Self-empowerment Novels & Stories

Napangiti ako. Oo nga. Hindi pwedeng umasa lang ako sa kanya lalo na sa gastusin. Alam kong dadating ang araw na iiwan nya ako at walang matitira sa akin kundi ang sarili ko. Mas okay na yung ready. Women nowadays are empowered. Hindi dahil buntis ako ay magpapakulong na ako sa idea na dapat ay nasa bahay lang ako. Tinapos ko ang pag aayos ng mga gamit at saka naligo at nagbihis. Let's do this baby.

Ne hindi ito tumingin sa kaniya at parang 'di siya kilala. Agad nagseryuso ang kaniyang mukha at walang pakialam na umupo sa isang upuan habang ina-assist ito ng dalawa. Sa tatlong linggong wala na siya sa buhay ng lalaki, inaamin niyang nakaramdam siya ng sakit at lungkot. Normal naman iyon dahil nasanay siyang lagi itong kasama at kausap tapos biglang—– lagapak. Sino ang 'di masasaktan, right? Pero sa ginawa nito, ang dami niyang na realized. Self-worth, self-love, self-respect. Na hindi siya isang pakarat, o sa tagalog, isang pakantot. Naghihintay na lang siya ng tamang panahon na makahanap ng tamang attorney pero kailangan niya muna mag-ipon sa ngayon.

Tiningnan siya ni Jerwin nang may nakakatakot na kalmado sa mga mata—wala na ang padalos-dalos na kilos ng isang suwail na kabataan, kundi ang linaw ng isip ng isang taong marami nang naiintindihan. “Para sa mga taong tulad natin, hindi na pera ang pinakaimportante,” sabi niya, dahan-dahang binibitawan ang bawat salita. “Ang gusto ko… ay boses.” Boses. Hindi impluwensya sa negosyo. Hindi kontrol sa loob ng pamilya. Kundi tunay na kapangyarihan—ang kapangyarihang gumawa ng sariling batas, basagin ang mga ito, at siguraduhin na wala nang masamang loob na magtatangkang manghimasok muli sa kahit na sino.

“Sige po. Anong papalit dito?” Lumapit ako sa gitna ng main hall. Inikot ko ang tingin ko sa paligid. “Empowerment center. Para sa kababaihan. Hindi charity lang. Gusto ko training, business incubation, legal support. Lahat ng hindi binigay sa akin noon, ibibigay ko sa iba ngayon.” “Wow,” sabi ni Kendra habang nagtatype sa tablet niya. “So hindi na lang ito parang ‘bigyan natin sila ng konting ayuda’ style?”

Ang aming bawat halik ay may selyo ng kapangyarihan. “Liza, they called us ruthless... they called us obsessive,” sabi ko habang inilalapit ang aking mukha sa kanya, nilalanghap ang amoy ng tagumpay sa kanyang balat. “Then let them call us that... because in this world, the kind-hearted are only tools for the powerful,” tugon niya habang hinahawakan ang aking panga, pilit na ipinaparamdam ang kanyang dominance. “We are the architects of our own destiny now.”

Galit na galit kong sabi ngunit iniiwas niya lang ang tingin sa akin. "Am I really the one who's underestimating you? Or you're the one who's underestimating yourself by saying that you're powerless because you're a woman?" Sa isinumbat niya ay dahan-dahan iyong nag-sink in sa isip ko, pakiramdam ko ay nag-adjust pa siya para ma-analyze ko ang sinabi niya. "Be honest to yourself, didn't you underestimate yourself by being afraid of those jerks? You can't even slap or punch them in the face when they're disrespecting you." Nakagat ko ang ibabang labi nang maintindihan ko ang sinabi niya.

Always be careful, they choose beautiful ones to abduct. Awtomatikong napangiti siya nang mabasa ang mensahe ng kanyang kaibigan. Hindi naman na ito dapat pang mag- alala sa kanya dahil unang - una ay kayang - kaya niya ang sarili niya. Isa pa ay nag- aral siya ng self defense kaya kumpyansa siyang kaya niyang ipagtanggol ang kanyang sarili kahit sa kanino man.

Kung ano lang yung nakikita at naririnig nila pinapaniwalaan nila agad. I'm so tired defending myself. Pagod na akong isiksik ang sarili ko sa mga taong ayaw sa akin. Ngayon, kung sino lang yun nandyan yun na lang ang pinapahalagahan ko. Whoeve wants to stay, stay. If ayaw naman, edi wag nang mamilit. Choose people who choose you. Self worth now is the new self respect. Kung ayaw nila sa akin edi bye! Tapos.

Ramdam niya ang empowerment habang sinusulat ang bawat salita, aware na kahit may chaos sa paligid, may control siya sa sarili niyang energy at focus. Bago matulog, inilagay niya ang phone sa Do Not Disturb mode. Wala siyang gustong notifications, wala siyang gustong distractions. Para sa sandaling iyon, siya lang, si Nathan, at ang katahimikan. Huminga siya nang malalim, pinipilit i-relax bawat muscle. Ang katahimikan ay parang mental armor, sandata laban sa anumang manipulasyon, selos, o sabotaging moves na maaaring dumating sa hinaharap.

Mighty Ang tunay na kadakilaan ay hindi nakikita sa ingay ng tagumpay kundi sa katahimikan ng mga sakripisyong hindi ipinagmamalaki. Ang tunay na makapangyarihan ay hindi yaong may kapangyarihan sa iba, kundi yaong may ganap na kapangyarihan sa kanyang sarili. 👨‍⚕️ HIDEO ADONIS