Sa Bagong Paraiso 소설 & 이야기

Ang kapaligiran ay surreal. Itinayo sa likuran ng hardin, walang nakaharang sa tanawin ng dagat. Dahil nakatanim ito ng maraming mga puno ng begonia, pinangalanan itong Begonia Residence. Ang Begonia Residence ay bagong itinayo ng Elysium Gate ilang taon na ang nakalilipas. Ito ang lugar para sa mga nasugatan na alagad na magpahinga at makakuha ng paggamot. Iyon ang dahilan kung bakit ang Begonia Residence ay palaging napakatahimik at mapayapa.

nagtatakang tanong ni Manuela na ikinalingon ng guwapong kapitan ng yate sa kaniya. "Because that's the rule, Mrs. Urquio. Isla Paraiso is a secluded private Island that no one can easily find. People who wants to come here needs an invitation from our master or need to get a VIP access, now if you don't have other queations. Blind fold them."

sabi ni Desiree at saka nga niya inilahad ang kanyang kamay habang may maamis na ngiti nga sa kanyang labi. “Regalo! Regalo! Kuya, nasaan na ang regalo?” parang bata pa nga na sabi ni Desiree. “Kuya , may nagustuhan akong bagong bag na galing sa Paris at may nakita rin ako na kwintas na sapphire. Ang ganda-ganda non. Kuya, nakuhaan mo ba yun ng picture para sa akin?” sabi pa nga ni Desiree.

“Huwag kang matakot. Minsan, kahit hindi agad nila maalala ang pangalan mo, naaabot pa rin ng puso nila kung sino ka.” Pagkababa nila sa bangka, sinalubong agad sila ng malamig na hangin mula sa karagatan. Sa malayo, tanaw na tanaw ang Santa Lorenza Resort—isang eksklusibong paraisong tila ba walang puwang ang lungkot at alaala. Ngunit sa araw na ito, tila may binubuong bagyo sa dibdib ng bawat hakbang ni Belle.

Kaya sinabi ni Joan ang lugar kung saan sila dapat pumunta. "PARQUE Tres de Febrero, popularly known as Bosques de Palermo, is an urban park of approximately four hundred hectares located in the neighborhood of Palermo in Buenos Aires, Argentina. Located between Libertador and Figueroa Alcorta Avenues, it is known for its groves, lakes, and rose gardens. Marami lugar dito na pwede ka magrelax. but this place is one of my favorite place," paliwanag ni Joan sa mga kasama na talagang humahanga sa ganda nang lugar. "Ang ganda dito, Joan! Tignan mo yung lake, parang ang daming isda d'yan, puwede ba manghuli?" pa-inosenteng tanong ni Shane.

sigaw ko rito at muling tinutukan ng baril. “Hindi ako natatakot sa baril mo! Bayaran mo 'tong bag ko! Palitan mo 'to! Alam mo ba how unique this bag is? They only released ten bag ang this is the first bag they made! Did you know that i bought this for almost a million pesos!”

Then naramdaman ko ang paghawak ni Sal sa isa kong kamay at iginiya sa gilid. “This is the entrance to my so called paradise‚ Sephora.” nakangiti nitong sabi at lumingon sa akin. “Kung may higit pang word sa salitang paraiso‚ I will call it that way.” namamangha kong tugon. Akala ko sa mga kuwento’t pelikula lang nag-eexist ang ganitong mga lugar. A hidden place where no one knows it existed... this is mesmerizing. Tinahak namin ang daan pababa‚ para kaming nagha-hike sa lagay na ito. May nakikita akong mga ibon na ngayon ko pa lang nakita gayon na rin ang ibang punong-kahoy.

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Umupo siya sa sofa bago sinagot ang tawag nito. “Hello? How's the matter my beautiful grandma?” [“My sweet boy. I'm so glad to hear your voice. Aaminin ko, sumama ang loob ko na hindi ikaw ang humarap sa akin. I heard you had a family, I want to see them and if I like them I'll forgive you.”] “They are staying at Paraiso De Pendilton, if you really want to see them, I allow you to come.”

napapabungisngis na anas ni Santiago sa kabila ng kalungkutan. “Hinablot. Nahablot, okay?" pagko-korek nya. “Right, nahablot... nang hindi sinasadya,” natatawang nagpailing-iling si Santiago saka nagpatuloy ang seryosong pagdaing nito ng problema. “Let’s just say, namumuhay kaming dalawa sa isang pantasya, at ‘yang bahay na ‘yan ang paradise namin. "Pwede naman kayong bumuo ng paradise sa Manila kapag naroroon na kayo. Makaka-adapt naman sya for sure, lalo na kung mahal ninyo ang isa't isa."