Seas The Day Novels & Stories

Nang makita ni Charina ang picture ni Jackson na kita ang mala glass sea sa kanyang likod at sinabi ni Jackson: "This is a great place to watch the sunrise and sunset.” "Talaga?" Manghang sagot ni Charina na ikinatuwa ni Jackson dahil sa cute na expression ni Charina. Tumingin muli si Charina sa kumikinang at napakalinaw na tubig ng dagat, na may bakas ng pagkamangha sa kanyang mga mata.

[The Corpse in Moscow] Ang lamig ng Moscow ay hindi lang basta hangin—ito ay parang libu-libong karayom na tumutusok sa balat ni Vladimir, pilit siyang ginigising mula sa bangungot ng nagdaang linggo. Three days since the Hive sank. Three days since the explosion that turned the Adriatic sea into a graveyard of gold and fire.

Tanaw na tanaw ko ang lawak nito, pero hindi ko makita ang dulo. Ano kaya ang itsura sa kabilang dulo ng dagat na ito? May barko naman akong nakikitang parating na medyo malayo pa sa daungan. Sana ay magkaroon ako ng pagkakataon na makita ang iba pang lupain. Papalubog na ang araw kaya ang gandang pagmasdan ng nito. Kumikislap-kislap din ito dahil sa pagtama ng sinag ng araw sa tubig. Hindi rin naman ganon kalakas ang alon sa dagat kahit na maulan nitong mga nakaraang araw. Ang sarap pakinggan ng pagtama ng alon sa mga bato, ang payapa at nakakapagpagaan ng pakiramdam. Napakasariwa at ang lamig ng hangin na mula sa dagat na humahaplos sa aking balat. Tanawin na ring maituturing, pero ng mapa

saad ko. “Mabuti naman kung gano’n.” Namutawi ang katahimikan sa aming dalawa, kaniya-kaniyang lumalagok sa inumin na dala. Humugot ako ng isang malalim na paghinga saka nagsalita. “Winnie, anong gagawin ko?” tanong ko habang nakatanaw sa dagat. Kalmado ang dagat ngayon at maliwanag ang sinag ng buwan.

sagot ni Henry kay Isla na ngayon ay masama na ang tingin sa kaniya. Patuloy na naghabulan ang dalawa hanggang sa mapadpad sila sa Sapien sea kung saan matatagpuan ang kakaibang lamang dagat katulad ng jellyfish na nananatili sa ere tuwing gabi, mga seahorse na nagiging kulay rosas tuwing tag-init at kulay ulap naman tuwing tag-lamig at mga clams na nagbibigay ng gintong perlas isang beses sa isang taon.

“Let's go, Dad. Baka maabutan pa nila tayo.” Hindi na kumibo si Arthur. Hinawakan niya sa kamay si Devera at tinulungan ito'ng makaalis sa dagat ng mga tao. Sumunod si Diana. Panaka-naka ay lumilingon sila sa likod para matignan nila kung saang banda na ang mag-lolo. “Where's Diana?” Crassus asked. Narinig iyon ni Diana. Mas lalo niya'ng binilisan sa paglalakad. Narinig din niya’ng sinisigaw ni Raine ang pangalan niya pero hindi siya lumiliingon.

Ang Muling Pagsilang ng Hari ng Karagatan Sa ibabaw ng karagatan, ang alyansa ay nasa bingit ng pagkawasak. Matapos ang balita ng "kamatayan" ni Winston, si Archon Malakor ay hindi nag-aksaya ng oras. Ang kanyang apat na natitirang barkong punyal, kasama ang 'Abaddon', ay muling nag-organisa at naglunsad ng isang walang-awang pag-atake. Ang kanilang galit ay nakatuon sa dalawang flagship: ang "Pag-asa" ng Earth Continent at ang "Fenrir's Howl" ng Iceland.

“If someone isn’t looking at me like that.” “Like what?” tanong nito, curious. “Like they’re not just talking about the waves.” Sebastian didn’t answer right away. Instead, he smiled — ‘yung ngiting alam mong may laman, may kilig, may halong warning. Then, mababa ang boses nitong sabi: “Then I guess I’ll have to make sure you keep holding your breath, Thea.” At sa likod ng mga salitang iyon — sa pagitan ng init ng araw at lamig ng dagat — may malinaw na alon na nagbabadya:

Ang araw ay mabagal na lumulubog sa ibabaw ng dagat kulay kahel ang langit, at may mga alon na banayad na humahampas sa buhangin. Tahimik sa veranda ng villa nila Jarred at Veronica. Si Jarred, nakatayo sa harap ng salamin, naka-white shirt na medyo bukas ang unang dalawang butones. Tinitingnan niya ang sarili, pero parang wala sa wisyo.

“Yeah, ready!” Hindi lang sina Gretchen at Anton ang ikinasal ng araw na iyon. Maraming kasal ang puwedeng maganap sa iba’t ibang bahagi ng isla sa loob ng isang araw, depende sa oras at sa venue. Puwede nila itong gawin sa dalampasigan, sa garden at sa bahagi na napaliligiran ng kagubatan. Kaya iyon tinawag na Island of a Hundred Weddings because it can accommodate a hundred weddings for a day.