روايات وقصص ضمن Seventeen Ages

Nahihiyang wika ko dito. Ilang buwan na akong nakatira dito at hindi ko alam kong ilang taon na ang mga batang iyon. Basta ang alam ko dalaga at binata na sila. "I am nineteenth when they come into this world. So, now I'm turning 37 they are 17 turning 18 this year."

Seventeen years old na siya at panganay sa tatlong magkakapatid. Si Serenity naman ay maglalabindalawang taong gulang sa susunod na buwan at panganay rin sa tatlong magkakapatid lahat sila ay babae at buntis pa ang kanyang ina sa paapat na kapatid nila. Hiwalay ang tunay na ama niya at ang kanyang ina simula pa ng pitong taong gulang siya at mula noon ay puro hirap na ang naranasan nila. Kasalukuyan siyang nasa ika anim na baitang sa ngayon at siyempre masmarami ang absent niya kesa sa ipinasok. Madalang magkaroon ng hanapbuhay ang inaama niya ang kanyang ina naman ay nagluluto lamang ng mga meryendahin at inilalako nito. Madalas rin silang walang makain kaya naman ang katawan nilang magkaka

Matigas na saad ng kanyang daddy. "Wala naman akong ibig ipahiwatig na masama rito dad, pero ang magbuntis siya sa edad na eighteen ay napakahirap para sa kanya, lalo pa't wala naman siyang alam pa sa pagkakaroon ng anak." "Narito naman ako para umalalay sa kapatid mo, Christian." "Paano ang pag-aaral niya?" "Magpapatuloy pa rin akong pumasok sa school kuya," sagot niya.

Simpleng sabi ko. "Nineteen?" His brow creased and shooked his head. "Your age is too young for that kind of work." Halos masamid ako sa narinig.I'm only seventeen. Kung nababataan siya sa nineteen. Ano pa kaya kung seventeen huh?

"You are too young. My fault—" "N-no... I... I am not young anymore. I turned 17 today. It's my birthday. Kaya kita dinalhan ng pagkain. And look, you are 20 and I am already 17. 3 years lang ang gap nating dalawa, right? So, I am not very young at your age." "I'm turning 21 in a half a year." "Pero matagal pa, and look, mag 18 na rin ako that time." pangangatwiran ni Sarina.

“I was seventeen when I last saw you, that's before I went abroad to study.” “Seventeen? God, ang bata-bata mo pa nga talaga noong huli kitang nakita,” saad ko at napatakip pa ako sa aking bibig, sabay tawa. Back then, alam ko lang na bata pa siya, but I didn't pay much attention to her age. It was really wrong of me to show affection to her beauty. Thank God we rarely see each other, we never had that very close relationship. “That was eleven yours ago. So, twenty-eight ka na ngayon?”

Kaya okay na ganito, tamang tanong lang si Seven kapag na-curious siya sa gamit na nakikita. May narinig akong yabag sa hagdan. Nag-angat ako ng tingin napalunok ako ng mayroon pababa na magkaakbay na babae at lalaki. Hindi pa ganoon sila katanda. Parang nasa late forties lang sila mga baby face mukha. Pero kung magulang sila ni Ishmael, siguro nasa late fifties na sila. Kasi sabi ni Jelay twenty eight daw si Ishmael, kaya malamang mga late fifties na mga parents nito.

Hiya naman ang kagwapuhan ko sa kaseryosohan nina Denver at Zach. "She's a minor?" Kunot-noong tanong ni Zach. "Seryoso? Though bata pa naman ang hitsura niya, hindi naman siya mukhang menor de edad." Komento ni Thirdy. "She's just seventeen," wika ko. Nanatili akong seryoso. "Then that's good! Mas kailangan natin siya kung gano'n. Mas madidiin si Leevie Tiu,"turan ni Denver.

ani Jenny. Sixteen years old na ang bunso niya. Pero mukha na itong dalagang dalaga. Ayaw din naman niyang makipag relasyon pa ang anak pero gusto niyang e enjoy nito ang buhay teenager. Napapansin niya kasi na kahit pakipagkaibigan sa lalaki ay ayaw ni Hazel. "Oh siya, saka na tayo magpustahan kapag dalaga na iyang anak mo." Tumayo na si Mark at handang umalis.

si mama at nakangisi sa akin. "Ilang taon na nga ba itong si Ara Mona?" Tanong ni tita Chimen. "Seventeen. Huli na kasi iyang nakapag aral e." "Malapit na palang mag eighteen at dalaga na. Puwede na mag boyfriend. Tsaka hindi mo rin mapipigilan ang mga kalalakihan na mabighani ni Ara. Ka'y gandang dalaga." Namumula na yata ang pisngi ko.