Ildefonso Santos Novels & Stories

“I’m Alihan Ildefonso.” Napamaang ako. “Ildefonso? So... Kapatid ka ni Esrael Ildefonso? Ang may-ari ng islang ito?” tanong ko. “Yeah. I’m the youngest Ildefonso. And... This is a family business. Si Kuya Esrael lang ang namamalakad.” “Ah!” Napatango-tango ako sa nalaman ko. All this time kasi, ang akala ko si Esrael Ildefonso ang talagang may-ari ng Isla Ildefonso.

“Grabe siya, ano tingin mo sa`kin mukhang pera? Bakit, kailan pa ko nagkaroon ng tatlong mukha na nakalagay sa isang libo?” “Kilala mo ba ang tatlong tao na nasa isang libo?” “Jose Abad Santos, Josefa Llanes Escoda at Vicente Lim.” awtomatikong sagot nito, na ikinangisi niya nang makita niyang pinamulahan ito ng mukha. “Mauna na ko,” iiling-iling niya sabi, habang nakanguso naman ito dahil nahulog ito sa pang-aasar niya.

Buong buhay ko ay binalot ako samo’t saring katanungan sa buo kong pagkatao. Ngayon, unti-unti nang nabibigyan ng kasagutan ang puwang sa buhay ko. “Ah, Mr. Alcantara gaano niyo po kakilala ang Uncle ko?” tanong ko rito. Nasa harap siya at katabi ng driver. Napagawi naman ang tingin niya sa rearview mirror. “Ang totoo niyan Ms. Ildefonso hindi kami madalas na magkasama. Kahit sabihin ako ang PA niya.”

Ang cheap naman pala nito! "I'm Isidro Felipe Salvador IV. Graduating Mechanical engineering student. Aha! Alam kong makaluma ang pangalan ko kaya wag mo akong tatawagin na Isidro o kaya naman Felipe! Call me Sid or Fourth." Nakataas pa ang gilid nang labi niya habang nagpapakilala, samantalang ako ay nagpipigil nang tawa dahil sa bantot ng pangalan niya! I'm a judgemental person! Hindi bagay sa mukha niya ang pangalan niya. Isidro ang potek! Hahahahaha.

Ang kanilang Mission ay nagtagumpay. Para sa official inauguration ng Efie, naglakbay si Elias Monteverde-Santiago-Illustre mula sa Maynila. Ang kanyang pagdating ay isang seryosong affair—hindi bilang isang kamag-anak, kundi bilang ang Chairman ng Monteverde-Santiago-Illustre Legacy Foundation na nagbigay ng final funding para sa project.

anas niya. Gulantang din ito.Ipinasa niya rito ang bata at binuksan ang pinto. Hugo Santillan stood a little oversex feet- very imposing.He seemed godlike, not because of his handsome,mestzo features but because of the power he exuded.

You can read it out of order as author write out of order too. Bangon Pilipinas! Laban Oragon! <|| B L A C K _ J A Y P E I ||>

“Sinasabi ko na nga ba at dito lang kita makikita eh.” Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. “Anong ibig mong sabihin? Baka nagkakamali ka lang, hindi kita kilala.” saad ko. “Ano ka ba naman Gab, ako ito si Luigi ang dating kaibigan mo.” Nanlaki naman ang mga mata ko dahil sa sinabi niya, hindi ko siya nakilala dahil na din sa kanyang ayos. Malaki ang pinagbago niya kaysa sa huli naming kita.

Santos. "Anong resulta?" tanong ni Lucian, pormal at diretso. "Mr. De Castro," tumayo si Ms. Santos para bumati. "Gaya ng sinasabi ko kay Ms. Rivera, si Neo ay isang prodigy. Ang kaniyang kakayahan sa logic at mathematics ay katumbas na ng isang bata sa baitang pito o walo. Inirerekomenda ko ang isang special curriculum para sa kaniya sa St. Jude International Academy."

“Kayo ba ay may apelyidong Santos?” Nagkatinginan ang mag-asawa. “Opo,” sagot ng lalaki. “Ako si Carlo Santos, at ito naman ang asawa kong si—” Hindi na niya natapos ang pagpapakilala dahil tumingin na si Gideon kay Drew. “I-pull out mo ngayon din ang lahat ng investments ng Revamonte Group sa negosyo nila,” malamig na sabi ni Gideon.