Seas The Day Novels & Stories

Samantala, ang pusong puno ng kabutihan ay asul na dyamanteng may kasamang bahag-hari. Sinundan ko ang bangkang iyon. Mukhang galing iyon sa islang may malaking parola kung saan may mga malalaking sasakyang pang-dagat din akong natatanaw. Itinuon ko na lang ang tingin ko sa bangka. Sumisid ako't sinundan sila. Mag-gagabi na, nakakapagtakang may mga tao pang naglalayag. 🎶Hear my voice beneath the sea

chapter 02 Nasa library kami ng mga kaibigan ko. Dito kami minsan tumatambay pag break time. After my little moment yesterday, bumalik na kami ng room and the day goes on. I glanced at my friends. Beside me was Larriel who's reading a book. She loves reading books especially Histories. Ang sabi niya, Histories are better than Love stories. Nakaka-intriga kasi raw. Across us was Reizel who's doing something on her iPod. Ganyan talaga siya, palagi nalang may ginagawa sa iPod niya pag break time. Kung walang ginagawa sa iPod, nagbabasa rin siya ng books. If Larriel loves Histories, Reizel loves books about the study of human being or Physiology. I think mag do-doctor to. Sa aming tatlo, si Reiz

Over Naging masaya ang araw namin. Walang oras na hindi ako nakaramdam ng tuwa. Lalo na dahil sa kalokohan ng magpipinsan minsan ay sumasali pa sina Leley at Roma. Makikita na ang papalubog na araw sa horizon ng karagatan. It was beautiful. Hinding hindi ko ito malilimutan. The happiness...I'm feeling...I won't ever forget this.

Pinaharurot ni Sebastian ang sasakyan, binabangga ang gate ng mansyon. Nang makalayo na sila at masigurong walang humahabol, itinigil ni Sebastian ang sasakyan sa isang liblib na burol na tanaw ang dagat. Ang araw ay nagsisimula nang lumubog, nagbibigay ng kulay kahel sa langit. Walang nagsasalita. Tanging ang tunog ng kanilang mga hingal ang naririnig.

Sa gabi, ang mga mag-asawang bumibisita sa lugar na ito ay makakasaksi ng isang phenomenon kung saan ang tubig sa dagat ay magiging asul. Ang hindi pangkaraniwang bagay na ito, na madalas na tinatawag na The Sea Of Stars, ay tiyak na makakasira sa mga mata at maaaring maging lokasyon ng mga romantikong larawan na hindi mo makikita sa ibang mga isla. Lingid sa kaalaman ni Sunshine, kakakuha lang ni Mike ng litrato sa kanyang cellphone kasama ang ilang pose ni Sunshine na nag-iisip na nakaupo sa dalampasigan.

Tumayo na ako. “Bili na tayo. Ilang oras na lang parating na ang bagong taon!”Tuluyan ko nang hinila kamay ni Sean. Saka nga pumunta kami sa bilihan ng paputok na malapit nga sa dagat na in case man magkaroon ng sunog, magdasal na lang ang mga tao na magkaroon ng tsunami para wala nang gawin ang mga bombero na may kanya-kanya ding pamilyang uuwian. “Magkano po dito?” Yung isang supot ng kulay blue na andoon angg Liberty ng america.

Sigaw ni Marcus nang malalim, at ang malamig na aura ay kumalat, “i seal ang karagatan!” “Ano?” Nagulat si ang matandang Villamor saka si Carlos. “Marcus, gusto mong i seal ang dagat? Nababaliw ka ba? Ang halaga ng kargamento ng kalakalan sa buong Bansa Sa isang gabi ay ilang daang milyon. Kung ise-seal mo ang dagat, alam mo ba kung magkano ang mawawala?” “Ako ang bahala!” Ang boses ni Marcus ay hindi nagpapakita ng pagtanggi. Isinuot niya ang kanyang coat at mabilis na umalis.

Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kawalan ng dagat, iniisip ang lalaking tanging gusto niya na ngayon ay nawawala sa malawak na kadiliman. ​Malayo sa ingay, sirena, at gulo ng lungsod ng Maynila, isang itim na speedboat ang mabilis at marahas na bumabagtas sa malalaking alon ng West Philippine Sea. Sa loob nito, sa ilalim ng isang maalingasaw na itim na tarpaulin na amoy krudo, unti-unting nagkamalay si Sirius. Ang bawat matinding pintig ng kanyang sugatang ulo ay sinasabayan ng nakabibinging dagundong ng makina at ang malamig na alat ng tubig-dagat na tumatalsik sa kanyang mukha.

Ngunit hindi ang kaniyang laman ang pinakamahirap pagalingin, kun'di ang bigat ng susunod niyang hamon. Sa ikaapat na araw, habang ang araw sa ibabaw ng tubig ay dahan-dahang sumisikat sa kalangitan, handa na siya para sa pinakahuling pasulit. Lalabanan niya ang sampung mga dambuhalang dugong na isinumpa ng maraming sirena’t sireno. Ito ang mga halimaw sa dagat na kasinglaki ng buong kaharian ng Sadan sa mundong ibabaw.

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”