Novel & Cerita Rose Reid

CHANDRIA LILY LOPEZ "Please, Lily," Reid pleaded. It broke my heart to hear his pleas. "Give me a chance to make this right. I can't lose you. I won't lose you. You're my everything." He continued. I can't do it anymore. I don't care if Donya Gigi will shot me or what. Miss ko na si Reid. Gusto kong mayakap siya kahit na sa huling pagkakataon man lang.

Binuksan ng isang bodyguard ang pinto sa Rolls-Royce at nang lumabas ang tao sa kotse, lahat ng mga estudyante ay natatarantang mga ekspresyon sa kanilang mga mukha. Ang tao ay walang iba kundi si Darius Reid! Alam ng lahat ng naroon kung sino si Darius Reid. Pagkatapos niyang mag donate ng 4.1 na milyong dolyar sa charity at outbid Pearl Chamberlain sa auction sa charity gala, alam nilang hindi na siya mahirap na tao tulad ng dati at naging laganap na ang kanyang pangalan sa unibersidad, ngunit laking gulat nila sa pagpapakitang ito ng kayamanan!

I hate red flag. "Yes. Whose this speaking?" tanong nito at biglang naiba ang tono ng boses niya. "Vanessa Rui." wika ko. "Vanessa? You mean the investigator? the detective rather." "Yah! Listen carefully, we need to talk about your sister case." wika ko. "Hello! Mr. Reid, are you there?" tanong ko ng parang biglang nawala ito sa linya. "Yes! I'm here." naiiyak na sagot niya. Tama ba ang naririnig ko his crying. Bigla naman akong nakaramdam ng awa sa narinig ko.

"Oh come on, dude. You will never believe me on this one. Tito Ricardo has a nice taste huh. Teka, nasaan na ba 'yon?" Agad na sumimangot ang mukha ko. "Don't tell me you're not sure about this woman, Cole. I might rip your neck off right now-" "Sssh, just shut up Red. You're looking for Queenie Rose Sandoval, right? So just zip your mouth and let me look for her in the crowd. Oh wait! There she is!" "Where-" "That fine young woman with long hair and a short skirt, she's pretty right?" Agad kong sinundan ang direksyong tinuturo ni Cole. At halos matumba ako sa kinatatayuan ko nang makita ang babaeng tinutukoy nito.

“Kaibigan.” Napansin kong umiigting ang panga niya. Halatang napapagod na siya sa mga tanong. “Kumain ka pa,” bulong ko. “Para hindi ka na kausapin at hindi ka mapagod mamaya.” “Naririnig kita, Dr. Mendoza,” nakangising singit ni Reid. “Shut up.” I glared at him. “Obsessed. Possessive.” Nag-apir silang dalawa ni Roscoe.

tanong niya rito. “Pero Annie…” pinalambot ni Reid ang boses niya at halos nagmamakaawa na. “Alam kong may paraan ka para burahin niya iyon. Isa pa at napakalaki ng magiging epekto ng video na iyon sa akin ina at maaari kang gumawa ng kahit na anumang kundisyon kung gusto mo basta mawala lang ang video na iyon. Maawa ka naman please…” sabi nito sa kaniya.

Pinapasok ni Matt ang mga bisita sa loob ng unit at pinaupo sa sofa "Kamusta Sir?" ani ni Matt "Ano po ang balita?" "Sir Ledesma, nakuha na po naman ang identity ng taong nagpadala ng video sa asawa niyo, Joel Ramos ang pangalan niya, may kilala po ba kayong Joel Ramos?" "Isang Joel Ramos lang po ang kilala ko, yung dating officemate po namin"

Dahan-dahan akong tumalikod at nakita ko roon ang isang lalaking nakatayo habang pinapanood si Virion na umiiyak. "Sino ka? Pinaslang mo ako? B-buhay pa ako. Buhay na buhay pa ako." Ani ko rito at hinawakan ang aking katawan. Mainit pa katawan ko. Diba kapag malamig na ang katawan mo, patay ka na, e, mainit pa ako. "Binalikan natin ang panaginip mo. Pinakita mo sa akin ito. Ako si Reid. At, ako iyon malapit sa tabi mo."

"Gusto kong umupo sa hardin para lang amuyin ang halimuyak ng mga rosas. Kapag ganito, siguradong mahimbing ang tulog ko nito, Hija." Nanatiling tahimik sina Reed, Lander at Maverick habang pinapanood ang pag-uusap nina Cresia at Reinella. Hindi nila inasahan ang magiging reaksyon ni Cresia. Naalala ni Lander nang pinaalis ni Cresia ang isang katulong dahil pumitas ng mga bulaklak nang walang paalam. Mula noon, walang naglakas-loob na pumitas ng mga rosas nito. Kaya ganito na lamang ang pagtataka ng tatlong lalaki nang makita ang mainit na reaksyon at pagtanggap ni Cresia kay Reinella. Taliwas sa inaakala nilang magiging outburst nito kapag nalaman na pinitas ang mga pinakamamahal na mga bul

Inangat ko ang paningin sa aking kaibigan. “Ang pangalan ko ay Nadia Wyatt. Hindi Reese.” Nadia Wyatt; ang nawawalang anak ng bilyunaryong si Mr. Astell Wyatt na nagmamay-ari sa Wyatt Corporation. Nagtatrabaho lang noon si Reese sa pamilyang Fabroa bilang katulong. Iyon ang dahilan kung bakit kami naging malapit na magkaibigan, dahil nagsisilbi rin ako bilang sekretarya naman ni Chairman Sorren Fabroa, ang nagpalaki at nagpa-aral sa akin. Pero nang mapag-alamang si Reese pala ang nawawalang anak ni Mr. Astell, kagyat na gumanda at guminhawa ang buhay nito bilang ang kaisa-isang tagapagmana ng malaking organisasyon.