Sa Rindu Ko Lirik

“Kahapon boss ko pa siya. Ngayon, asawa ko na.” ------ Si Felicia Sanuevoz ay secretary ng boss niyang womanizer na si Alessandro na kilala sa lahat. Gwapo naman ito, mayaman, maraming pera, pero ni minsan ay hindi siya nagkandarapa. Dahil hindi lang naman pera ang marami sa boss niya, pati na rin babae! Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, ikakasal siya sa babaerong boss na ito. Paano kaya magagampanan ni Felicia ang bagong responsibilidad na ibinigay sa kaniya gayong wala naman itong experience? NBSB pa naman siya. Inosenteng inosente. No boyfriend since birth? Hmm, hindi. Kung ang boss niya ang magsalita, NBSB means, “Never naBayo Since Birth!” ------ "Offer accepted, Mr. Lamonte. I will be your wife for a year."

Unang kita pa lang naming dalawa, para na kaming mga aso't pusa. Hindi kami nagkakasundo kahit maliit na bagay ay pinagtatalunan namin. KAHIT NAPAKALIIT LANG NA PROBLEMA, NAGAGAWA NAMING PALAKIHIN!To be honest, I don't like him. Napakayabang niya pero hindi dahilan 'yun para hindi siya magustuhan ng mga babae sa University. Paano ba naman kasi, sino naman ang hindi magkakagusto sa kanya? Gwapo siya at matangkad, swak sa panlasa ng madla! PERO DATI 'YUN!Dahil simula nang makilala ko ang totoong Siya, hindi ko namalayang nahulog na pala ako sa kanya. I can still remember what I've said."I will never fall in love with him. Ever!"But I was wrong because...I am now IN LOVE WITH THE CAMPUS HEARTTHROB.

I took a deep breath again and again as I finally knocked twice. And after a couple of minutes a baritone yet cold voice spoke. "Come in." My brows furrowed and my chest was pounding so loud when I heard Sir JR's voice. This is the first time he showed himself to us but... this was not the first time I met him. At sana wala rin siyang maalala pa. Pinilig ko ang ulo at pilit tinatanggal ang mga nasa isipan at dahan-dahang pinihit pabukas ang pinto. Biglang nanindig ang balahibo ko dahil sa lamig sa loob ng opisina ni Sir. "Hmm..." tumikhim ako upang agawin ang atensyon niya na nakatalikod mula sa akin at prenteng nakaupo sa swivel chair niya. "Good afternoon, Sir." I greeted politely. He stayed silently, he stayed in his place and he didn't respond to me. Hindi rin siya lumilingon kaya napakamot ako ng ulo. "Sir? What can I do for you? Is it because I'm late this morning? I'm sorry Sir, there's an emergency in our home, the reason why I'm late. I'm sorry." I explained but he remained silent. Dahan-dahan akong napayuko. Mukha ngang bad mood siya dahil hindi man lang lumilingon sa akin. "How old are you?" Wala pa sa isang segundo akong nag-angat ng tingin sa kaniya. "Hmmm, 24, Sir..." I answered lowly. "Married?" I swallowed as I responded. "No." "Single?" he asked again. "Opo." "Any relationship? Boyfriend? Ka live in?" "Wala po, Sir..." Pilit kong sinasagot ang mga tanong niya kahit alam kong confidential na iyon. Hindi ko rin alam kung bakit iyon ang naging binungad niya sa akin na hindi ko inaasahan. Nabalot kami ng katahimikan hanggang sa muli siyang magtanong na ikinamilog ng mga mata ko. "Virgin or not?" My mouth opened a bit 'coz of his inappropriate question.

