Santino Godfather の小説・ストーリー

"May lakas sa loob, nasa antas ng master? Paano nangyari iyon?" Si Santiago, ang pinuno ng Scorpion Gang, ay nakatayo sa gitna ng grupo ng mga tauhan niya. Habang nakatitig sa tila bugso ng hangin na nagmumula sa katawan ni Anton, hindi siya makapagsalita sa sobrang pagkabigla. Bilang kilalang lider ng isang sindikato sa Santa Catalina, mas malawak ang kaalaman niya sa martial arts kaysa sa karaniwang mga goons.

Samantala sakay naman ng isang magarang kotse si Giovanni. Ang kaniyang galit na emosyon ay hindi mapigilan, nang malaman niya ang planong pagpapakasal ng kaniyang Daddy. “Gabi na, Giovanni. Hindi ba puwedeng bukas na natin bulabugin si Tito Rafael?” tanong ni Sander, ang kaibigan niya. “Hindi puwede, dapat ngayon din ay linisin ko ang utak niya. Kung kinakailangan kong palaklakin siya ng holy water ay gagawin ko matauhan lang siya sa nais niyang gawin.”

Nasa Pilipinas pa rin naman sa sahig. "Please, Lordan, palayain mo na ako. Hindi ko na kaya rito. Maawa ka naman, o. Please? Pakawalan mo na ako. Hahanapan kita ng pwedeng magbuntis para sayo. Promise! Pakawalan mo lang ako." Pagmamakaawa ko. "What do you think you're doing, Autumn? Get up!" Matigas na utos niya. Paulit-ulit akong umiling. Inabot ko ang hita niya. "Parang awa mo na. Palayain mo na ako. Hindi ko na kaya rito."

Sa isang sulok, may nakita siyang lumang lalagyan ng dokumento, may tatak na “Santos Holdings, 2003.” Dahan-dahan niyang binuksan. Ang unang pahina — isang lumang artikulo mula sa dyaryo. “Tragic Fire Kills Businessman and Son.” Sa ilalim ng headline, nakalagay ang pangalan: Federico Santos and his son, Rohan. Nanginig ang kamay ni Ayesha. Kung totoo ito… sino ang lalaking nakilala niya kagabi?

"Giyera 'to, Romano. Walang pilian kung kanino ba ipuputok ang baril." 'Figlio de puttana!' "You obviously failed to kill the Godfather. Nakita ko siya kaninang sumakay ng kotse." Humalakhak ulit ng nakakaloko ang matangkad na lalaki. Then Adriano crouched, leveling himself so he could stare at Rome's blood-drenched face. "You obviously didn't find the Amati either. Nakita ko rin siyang lumalaban kanina. Mabangis. Matapang. Pero bigo sa pagpatay ng isang Panginoon. Aksaya lang siya ng pera at oras—"

A-Anong---! "I know it's you, Lucrese! LUCRESE IZAAC FLYME ELYXIR DRAGUNOVV I!" Panggagalaiti niya at marahas na kinwelyuhan ang Godfather. No, si LIFE Dragunovv I! Natakpan ko na lamang ang bibig ko. N-Nabibigla ako. I-I need to calm myself! A playful smirk formed in Godfather's lips. Tinabig niya ang kamay ni Sir Devon at malakas na tumawa. I froze to my seat at natulala sa kaniya. A demon's...laughter...

Halos ito ang naririnig kong salita mula sa isip niya. I'll promise, I will keep my son, at hindi ko siya ipapakilala sa sarili niyang ama. Kapag malaman niya man ang totoo, I will let him chase us, I will never back down. "Miss, someone is following us!" Tarantang sigaw ng driver sanhi nang pagbalik ko sa reyalidad. "Ano po, Manong?" "Sasakyan ni Sir Santford sumusunod sa atin, Ma'am. Humawak po kayo ng maigi. Susubukan ko ho siyang lituhin."

Hindi ko alam kung ano ang nasa utak niya at talagang nagtataka ako at nagulat dahil nalaman niya ang koneksyon ko kay Adrien. “I’m Enzo Santoro. I always do research on my enemies. At sa totoo lang ay nagulat ako na kasado na pala siya, mukhang kaunti lang ang nakaka-alam about sa inyong dalawa. It’s like you’re the Cassano’s prize possession.” He softly took a strand of my hair which made me flinched and looked at him with fear. “I also think that you don’t have any idea what kind of a person your husband is. You don’t know anything about him or what is he capable of, you might go insane on what info you’re going to hear from us.”

THE GODFATHER BOOK II CHAPTER 5 SANDY’S POV Matapos ang kasal ni Mommy at Daddy na nanatili sila sa ibang bansa, habang sumama ako kay Lolo, pabalik ng Pilipinas. Ayaw sana akong payagan ni Daddy, pero sinabi ko sa kanya, na kailangan kong pagtuunan ng pansin ang mga negosyo ni Mommy, lalo na ngayon at buntis siya. Ayoko kasi na ma- stress siya.

"Salamat po, Tito Lucien. Napakaganda po talaga ng damit." "Tito?" Lucien chuckled darkly, stepping closer until there was barely any space between their bodies. "Sa harap ng ibang tao, pwede mong tawagin ako ng ganyan. Pero kapag tayong dalawa lang... gusto kong tawagin mo ako sa pangalan ko lang. Huwag mo akong tawagin na parang matanda na ako. I am not just your godfather, Althea. And you know that very well now."