Santino Godfather Mga Nobela at Kwento

Kaya hindi alam ni Santino kung ano talaga ang pakay ni Karylle. Medyo nagseryoso ang ekspresyon ni Karylle, pero hindi siya agad sumagot. Sa halip, tinanong niya si Santino, "Tito, ano po ang masasabi niyo sa plano?" "Maganda," sagot ni Santino nang walang pag-aalinlangan. Kilala si Santino bilang isang istrikto at mapanuri pagdating sa trabaho. Kaya ang marinig mula sa kanya ang salitang “maganda” ay malaking bagay na.

“Mr. Santino, the world’s most shameless miracle doctor… may kaaway ka ba ngayon?” Ang "world’s most beautiful doctor" at "Santino" ay mga sariling bansag ni Santi sa sarili, isang patunay kung gaano siya ka-narcissistic at walang hiya. “Tama ka. I ran into an enemy today,” sabay upo ni Santi sa kama ni Yorrick at agad uminom ng tubig. Pawis na pawis siya, halatang tumakbo o nagtago mula sa gulo.

Pero sa pagpapalago ng farm daw nakatutok si Frank. Tunkol naman sa buhay nito, may dalawang anak na pala si Santino. Babae at lalaki iyon. Ang bunso nga raw nito, ginawa siyang ninang. “Seryoso?” ani ko sa kanya. “Opo, ma’am.” Nakangiti si Santino. “Bawal daw tanggihan iyon kaya alam kong hindi mo gagawin.” “Ay, oo. Bawal. Kaya wala akong choice.” Natawa kami parehas.

"Kulang pa iyan kapag si Carmella ang susuntok sa mukha mo. Kaya umayos ka." "Yes, boss!" Hand-salute niya. I'm glad that Carmella and Feleona are not yet here. I still have a few more minutes to go through this and process this. Panay ang sunod ni Santino sa likod ko na parang buntot. Panay rin ang ngiti niya sa bawat seksing mga babae na mestisa. I shook my head every time my eyes laid at his silly behaviour to the ladies. Isang taong baliw ang naalala ko sa ugaling ganito sa kanya, at si Diego ito.

"Hindi ko alam kung anong pumasok sa kukoti mo at ginawa mo itong katangahan na ito! Pero isa lang ang sigurado, sa halip na makatulong ka, lalo mong inilublob sa putikan ang pangalan ng ating pamilya!" Natahimik ako sa narinig. I just wanted to help. And I want Ate Gwen to come back. Kami-kami na nga lang ang magpapamilya, maglalayo-layo pa kami? Pero sa halip na makatulong, I just added gasoline to the fire. "Hindi mo ba alam kung anong klaseng lalaki ang Dos Santillian na iyon?" "He was a soldier and now the CEO of Golden Hotel, mommy. I heard he was famous in business industry and—"

Pinalitan ang pangalan ng kompanya ng mga Guerero at inangkin iyun ng mga Santos. “Pero paanong nangyaring natakasan nila ang isang malaking krimen na yun?” [Dahil hindi na nila pinalaki pa, sinabi ng mga Santos na hayaan na lang na matahimik na ang kaibigan nila sa kabilang buhay.] “That’s bullshit!! Sana man lang ay inalam nila ang totoo!!” galit ko ng saad, nahampas ko na lamang ang kamay ko sa lamesa at hindi ko alintana ang sakit dun.

Enjoy naman dahil ang funny niya. Habang sumasayaw at nag-uusap, hindi sinasadyang napatingin ako sa gawi ng matandang lalaki na itinuro kanina ni Pia. Nakatingin na ito sa akin kaya nagka-eye-to-eye contact kami. He smiled at me na sinuklian ko rin ng isang ngiti. "Oh, ayan, Dianne! Medyo older iyan sa iyo. Panganay na anak ni Matthias de Dios, si Santi."

In the center was Sandro Sancianco, leaning against a flashy sports car with a smirk na sarap burahin sa mukha niya. "Oh, look who’s here. Akala ko ba matapang ka, taga-Maynila?" Sandro’s voice carried across the driveway, loud and arrogant. "Bakit ngayon, kailangan mo pang magpahatid? Is that your daddy? Or maybe your sugar daddy para may pambayad ka sa tuition?"

“Things messed up, Van. But we’re fine. At least.” “How’s everything?” “Uncle Gideon is awake and he’s after our head. And d amn you for letting me do this sh!ts. I told you not to cross the d amn line!” gigil nitong wika sa kabilang linya. Nawalan ng emosyon ang bukas ng kanyang mukha. “I don’t care. I did what I needed to do.” “You don’t know what they’re capable of, Giovanni. Summer’s father was a former Lieutenant General. Ililibing ka niya ng buhay!”

Pagkalabas na pagkalabas nila sa arrivals gate, isang may-edad na lalaki ang lumapit sa kanila na may magiliw na ngiti. “Maligayang pagdating sa Batangas, Mr. Revamonte,” bati nito sabay bahagyang yuko. “Ako po si Santino, ang kinontak ni Gino. Ako po ang sasama sa inyo at sa grupo ninyo ngayong araw.” Nakipagkamay si Weston sa lalaki. “Thank you, Santino.” “Handa na po ang sasakyan sa labas. Pwede na tayong umalis kahit anong oras. Kung gusto niyo po, pwede na tayong dumeretso ngayon.”