Romans & histoires Tula Tungkol Sa Dakilang Ina

"Mahal na mahal ko ang iyong ina simula pa noong nakilala ko siya bago kami naging magkatipan. Ngunit mas pinili niya ang bastardo mong ama, at iniwan niya akong bigong-bigo kaya nabulag ako sa galit. Dahil dito pinakasalan ko kaagad si Clariza, ang ina ni Takio. At makalipas ng apat na buwan ay nalaman naming nagdadalang tao si Clariza. At sa sandaling iyon ay biglang naglaho ang aking pagkamuhi sa iyong ina at iyong ama. Ngunit hindi ito nagtagal dahil namatay sa ikalawang panganganak si Clariza, kasama ang aming ikalawang anak. Ako ay muling nagalit sa iyong mga magulang kaya nang malaman kong doon sa hacienda ng asawa ng aking kapatid nagtatrabaho ang iyong ama ay sinabihan ko sila na m

humahalakhak nitong sabi bago umupo malapit sa upuan ni Tajana. "Naaalala ko pa noon kung gaano niya kamahal ang iyong ina. Si Alicia ay talaga namang napakaganda at sobrang masayahin na dalaga. Napakagaling pang kumanta ng iyong ina. Kaya hindi na ako magtataka na sobra ang pagkagusto niya dito." May kung anong naramdaman si Tajana sa kanyang puso habang naririnig niya ang kwento tungkol sa kanyang ina.

tanong ng inang reyna. “Posibleng mayroon siyang anak. Basi sa nakikita ko ay parehong salamangka ang ginamit para sa makalaya siya. Maaaring may anak siya na may kaparehong salamangka sa kaniya.” Mahabang paliwanag ni Tara. Wasak at hindi na halos makita ang kabuuan ng kulungan. Malakas ang mahikang ginamit ng mangkukulam at pati sila ay hindi nila naramdaman ang pagdating ng kalaban.

Tanging iyon lamang. And like I said, that’s exactly what I got her doing. Her eyes turn to white again. That's Abuela Ursula. “May isang batang lalaki na isisilang. Ito'y manggagaling sa angkan na hindi mo aasahan. Taga-pagdala ng isang kapayapaan, sa parehas na lahi. Pagtatagpuin ang magkapatid na matagal na nawalay. Kanyang ibabalik ang nasirang ugnayan. At hindi niya kailanman, bibiguin ang kanyang ina, sa nakatakdang mangyari. Siya ang gagabay sa kanyang ina upang mahanap ang tunay niyang katungkulan.” iyon ang mga katagang lumabas sa kanyang bibig. Ako'y bigla na lamang nagugulat sa kanyang mga sinasabi. Hindi ako makapagsalita o kahit pa ang sumabat sa oras na siya'y nagiging ganito.

Tahimik ang paligid, tanging tunog lang ng mga manok at huni ng mga ibon ang maririnig. Pero ang pinaka-eksena ngayon ay hindi ang kagandahan ng probinsya… kundi si Killian Alaric Dela Vega—ang bilyonaryong asawa ko—na nakayuko sa gitna ng palayan, hawak-hawak ang isang maliit na pala na parang hindi niya alam kung saan isusuksok. “O, anak,” tawag ni Mama sa akin habang papalapit, “bakit di mo samahan ang asawa mo? Kawawa naman, di alam ang ginagawa.”

RED Tulala at hindi pa rin siya makapaniwala habang nakatitig sa bangkay ng mga nasa harapan niya. Sino ba ang mag a- akala na sa bawat oras na laman ito ng isip niya, ay narito naman ito at piniling lumayo sa kanya? Sobrang nasorpresa siya ng sabihin ng mga kaibigan nito na si Sheena nga ang babaeng nakasiping niya ng gabing iyon, ngunit palaisipan pa sa kanya kung bakit si Cynthia ang nagisnan niya na nasa tabi niya.

May luhang dumadaloy mula sa kanyang mata kaya lumapit ako sa kanya at dahan-dahan siyang niyakap. Di ko napansin na may luha na rin palang pumapatak mula sa aking mata. Masakit, sobra! Masakit mawalan ng isang Ina, at kay Ama naman ay isang asawa. Napakasakit alalahanin. Pinapabigat nito ang aking saloobin. Namatay si Ina na ako rin ang nililigtas mula sa kamatayan. Sariwa pa sa aking alaala, isang Kastila ang pumaslang sa aking Ina.

TULALA SI SHANELLE habang prenteng nakaupo sa malambot na upuan. Ilang buwan na pala ang nakalipas nang malaman niyang wala na si Elvin. Gusto niyang maniwala at pilit niyang naniniwalang wala na nga ito pero hindi niya kaya. Hindi siya naniniwalang patay na ang lalaking mahal niya. Si Elvin, mamamatay ng ganoon na lamang? Sa pagkakaalam niya, iba si Elvin, hindi lang ito basta demonyo... matapang din ito. At kahit ganoon pa man ang binata, hindi siya magsasawang mahalin ito. Hanggat wala siyang nakikitang katawan ni Elvin, hindi siya maniniwalang patay na ito. Buhay pa si Elvin. Buhay pa ang lalaking mahal niya— ang asawa niya. Oo, asawa na niya ito at ngayon lang niya natanggap na mag-asaw

Tangina! Bigla tuloy sumakit ang ulo niya nang maalala ang nangyari kagabi. Hindi siya makapaniwala na tandang-tanda niya ang nangyari. Fake news naman pala ‘yong nabasa niya sa isang novel na makakalimutan ang mga nangyari kagabi. Tangina ang sakit ng ulo ko at masakit pa ang kepay ko. Tangina talaga! Uminom na lang siya ng kape para kahit papa’no ay gumaan ang pakiramdam niya. Pumasok na rin sa kusina si Manang Fe at nagulat ito nang makita siya.

Wala na siyang ibang hangarin ngayon kundi ang kapayapaan—isang payak at tahimik na buhay, gaano man ito kahirap. Sa mahinang tinig na bahagyang nanginginig, sinabi ni Dahlia, “Iniwan ako ng mga magulang ko noong bata pa ako. Matagal ko nang pinangarap na magkaroon ng ina na magmamahal sa akin. Mula ngayon, ituturing kitang tunay kong ina. Pagdating natin sa Hilagang-silangan, maghahanap ako ng trabaho—kahit sa paghuhugas ng pinggan—at ako ang bahalang mag-alaga sa’yo.”