Revenge Novels & Stories

Kaya kahit gustong gusto ko na itong singhalan at murahin kailangan ko kumalma. Tumawa na naman na parang nababaliw ang babae kahit wala naman nakakatawa. This woman is crazy. “Revenge? Iyon ang gusto ko ang mag higanti. Gusto ko sana si Van ang kakausapin ko pero may atraso ka rin sa akin. Napakalaki non kaya ikaw na lang. Wala naman na si Logan kaya pwedeng pwede na kita pagbayarin sa lahat ng ginawa mo.”

bilin niyang sabi sa akin at tumango sa kanya. Dumaan siya sa aking gilid. "Revenge, okay?" bulong niya sa akin. Napatingin ako sa kanya at tanging ngisi na lamang ang binigay niya sa akin. Revenge? Kanino? Kay X ba?

“Misha, balak mo ba talagang harapin siya?” Napatingin ako kay Troy. “Oo. Hindi para ibalik ang nakaraan. Kundi para tapusin ang lahat. Gusto kong makita niya kung sino na ako ngayon—ang babaeng nilampaso niya noon, pero ngayo’y kayang ipaglaban ang sarili.” “Revenge?” tanong niya, diretso. Ngumiti ako, malamig. “Justice.” “Hindi mo ba natatakot na baka masaktan ka ulit?”

Tuloy-tuloy na ang paghikbi at luha niya dahil na rin sa magkahalong takot at galit, subalit nginisian lang siya lalo ni Raymond. "Oh, don't worry, I will," parang baliw nitong sambit, "but first, I want to make sure that I get even," gasgas boses nitong saad. "Ano bang ibig mong sabihin, ano pa bang gusto mo!" bulyaw niya muli sa lalake. "Revenge!" dikit ngipin nitong sambit. Nanginginig sa sobrang panggigigil at puot na nadarama.

Puro ka talaga kalukohan, tara na para mag-agahan nagugutom na ako. "Pwede bang ikaw na lang ang kainin ko? Nagugutom na ako sa kagandahan mo Mrs. Anderson." "Anderson, dina-daan mo na naman ako sa mga paandar mo na yan.", wika niya rito at sa huli ay wala rin siya nagawa kundi ang magpaubaya sa lalaking minamahal. "I love you, Valerie." "I love you too Aaron." Anger and revenge drove Aaron and Valerie apart, but in the end, love and forgiveness brought them back together. After all, in the end, love is more powerful than hate.

“Alam mo naman kung bakit ako maghihiganti, Halil. They killed my mother, I want her justice. Until now, hindi pa ako natatahimik sa ginawa nila sa buhay ko. They turned me into pieces. And this revenge of mine is sweet, so this make me really happy. One hundred percent.” Halil shrugged and I can still see dismay in his face. Kahit lahat pa ng tao dito sa bahay ay tutol sa gagawin ko ay gagawin ko pa rin. Ilang tao koi tong kinimkim, now that I can stand with my own feet, I can make this revenge lovely.

Aniya. "Maghihiganti saan? Sa ibang tao? Anong saysay ng paghihiganti mo at pagpapahirap sa ibang tao kung malaya pang namumuhay ang taong pumatay sa kapatid mo?" "You don't understand, kiddo. Masyado ka pang bata." "Revenge will just double your hatred, and you won't feel relieved as long as that's what you're thinking."

Bago pa ako tuluyan makalayo nang hilain niya ang braso ko dahilan upang matigil ako sa pag-alis. "Do you heard who we are reffering to... that person?" tanong niya. Umiling ako. "Walang pangalan na nabanggit." Hinarap ko siya. "At kung sino man ang ipapapatay mo ay huwag mo na ituloy. Maaawa ka sa tao na mayroon din naghihintay na mahal nila sa buhay. You don't know kung anong problema ang kinahaharap nila and you as a privileged one, just let them be. Kung may atraso man sila sa'yo ay patawarin mo na lang. Ang panginoon ay nagpapatawad then why can't you? Let the karma fuck them up. Revenge is just a mere childish thing."

Ako lang. At gagawin ko ang lahat upang bumalik siya sa akin, pero sa pagkakataong ito, hindi dahil sa mahal pa rin namin ang isa't isa... kundi dahil sa paghihiganti ko. I'll fucking revenge for myself, for what he did from me years ago, how he hurt and ruined me, and lastly... revenge for my Parents whom he killed out of obsession and jealousy. Xavier's Point of View

Tumango lang siya bilang tugon. "Let's do this." I added. The intense anger inside me is triggered again, just thinking that they are killing the whole family makes me want to kill them all. Revenge is all i want...