Self-empowerment Novels & Stories

Pinipush ka niya harder kaysa kanino man, at hindi mo ma-deny na lumago ka—sa skill at confidence—na baka hindi mo ma-achieve mag-isa. Siguro kaya rin ko hinahate ang contract. Hindi lang tungkol sa gusto niya—kundi sa gusto ko rin, sa kailangan ko rin, sa takot ko rin. Pwede ba akong tumanggap ng tulong nang hindi binebenta ang sarili ko? Pwede ba akong mag-gain ng power nang hindi nawawala ako? Pwede ba akong pumirma at maramdaman pa rin na Amelia Cruz ako, o magiging ibang tao na?

"Bilang empleyado, kung ayaw mong mapagsabihan ka ng amo mo, umalis ka. Go build an empire wherein you are the boss, para hindi ikaw ang mapapagalitan at ikaw ang may karapatang magalit." Gaya ng kanina ay hindi na naman ito nakapagsalita agad. Pero mayamaya lang ay nag iba na naman ang ekspresyon nito. Nagtaas pa ito ng noo na animo'y proud na proud sa sarili. "Wala kang kapupuntahan kung mawawala ako. Sino nang magma manage sa iyo, ha? You can't find anyone out there that is as good as me!" pagmamalaki nito.

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

Una ang kamatayan ng lola niya, at ngayon naman ay sa nanay niya. Para bang may hindi nakikita na pwersa ang tumutulak sa kanya tumanda na. “Huwag mo masyado pwersahin ang sarili mo. Pagtrabahuhan mo muna ang sarili mo kung plano mo ipaghiganti ang kamatayan ng nanay mo,” sabi ni Chris at inamo siya.

Tahimik siya. Then he nodded, like he understood more than he should for his age. “Mommy?” “Yes?” “If someone tries to take it again…” Mahina siyang humigpit sa kamay ko. “…we’ll just build bigger.” Napangiti ako. Hindi dahil cute siya. Kundi dahil tama siya. Power isn’t about holding tightly. It’s about knowing you can build again if needed. Sa labas, palubog na ang araw sa skyline ng Makati.

"You know how much I treasure the empire.. And if the only way to save it from a severe crisis is to befriended bya person who I mistakenly thought a bad one, then I can change for good." "Are you sure??? Coz I can't imagine you becoming someone else." Naiiling na sinabi nito. Me too Brix.. How can I change myself for good?? When I can't even know how to??? This monster inside me is wrecking me for how many years... So, paano ako magbabago kung ako mismo hindi ko matulungan ang sarili ko?? Is this already my turning point?? What

Ang pagiging protective niya ay hindi nakakasakal, kundi nakaka-empower. "Matteo, siguraduhin mo lang na hindi mo ako pagsisisihan, dahil mahirap akong pakisamahan at hindi ako marunong mag-submit sa kung sinuman," biro ko habang pinupunasan ko ang mga luha ko gamit ang likod ng aking kamay.

Lagi lang akong napagkakamalang mayaman dahil una, kasama ko sila at pangalawa ay ang panlambas na anyo ko, pero kapag mag hihiwalay na kami at uuwi ako, balik ako sa sitwasyon na mahirap, dancer sa cabaret at hindi mahal ng sarili kong Ina, nakakalungkot mang pakinggan pero iyon ang totoo, katotohanan na matagal nang sinasampal saakin pero ako itong naiwas at umaasa na may mag babago pa kahit wala naman na talaga pag asa Naupo ako sa gilid ng bintana at nag vibrate ang phone ko na nasa bulsa ko, it's effryn. Parati nalang itong nasa tabi ko kapag kailangan ko pero ayoko na umasa ako sa lalaki at gumamit ako ng ibang tao para sa pang sarili ko na kagustuhan. Unang una ay kaya ko itaguyod ang

“Hindi ko ito magagawa kung wala ang iyong gabay at ng mga taong tumulong sa akin. Natutunan ko na ang pamamalakad ng negosyo ay hindi lamang tungkol sa pagkita ng malaking halaga. Ito ay tungkol sa paggawa ng desisyong makabubuti sa lahat—sa mga manggagawa, sa mga kasosyo, at sa kinabukasan ng ating pamilya.” Totoo ang sinabi nila. Sa loob ng maikling panahon, napatunayan ko sa aking sarili at sa lahat ng nakapaligid sa akin na kaya kong tumayo sa sarili kong mga paa. Ang dating takot at pagdududa ay napalitan ng kumpyansa at talino. Ang mga aral na ibinigay sa akin ay isinabuhay ko, at ang mga hamon na hinarap ko ay naging hakbang upang mas lumakas pa ang aking pagkatao. Wala na ang dating

Ilang pa na mapanuksong dila, saka niya napagtanto na hindi na niya kayang pigilan ito. Umakyat siya sa ibabaw niya, pinapayagan ang sarili na magpakasawa sa hindi mapapantayang kasiyahan ng unang pag-ulos—dumulas pababa sa kanyang kurbado, matigas na ari, at pinapayagan ang sarili na humingal sa purong kasiyahan ng pagiging napakaunat at puno habang tinatanggap siya. Sa katunayan, ang 'pahintulutan ang sarili' ay marahil isang maliit na kasinungalingan—hindi dahil pinahihintulutan niyang humingal, kundi dahil hindi niya mapigilan ang sarili. Habang mas pinapabilis niya ang pag-indayog sa kanya, nagkikiskisan sa ibabaw niya at nararamdaman ang kamangha-manghang pakiramdam na puno habang ang