Unti unti kong iminulat yung mata ko..isang nakakasilaw na liwanag mula sa ilaw ang unang tumambad sakin.. Masyadong masakit sa mata kaya diko mapigilang di mapakurap.. Napahawak ako sa ulo ko ng may kung anong sakit na naramdama dito.. Teka..nasan ako??... Bumangon ako bigla kasabay ng pag hiyaw dahil sa sakit ng ulo ko.. Argggg..where im i "Finally..you're awake" napatingin ako sa pinanggalingan ng boretong boses.at nakita ang isang lalaki Napa atras ako ng tumayo sya.at parang kung sinong makapangyarihang tao kung gumalaw.naka lagay yung isang kamay nya sa isang bulsa ng pantalon nya Nagulat nalang ako ng tuluyan na syang nakalapit sakin Napaubo ako ng bugahan nya ako ng usok ng sigarilyo sa mukha pero iba yung amoy nya sa literal na yosi na nabibili lang sa tindahan. "What the.why im i here.and who are you!?" Tumawid sya ng pagkakatayo.at matalim akong tiningnan "You have no rights to ask who i am young lady." Napa atras ako ng hulihin nya yung pisngi ko.he traced my jawline "Your beautiful..you have no idea how much i want you" Itinulak nya ako pahiga.babangon sana ako pero agad na syang kumababaw sakin.sht "Wag mo kong hawakan..hayop ka!!.bitawan mo ako!" Inalis nya yung mga buhok na nakaharang sa mukha ko "Kahit anong sigaw mo..walang makakarinig sayo" Sasampalin ko sana sya..pero hinawakan nya yung dalawang kamay ko pinantay sa ulo ko..sht "Bitawan mo sabi ako...sino ka ba!?" He clenched his jaw..and smirk "Tinatanong mo kong sino ako..i own you..i own every inch of you" "Your mine.since you enter in this world.your mine just mine"nagulat ako ng untiunti nyang tinatngal ang pagkakabutnes ng pulo nya "And i claim you now"

Series 4 of 8 Read At Your Own Risk! "Do you want to kiss me?" He asked huskily. My jaw dropped as I turned my face to him, my eyes widen because of surprise. Paglingon ko nakangisi na siya. Napatingin ako sa labi niya nang pasadahan niya iyon ng dila. "Do you want to kiss your professor, Xena?" I gasped and swallowed the lump on my throat. He's staring at me using his menacing eyes. "S-sir.." Inangat niya ang isang kamay na nasa bulsa niya at inilipat sa bewang ko. Naiwang nakaawang ang mga labi ko at nakatingala sa kanya, napapatingin sa mapulang labi niya. "Just say it, Xena.. because I want to kiss my student." He grin evily then bit his lowerlip sexily, trying to seduce me.

BOOK 1: Kidnapping Miss Kidnapper BOOK 2: Miss Kidnapper Has A Secret Blurb She left; she married Ivo, but she has a secret that wants her to just keep it secret no matter what. It’s already Affeya, not Azaylie. She comes back but gets kidnapped again. "Sa subrang saya ko ngayon, sabik na akong isagawa ang plano ko, ang kidnapin siya, akitin at maging akin." -Yrony Delazardo He is ready to play fire to get the person he owns first. He loves her. He wants to protect her, so when she comes back, he kidnaps her again. He seduces her, even though he knows that she is already married. He can play dirty to get her back, even though there’s only 1% to make her his again, but that secret and a lie made everything change.

"bakit mo ginagawa sa akin ito? bakit ganyan Ang pakitungo mo sa akin? Hindi ka ba naiilang? kaibigan mo ang asawa ko!" "kumapare mo ako, kumare kita. that's it! tungkulin kong humalili at tumulong kapag may pagkukulang si pare. come on, climb to my waist!"

Kehidupan Raja yang tenang dengan Bunga kekasihnya. Tiba-tiba diguncang dengan sebuah badai cobaan yang teramat besar. Danang kakak lelakinya yang dua hari lagi menikahi kekasihnya bernama Rindu. Mengalami kecelakaan saat mengendarai mobilnya. Undangan sudah tersebar, acar resepsi sudah sangat siap di laksanakan. Setelah perundingan antara keluarga mendiang Danang dan keluarga Rindu. Akhirnya mereka sepakat meminta Raja menggantikan Danang sebagai pengantin pria. Raja tak mau apabila sampai nama keluarganya hancur. Bila pernikahan tidak jadi dilangsungkan dan pada akhirnya Raja menikahi yang seharusnya menjadi kakak Iparnya. Bagaimana dengan Bunga yang memang sudah cinta mati pada Raja. Setelah tahu Raja menikah dengan Rindu. Apakah mampu Raja menikahi Rindu yang terkena depresi berat setelah ditinggalkan cintanya Danang. Ikuti kisah mereka yuk? Di sini.

