Short Mother's Love Quotes Novels & Stories

“Kung galit ka sa akin, huwag mo siyang idadamay dito! Ako ang harapin mo!” “Eh kung ayoko?” nakangising sagot ni Racquel. “Ag tagal mo akong sinaktan, Joaquin! Ang tagal mo akong pinaasa na mamahalin mo rin ako katulad ng pagmamahal na ibinigay mo kay Myrna! Pero hanggang ngayon, siya pa rin ang nandiyan sa puso mo!” “There’s nothing you can do about it!” galit na sigaw ko sa kanya. “Mahal ng daddy ko si mommy, at hinding-hindi iyon magbabago kahit kailan, kahit patayin mo pa kami!”

Hindi ko siya pababayaan at hindi ko hahayaang may mangyari sa kaniya. “Mom?” “Hmmm?” sagot ko, iminulat niya na ang mga mata niya saka niya ako tiningnan. “You know that I really love you? You are the most loving, caring mother in the world. The most beautiful woman I’ve ever seen, my first love.” Napapangiti na lang ako at ang sarap sa pakiramdam ng mga matatamis niyang salita. Pinagbiyak na bunga talaga silang dalawa ng Daddy niya, sa itsura at sa mga sinasabi nilang nakakatunaw ng puso.

At lumabas na ng kwarto si mark, at sinarado nya na ang pinto ng kwarto nya, na dun nga muna pansamantalang matutulog si mae, at nung humiga na si mae si higaan ni mark, napaisip sya, naalala nya na naman ang mom nya. "Mom lagi nalang kitang naalala, ano bang dapat kong gawin para kahit papaano makalimot ako, sa mga nangyari, mom miss na miss na talaga kita, sana kung saan ka man ngayon, lagi mo akong samahan, at wag na wag mo akong iiwan, dahil kailangan pa kita, ilove you mom"sincere na sabi ni mae sa sarili nya At pinikit na ni mae ang mga mata nya, para makatulog na, at kinabukasan.

Sagot ni papa at uminom ng tubig. "Mabuti naman. At sunod-sunod ang trabaho mo lalo at marami tayong hulugan." "Mabait pa rin ang Diyos sa atin." Bahagya siyang nakaramdam ng lungkot ng marinig ang pinag-uusapan ng mga ito. Mabait si papa sa lahat ng mga tauhan. Kaya kahit malalaki ang pakyaw sa paggawa ng bahay, hindi kami naunlad. Inuuna kasi nito ang ibang tao. Masyado siyang mabait na minsan pinag-aawayan na nila ni mama.

My kids don't deserve to feel this pain. "Uno, Deuce, Tres, you know how much mom loves you right?" they nodded in unison. " You know that you are the biggest blessing that happened to me right?" I paused, I have to do that 'coz I felt the lump on my throat. My eyes started to water, I blinked many times and need to calm myself.

Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi. ".....most specially, im man!" Singhal nya kaya pakunot ako ng noo. "Damn third what a stupid reason e ano naman? Love is a beautiful thing, its not only made for a man and a woman! You can love whoever you want and you can be who you really are!" Singhal ko na ikinatahimik nya. "Ayokong mawala sya----" "Wala ka bang tiwala? Sa friendship nyong dalawa?" Singhal ko kaya napatahimik sya, and i think i already convinced him.

mahabang wika ni Mama at kita ang saya sa kaniyang mga mata. Kahit ang hirap ng pinagdaan niya noong minahal niya si Daddy at kahit hanggang ngayon hindi nagbago ang pagmamahal at pagtingin niya kay Dad. That's how love works. In a mysterious way!

Usisa ko. "No but halata naman sa mukha niya. Isa pa pinuntahan niya si Lia. Sa buhay anak minsan love lang ang umuubos ng lakas natin. Sa oras na tinamaan ka ni kupido at nagkaroon ka ng suliranin dadating yung puntong kailangan mo ng isang kaibigan para gumaan ang pakiramdam mo.." "Mom napapagod din ba ang love?" Bigla kong naitanong sa kanya.. Ngumisi ito bago nagsalita.

"I care about how she feels. I care about what makes her happy. And when she's hurting, I want to be the person who makes things a little easier for her." Napatakip ako sa bibig ko. Hindi ko alam kung bakit mas lalo akong kinabahan sa sagot niya. Hindi niya sinabi ang salitang love. Pero bakit parang mas malalim pa iyon kaysa sa inaasahan ko? "That's already love, hijo," mahinang sabi ni Mama. Napangiti si Axel, ngunit hindi siya sumagot. Samantalang ako ay dahan-dahang napaatras mula sa pintuan.

Nagpakawala ang lalaki nang isang mahinang tawa kahit ang mga mata nito’ y namumuo ang mga luha. “I will never get tired of listening to your old jokes and stories that couldn’t be completed without action. I could talk to you for hours and never get tired of hearing your voice or your laugh. I would never be tired of seeing your smile. Our movie marathons... those late-night talks.” “Oh, God. God knows how much I love you and I will never get tired of loving you. Even if I could choose again, I would still choose you all over. I miss you... and thank you for giving me a wonderful daughter. “