Short Mom Quotes Novels & Stories

Habang naglalakad papunta sa may parking area. “Mama, ang promise niyong egg Sandwhich namin!” singil nga sa akin ni Shena. “Meron na yun Mommy na interest. Tigsasampu na kami.” si Shin na utak negosyante talaga. Shun just smile at me. Napa-akbay sa dalawa niyang kapatid. “Mommy for sure is tired.” “No, she's not. She's not haggard.” May Jetlag lang Shena.

Bati ko sa kanila nang makita ko silang nakangiti at panay ang kaway sa akin. "Hi baby! How are you? Kumakain ka ba ng tama? Nagi-exercise ka ba riyan? Naku, huwag ka panay tulog dapat mag-exercise ka dahil malapit ka nang manganak." sunod-sunod na wika ni Mommy. "Mom, araw-araw mo sinasabi sa akin iyan kaya paano ko makakalimutan? Don't worry about me dahil kayang-kaya ko po." ani ko.

Yung tipo ng paalala na galing sa karanasan, hindi sa selos o sermon. Huminga nang malalim si Chanton. “I get it, Mom,” sabi niya, mas seryoso na. “Sorry.” Doon lang ulit ngumiti si Mommy. Lumambot ang ekspresyon niya na parang walang nangyari. Bigla niyang hinawakan ang braso ko. “At ikaw naman,” sabi niya sa akin, mas gentle ang tono. “Huwag kang matakot magsalita kung feeling mo nasasakal ka. Strong woman ka. Kita ko ‘yon.”

Mahabang sermon ni Mommy na kina tawa ko. “Chill po kayo Mom, hindi po ‘yan saka naka yakap naman si Seth..” sagot ko habang tumatawa. “Isa pa ‘yan apo ko na ‘yan hindi pa nakaka pag salita mas lalo ‘yan hindi makaka pag salita kapag ‘yan natrauma o nasaktan..” napakamot na lang ako ng ulo, dahil hindi ko na alam ano pa isasagot ko kay Mommy.

Mas gusto kong kumain ng walang kasalo para iwas gulo. "Paanong 'di ka mabubusog e amoy alak ka." Sarkastimong usal ni Mommy na nakapagpatahimik sa'kin. "Paano mo mapapalago ang kompanya mo kung palagi mong nilulunod sa alak 'yang sarili mo. Kung hindi mo kayang ihandle 'yon, hindi naman mahirap sabihin sa amin. You can live your life if you want basta huwag na huwag mo kaming isasali sa pagbagsak mo, Luhan."

Mas gusto kong kumain ng walang kasalo para iwas gulo. "Paanong 'di ka mabubusog e amoy alak ka." Sarkastimong usal ni Mommy na nakapagpatahimik sa'kin. "Paano mo mapapalago ang kompanya mo kung palagi mong nilulunod sa alak 'yang sarili mo. Kung hindi mo kayang ihandle 'yon, hindi naman mahirap sabihin sa amin. You can live your life if you want basta huwag na huwag mo kaming isasali sa pagbagsak mo, Luhan."

Nakakatuwa na sa simpleng bagay lang na ito ay nakita namin kung gaano sila kasaya. Totoo nga ang sinasabi ni mommy at daddy noon na ‘simpleng things you do is make them smile..’

Singit naman ni Mommy sa usapan namin nang lumapit siya para kuhanin ang anak ko sa mga braso ko. "Go on, baka malate pa kayo sa kasal, napakabagal niyo pa naman magsikilos, tatlo kayo," Mom said as she retrieve Dovely. We all chuckled with Mom's statement kasi totoo naman ito. Wala kaming pinipiling okasyon, palagi kaming mabagal kilos.

Ang dami na naming lukaret haha. "Mommy, we are okay." Sagot ni Zac. Napalingon si Mom sa amin at naging kalmado na. "Oh, thanks God. Don't do that again Zac. Aatakehin ako sa inyo!" Sagot ni Mom na nakahawak pa sa kanyang dibdib. "Tita, just let them be. They are just making miracles under the water hehe." Nilaglag pa talaga ako ng best friend ko. Ang mukha ko ay hindi na maitago ang pamumula.

Sabi ni mom "Bakit mom?" "Indeed, small world. Wow. Who would have thought na mag jowa pala mga anak namin ng kaibigan ko." "Someday, magiging magbalae na rin kayo mom," Sabi ko at nakita kong ngumiti ng pilit si mom "Anyway, mauna na ko ha. May next meeting pa Kasi ako," paalam ni mommy "Sabay na tayo umalis. May klase rin kam,i" sabi ko