Alfio yang telah bertahun-tahun merantau, akhirnya pulang kembali ke desa. Ia tidak sabar ingin segera bertemu ibu, istri, dan anaknya. Saat perjalanan pulang ke desa, ia heran mengapa suasana desa terasa berbeda sekali dengan sebelum ia berangkat merantau. Hingga akhirnya ia sudah sampai di rumah, dan langsung mengetuk pintu. Setelah cukup lama ia berdiri, akhirnya pintu perlahan terbuka, tapi tidak ada orang di dalamnya. Suasana rumah tampak sangat tidak enak dipandang, seperti rumah yang sudah lama tidak ditempati. Dia lalu mencari keberadaan ibu, istri, serta anaknya. Akhirnya ia melihat istrinya, lalu menggenggam tangan istrinya. Ia berkata sangat rindu dengan keluarga kecilnya. Tapi anehnya, tangan sang istri sangat dingin dan wajahnya pucat pasi, seperti orang yang sudah....

"PAPA SUDAH BILANG JAGA OLIVE! TAPI KAMU TIDAK BISA MEMBUKTIKANNYA! KAMU SELALU MEMBUAT ORANG-ORANG YANG SAYA SAYANGI TERLUKA!" Perlahan Rian mulai membuka ikat pinggangnya. Ia ingat jelas ketika mendiang istrinya—Rindu tertabrak mobil, karena menyelamatkan Sina. Ia juga mengingat Lili meninggal sebab melahirkan Sina. Luka yang Rian alami tak lain dan tak bukan adalah karena Sina—anaknya sendiri. SET! Sina memejamkan kedua matanya kala ikat pinggang itu mencambuk tubuhnya. Gadis malang itu mulai terduduk dengan tubuh gemetar hebat. "Jika Olive mati, papa tidak akan pernah memaafkan kamu!" "Saya bingung, kenapa Tuhan menghadirkan kamu di kehidupan saya!" "Pertama, Lili! Kedua Rindu dan sekarang Olive?" sentak Rian pada anak itu. "Kenapa kamu harus hidup dengan membawa kesialan?!" "KENAPA BUKAN KAMU SAJA YANG MATI!" Mendengar kalimat terakhir tangis Sina pecah. Ulu hatinya tiba-tiba merasa sakit. Dadanya mendadak sesak. PLAK! SEAT! Sina tidak melawan. Ia hanya bisa meringkuk mendapat perlakuan kasar dari ayah kandungnya sendiri itu. Hanya air mata yang bisa menerjemahkan tentang seterluka apa Sina saat ini. "I'm okay." Nyatanya kata-kata itu hanyalah kalimat palsu yang sering Sina tunjukkan. Selama ini Sina tidak baik-baik saja. Ia dihujam ribuan luka dan menyimpannya sendiri. Tak ada yang baik-baik saja kala semua orang membencinya. Tak ada yang baik-baik saja saat semua orang mengharapkan kepergiannya. Sina berharap lukanya berakhir. Namun, nyatanya luka itu terus datang dan membuat luka yang lainnya ikut menganga. Sinar Rembulan redup, sebab sulit bertahan dengan luka di dalam kesendirian. Tak ada tempat baginya untuk bersandar. Tak ada manusia yang memberikannya semangat atau motivasi. Sina kehilangan arah, saat ini gadis itu sudah sampai di puncak keletihan. Lalu harus bagaimana? Mengakhiri hidupn? Atau bertahan dengan luka yang tiada akhir?