High Seas Novels & Stories

"Hindi na ako magtataka kung tama ka nga sa hinala mo, sweetheart. Magandang lalaki si Clarence and as you say, he is a lead singer sa sarili nilang banda. He is also a captain on this cruise ship, in other word good catch siya. But again, do you know him that much? Malay mo SEA-MANLOLOKO lang pala siya. I'm not saying na lahat ng seafarers ay manloloko pero karamihan sa kanila ay ganoon.. So if I were you, sis, habang maaga pa at may oras ka pang mag-isip o magnilay-nilay do it para hindi ka masaktan at the end." Mahaba-haba nitong pahayag.

Ang Muling Pagsilang ng Hari ng Karagatan Sa ibabaw ng karagatan, ang alyansa ay nasa bingit ng pagkawasak. Matapos ang balita ng "kamatayan" ni Winston, si Archon Malakor ay hindi nag-aksaya ng oras. Ang kanyang apat na natitirang barkong punyal, kasama ang 'Abaddon', ay muling nag-organisa at naglunsad ng isang walang-awang pag-atake. Ang kanilang galit ay nakatuon sa dalawang flagship: ang "Pag-asa" ng Earth Continent at ang "Fenrir's Howl" ng Iceland.

Chapter 1 : Betrayal Beneath the Waves Tahimik ang dagat sa gabing iyon. Ang malalambot na alon ay marahang humahampas sa gilid ng isang marangyang yacht na nakahimpil sa gitna ng karagatan. Sa ilalim ng madilim na langit na puno ng bituin, tila payapa ang paligid. Ngunit sa loob ng yacht na iyon, may nagaganap na isang pulong na hindi kailanman dapat mangyari.

Ngunit hindi ang kaniyang laman ang pinakamahirap pagalingin, kun'di ang bigat ng susunod niyang hamon. Sa ikaapat na araw, habang ang araw sa ibabaw ng tubig ay dahan-dahang sumisikat sa kalangitan, handa na siya para sa pinakahuling pasulit. Lalabanan niya ang sampung mga dambuhalang dugong na isinumpa ng maraming sirena’t sireno. Ito ang mga halimaw sa dagat na kasinglaki ng buong kaharian ng Sadan sa mundong ibabaw.

Na para bang naglalakbay rin ang isip nito. Kapag naalala niya ito ay mas lalo siyang hindi mapakali. Parang inuusig nito ang konsensiya niya. Na kung hindi siya pupunta ay baka tuluyan na itong lulundag. Baka siya pa ang sisihin ng mga tao. Napakalalim pa naman ang tubig doon dahil open sea ito. Konektado niyon ang napakalaking ilog ng lugar nila, at kapag nilamon na ito ng dagat ay talagang mahihirapan ang mga tao na tulungan si Sereia. Tumakbo palabas si Adriel. Nakita iyon ni Helios kaya inis na binalingan niya si Roger. Hinila niya ang kwelyo nito.

saad ni Aki na parang nagsisimula na mapikon sa mga kapatid niya. Isa-isa nilang kaming binati sa pagkakabalikan namin ni Aki kaya naging masaya ang simpleng salu-salo noong gabing iyon. “I always thought that waves are too destructive and can sink my boat,” mataman ko siyang tinignan sa mga mata habang sinasabi niya iyon. “But I realize that I just have to follow its current. That I just have to follow your waves to understand you... that I just have to jump out of my boat to feel your calmness,” bulong niya sa tenga ko.

Ang dagat sa gitna ng gabi ay parang isang dambuhalang itim na telon na walang katapusan. Isang cargo ship na binago para maging isang mobile command center, ang tanging ingay na naririnig ay ang mahinang pag-ugong ng mga makina at ang paghampas ng mga alon sa bakal na katawan ng barko. Wala na kami sa teritoryo ng Pilipinas. Kami ay nasa international waters—isang lugar kung saan ang mga batas ng tao ay dahan-dahang naglalaho, at ang tanging batas na umiiral ay ang survival.

Kompirma ni Elijah dito. "I can say yes to that. Besides, all incidents in the seas are made by Scylla and no one else. It sunk ships and made the seas into a graveyard." Turan ulit ni Natalia. Parang gusto kong hilutin ang aking sentido. This is getting more complicated. Walang nakakaalam kung ano ang Charybdis. Paano namin ito matatagpuan, kung ang water globe ay hindi rin mahahanap?

Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kawalan ng dagat, iniisip ang lalaking tanging gusto niya na ngayon ay nawawala sa malawak na kadiliman. ​Malayo sa ingay, sirena, at gulo ng lungsod ng Maynila, isang itim na speedboat ang mabilis at marahas na bumabagtas sa malalaking alon ng West Philippine Sea. Sa loob nito, sa ilalim ng isang maalingasaw na itim na tarpaulin na amoy krudo, unti-unting nagkamalay si Sirius. Ang bawat matinding pintig ng kanyang sugatang ulo ay sinasabayan ng nakabibinging dagundong ng makina at ang malamig na alat ng tubig-dagat na tumatalsik sa kanyang mukha.

Biglang tumahimik ang paligid, tanging ang tunog na lang ng ulan at malalaking alon ang naririnyg habang ang bangka namin ay patay-sinding lumulutang sa gitna ng zero visibility ng karagatan. At sa dulo ng madilim na abot-tanaw, isang dambuhalang naval ship ng pamilyang Hardin ang dahan-dahang sumulpot, hinarangan ang tanging lagusan namin patungo sa kaligtasan. Ang dambuhalang naval ship ay tila isang itim na pader na humarang sa gitna ng nagngangalit na dagat. Ang malalaking searchlight nito ay sabay-sabay na bumukas, direktang tumama sa aming munting speedboat. Ang liwanag ay napakatindi, halos mabulag kami ni Aodhan habang pilit naming itinataas ang aming mga kamay para protektahan ang a