Burned Novels & Stories

Nakaramdam ako ng mga pakiramdam na hindi ko pa kailanman nararamdaman. That's why I let myself burn. Hinayaan ko ang sarili kong matupok ng apoy. Because I am craving for that. I cried my heart out inside my car. At nang bahagya akong kumalma ay doon lang ako nagmaneho paalis. I drove my way back to my penthouse. I am tired to feel this pain for almost everyday. I am so tired to be a robot. I am fine alone.

Those deep black eyes and intimidating aura is here again. Nakasuot na ito ngayong ng itim na t shirt that hugs his body and faded jeans. Hindi ko maiwasang hindi mapatitig sa itim na tinta sa kaliwang braso niya. Maraming nakaukit doon, hindi ko maintindihan. Umakyat ang paningin ko sa mukha niya. Bagsak ang buhok niya, hindi katulad ng huli ko siyang makita.

Saglit niya akong binitawan at kumuha ng ice bag na pang-cold compress. Pinaupo niya ako sa upuan na nasa gilid ng lamesa. "First degree burn needs cold compress. Ako na ang magluluto." Ipinatong niya ang kamay ko sa lamesa at ipinatong ang ice bag doon sa part ng napaso. Tumango-tango lang ako at hindi ko talaga magawang hindi kiligin sa mga kilos niya. Kaagad na rin niyang inumpisahan ang pagluluto. Nakakahiya lang dahil simpleng bacon nasunog ko pa.

Ngiting wika nito, habang itinaas ang kanyang damit. Mabilis naman siyang nakaramdam ng init sa katawan niya, nang sips*pin ni Bon ang isang ut*ng niya. Agad siyang napapikit sa kanyang mga mata, habang napahigpit ang paghawak niya sa buhok nito.

Hanggang sa pumirmi iyon sa dibdib niya. Hindi niya napigilan ang pagliyad ng katawan ng pisilin iyon ni Seven. Ramdam niya ang paggigigil nito habang pinipisil nito ang dibdib niya. Darn, her body is slowly burning with so much lust. And she felt her own wetness down there. And right now, it seems that she is not satisfied with just a kiss.

She shivered at his cold dark voice. Mariin muna siyang napalunok bago lumingon. And their eyes met. At kung gaano kalamig ang boses nito, higit pa ang mga titig. Hindi lang kalamigan ang nababanaag niya sa mga mata nito, she can also see fire of hatred in them. Apoy na gusto nang tumupok sa kanya sa mga sandaling iyon. "Z-Zeth..." Tanging nanulas sa kanyang labi.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

more of him. Habol ko ang hininga nang tumigil siya. I looked away as he opened my suite. My face heated so bad. Ramdam kong para itong nag-aapoy dahil sa init. It feels like my whole body is on flame. Burned by the fire he ignited on me.

Nanginginig ang daliri kong pinindot ang play button. Agad na nanlaki ang aking mga mata, at halos mabitawan ko ang cellphone ko. Ang screen ay nagpakita ng malinaw na video kagabi sa mismong cubicle ko. Kitang-kita ang mukha ko habang marahas na binabayo ni Zhean. Rinig na rinig ang ungol ko na tumatawag sa pangalan niya. "Zhean... please...!" Kasunod ng video ay isang mensahe na nagpalamig ng buong dugo ko.

Hinding-hindi niya ito mapapatawad! Anger, grief and pain enveloped her whole being. She witnessed how her family members died in the fire. Ang mga katawan nito ay nagliyab. Her poor family! Gigi shouted like a madman as she tried to get near the burning bodies. Sa tindi ng init ay hindi siya makalapit.