Lost Souls Novels & Stories

then they would die without even correcting those lies. Hindi ko alam pero bakit pakiramdam ko ay nabuhay lamang ako sa kasinungalingan? Na malaking parte talaga ng buhay ko ang tuluyang nawala? Flashbacks began showing in my mind as I felt my body being transferred from one location to another. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa paligid ko. It looked like my soul was suddenly trapped inside a different dimension surrounded by orbs... and there was no way out!

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

Halos hindi maiproseso ng utak ko ang nalaman. She's dead on arrival? H-how? How could that happen? Putangina! Hindi! Hindi pwedeng patay na si Pietho! Hindi maaari! Hindi siya pwedeng mamatay! Nanghihinang napasalampak ako ng upo sa may sahig habang nag-uunahang tumulo ang aking mga luha. My cousin. . . My cousin is gone.

Hindi uso ang ngiti, rolyo ng mata siguro oo. I was brought back to reality because something suddenly happened. Hindi namin inaasahan ang biglaang pagtalon ng sinasakyan namin ng madaanan nito ang humps papasok sa kanto. Hindi ganon kaluwag ang tric kaya naman hindi ko sinasadyang magkauntugan ang mga ulo namin. Sabay pa kaming umaray at saka ilang na nagkatinginan. I expected her to roll her eyes but to my surprise, she mouthed 'sorry' in a low tone.

Pakiramdam ko hindi ko na naman mapipigilan ang pagluha ko. Sa bawat pasko na dumaan, magkasama kami lagi ni Jairus. Mula bata kami, umaasa ako na hanggang pagtanda iyon. Pero ngayon pakiramdam ko, magkaiba na kami ng landas na tinatahak. Siya, papunta kay Vinalyn. Habang ako ay narito, I'm stuck loving him. I can't let go. *****************

Like fire within their bones, like every part of them that came from a dead star is, once again, alive. ALAS- SAIS ng gabi natapos ang kanilang pag ehersisyo at kainan kaya naman pagod ang dalaga na naka-sandal sa dibdib ng binata. Tahimik ang paligid at ang paghabol ng kanilang hininga ang tanging maririnig.

At higit sa lahat, may tinatago akong lihim na kapag nalaman niya, maaaring mawala ang lahat. Sa bawat tibok ng puso ko, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ng gabi. At habang pinagmamasdan ko ang silid na iniwan ni Lucien, alam kong ang susunod na pagkikita namin sa lumang beach house ay magiging simula ng isang lihim na hindi na kayang balikan, at isang kapalaran na haharapin namin—dalawa lang, sa gitna ng mundo, at sa isang kasalanang nagbunga ng buhay.

"death anniversary ni lola bumabalik ang lungkot at guilt sa akong puso't isipan '' mas hinigpitan pa niya ang pagkakayakap kay Hannah at sinandal ang kanyang baba sa balikat nito . Amoy na amoy niya ang pabangong niregalo niya noon sa kanya hanggang ngayon meron parin at talagang maingat at matipid si Hannah sa mga bagay na binibigay niya . " try to move on .Dapat maging masaya ka dahil doon mapapanatag ang lola mo ,kung makita ka niyang hindi malungkot siguradong mapapanatag siya '' may luhang kusang pumatak sa pisngi nito .Kahit anong pilit niyang gawin mag move on hindi niya magawa lalo kung dumadating ang araw na death anniversary ng kanyang lola .Bumabalik ang guilty sa kanya at ang pa

Ang liwanag ng umaga ay dumadaloy sa bawat sulok ng silid, tila lalong nagpapatingkad sa bagong-bagong hitsura ng lugar. Habang pababa siya ng hagdan, dama niya ang lamig ng marmol sa ilalim ng kanyang mga paa. Tahimik ang paligid, tanging ang bahagyang tunog ng tsinelas niyang sumasayad sa sahig ang naririnig. Nasaan na kaya si Sir? Maya-maya, bumukas ang isang pinto at lumabas si Aling Rosa, bagong ligo at mukhang handang-handa na para asikasuhin ang buong resthouse.

Dali dali akong lumabas, nakita ko ang kaibigan na may bitbit na Jemer’s Pizza, nakabusangot at pinagpapawisan na. Nang makita ako nito ay agad niya akong tinuro. “Oh manong ayan na! kaibigan ko nga yan!” “Mga kuya, okay lang po, kaibigan ko po siya.” Humingi naman agad ng paumanhin ang security, hindi pa rin maalis sa mukha ni Leslie ang pagkabusangot, pagpasok niya ay nanlaki agad ang mata niya ng makita si Azrael.