Shine Quotes Novels & Stories

Walang emosyon kong tinutok ang baril sa kanya at pinaputok iyon. Dead. Nang kunyari'y nagpupumiglas si Shine ay sa kanya ko itinutok ang baril. "Gusto mo ikaw sumunod?" "No! Stop it! Sino ka ba?! What do you want from us!? Ano bang kailangan niyo?!" Nagtama ang mata namin dalawa, she is brave from shouting at me. Kaya kaya nito ang bala ng baril ko pag bumaon sa bungo niya?

Hindi ko alam kung anong sinasabi niyang nakalimutan ko. “Ayaw mo lang ba talagang ipaalam sa akin ang address mo para hindi kita masundo sakaling hindi mo ako siputin?” bahagya pang nanlaki ang mga mata ko. Shet! Oo nga pala nakalimutan kong puntahan siya kagabi. Eh sa nag-aalala ako sa mga anak ko kaya hindi ko na iyun naalala. Tiningnan ko siya sa mga mata niya pero naiiwas ko rin ang paningin ko dahil sa lalim ng tingin nito. Nagpapalipat lipat na lang ang tingin sa amin ni Shine. “Naghintay ako ng ilang oras dahil baka naipit ka lang sa traffic o baka nag-aayos ka lang. Nangalay na lang ako kakatayo sa labas ng kompanya ko pero hindi ka dumating. Sinasadya mo ba talaga?”

Ito ay tulad ng pagpuntirya ng isang sniper rifle. Sa isang putok, ang tao ay ipinadala sa paglipad sa himpapawid! "Hahaha... kawili-wili. Hindi masama ang bagay na ito. Maaari mong idikit ang isang QR code sa isang tao at patayin siya nang walang nakakapansin. Bakit hindi mo ito kinuha kanina para patayin si Jordan?" tanong ni Shaun.

"Sa aking pagsisiyasat, si Quentin ay isang barbarian na hindi kailanman ginamit ang kanyang utak para mag-isip o magplano. Ngunit, pagkatapos mong bumalik mula sa Lincoln City para humingi ng kanlungan kay Rosalyn, si 'Quentin' ay biglang nagmukhang may utak. Hindi lamang niya pinatay ang aking tita, ngunit alam din niya kung paano magpasiklab ng away sa pagitan ng pamilya Lynch at ng pamilya Landry.” "Sa huli, umalis siya at nawala sa Merchant City pagkatapos mong mamatay sa sunog...para sa iyo na biglaan, at maginhawang, magpakita muli sa lungsod na ito.” "Mukhang nagkataon lang ang lahat, hindi ba?" Umiling si Quentin, ayaw makipag-eye contact kay Joshua. "Bakit hindi ba ako pwedeng magb

Nag e-echo pa ang kanyang boses dahil nasa loob siya ng cubicle. Patapos na ako sa paglalagay ng powder nang bumukas ang pintuan ng cubicle.Tiningnan ko ang pintuan sa repleksyon nito sa salamin. "Shine?" napabulong ako nang lumabas doon si Shine.Tinitigan ko pa siya saglit sa salamin.Siya nga! "Hello." Bati ko sa kanya. Lumingon siya saakin at ngumiti.Tingin ko nakilala niya ako agad dahil sa ngiti niya.

p**a sana all! " just remember white dot on landmines and and brown for the fake one." paliwanag ni raven sa mga bombang ininstall nito. " do you still have flashbangs?" tanong ni noona. " yeah i still have two" sagot naman ni shin. i cant help but to stared at shin. she is really serious about rescuing earlene knowning she was about to get killed. that is the fvcking reason why i wanted to join. its a suicide! kahit naman pigilan ko to hindi din makikinig. paka tigas ng ulo.

"Iba-iba. Body shots, kissing a stranger, make out-" "What the fuck?!" halos pumutok ang mga litid ko. "Calm down! We'll get you the most wholesome one," she winked. Hindi na ko mapakali buong gabi sa pinaghalo-halong kaba at takot. Habang lumilipas ang oras ay napansin ko na ang maya't mayang pag-alis ni Quinn. May mga nilalapitan siya at binubulungan. Tuwing bumabalik siya sa table ay malaki ang ngiti niya.

O freaking come on! "Ako kaya ‘yong buong giting mong ininsulto tapos ikaw pa ang nainsulto? Iba ka talaga," pagmamaktol ni Chaster habang umiiling. "You don't need to use synonymous words, Moon Dashelle. You just need to answer either yes or no," he said calmly before he extend his hand to Chaster na ang mukha ay unpredictable. "I’m Quiby.” Napailing na lang ako.

Chapter 17 Shane’s POV “Kaya naman pala nakaka-quota.” Mahina ngunit sapat para marinig ko ang bulong na iyon mula sa kabilang cubicle. Nagkunwari akong abala sa pagtingin ng sales reports sa monitor ko, ngunit bawat salita ay malinaw na pumapasok sa aking pandinig. “May nakakita raw sa kanya kasama ang isang mayamang lalaki.”

I envy those person who can forgive and forget easily and I am quite quilty because I know I am not that kind of person. "Hoy! Aba, lutang 101!" bulyaw ni Shines sa akin. Napaayos naman ako ng upo. "Yes?" nakataas-kilay kong tugon para itago ang totoong nararamdaman ko ngayon. Nagsitawanan naman sila. "Ano? Nahuli mo ba ang balloons sa ere, ha?" pang-aalaska pa ni Shane. Hindi ko naman alam kung anong isasagot dahil honestly hindi ko rin naman kasi alam kung ano na ang pinag-uusapan nila.