Lose And Lost Novels & Stories

pagmamakaawa ko pa. Mas lalo akong nawalan nang pag-asa nang may inilabas na litrato si maam. Tinitigan kong mabuti iyon at kuha iyon sa barong-barong ni Knee Yoz. Maayos naman ang damit namin ngunit nakayakap kami sa isa't isa. Malinaw ang aking mukha ngunit ang kay Knee Yoz ay malabo. Muling tumulo ang aking luha. Pagkatapos akong iligtas ni Knee Yoz mula sa kamatayan ay ito lang pala ang isasalubong sa akin? Worth it ba talagang mabuhay ako sa mundong ito?

Kabanata 12 Gold digger Saglit akong natigilan sa ipinaratang niya sa akin. Kitang-kita ko ang apoy ng galit sa kanyang mga mata habang matalim akong tinitignan. Bakas na bakas sa mukha niya ang muhi. Idagdag pa dito ang madungis niyang mukha. Napansin ko rin ang ilang galos sa pisngi niya.

Pero hindi namin inakala na magiging sobrang malaking bagay pala ito para sila ay mas maging mahusay sa pakikipaglaban. Sumugod kaagad si Lorenz at nagpaulan ng mga atake. Halo-halo ang mga kombinasyon na ito. Makaraan ang ilang mga suntok ay magpapakawala rin agad siya ng mga sipa. Tulad ng inaasahan ay nawala na rin sa sarili si Dane.

She did promised him but what happened? Muling pumatak ang luha sa mga mata ni Garett at muli ay umalulong sa kalagitnaan ng kagubatang iyon. Dumating na ang kinatatakutan niya. The day that he might lose her. He was not afraid of anyone. Not even death can scare him but losing her is the biggest fear that he's been trying to deal with.

Sigurado naman akong wala din siya doon. Nang makarating sa bahay ay kinuha ko ang aking cellphone sa bag na dala ko. Nagulat ako ng hindi ko makita ang librong dala dala ko kanina sa park. Naiwan ko siguro yun sa upuan. Pagtingin ko sa labas ay malakas na ang ulan at gumagabi na rin. Hindi pwedeng mawala ang libro na yun dahil limited edition iyon at napakatagal kong naghintay para lang magkaroon ng libro na yun. Kaya't kahit umuulan ay bumalik ako sa park. Nag book na lang ako ng taxi dahil kung dadalhin ko pa ang sasakyan ay malalaman ni Mommy na lumabas na naman ako.

Limitado na ang pasensya ni Taia kay Bidzill na walang tigil sa pag-iyak at paghiling ng kung anu-ano. Tumakbo si Conrad sa kwarto ni Amelia at binuksan ang wardrobe. Gaya ng hinala niya, halos wala na itong laman. May naisip siya, at agad chineck ang bank account nito. Sampung milyon ang nawala overnight—ginastos sa isang high-end mall at luxury resort. Kumulo ang dugo niya. Tinanggap ang pera at agad na lumayas para mag-enjoy! Iniwan ang bata sa nanay niya at hinayaan siyang mabuko ni Haile!

“Pero noong nakatayo na si Tita sa sarili niyang mga paa...” “At naitayo niya ang City Diamonds...” “Nagkaroon na sana sila ng pagkakataong magpakasal.” “Ready na sana silang bumuo ng masayang pamilya.” “But something tragic happened.” “At hindi na natuloy ang lahat.” Ramdam ko ang bigat ng bawat salitang lumalabas sa bibig niya. “Pagkatapos noon...” “She lost everything.” “Hindi lang ang lalaking mahal niya.”

pahabol na wika ni Leslie. “Ano ba ang gusto mo na hindi mo nakuha? Kahit nga anong maisipan mong kainin o gustuhin na isuot mapa-sapatos man o damit lahat meron ka, kahit nga itong sasakyan mo na napakaganda ay nakuha mo. Wala ka na sigurong hahanapin pa,” wika ni Gwen upang maramdaman ng kaibigan kung gaano siya pinagpala sa lahat ng meron siya sa buhay. “Hindi na ako magpapaligoy pa Best, tingin ko rin naman nararamdaman mo na gusto ko si Erik,” pag-amin ni Leslie sa kaibigan na hindi naman ikinagulat ni Gwen.

“Pinrotektahan mo ang apo namin sa loob ng dalawampu’t limang taon sa gitna ng hirap at panganib. You kept her safe when we thought she was lost forever.” Tumango si Mr. Madden, ang mga mata ay nagniningning sa determinasyon at lungkot. “Indeed. We owe you everything, Leanna,” wika niya sa baritono at malalim na boses, may bakas ng British accent. “But it breaks my heart to know how much you both suffered dahil sa kasakiman of that man.” Bagaman Ingles ang kanyang kinalakihan bilang purong British, natuto siyang magsalita at umunawa ng Filipino dahil sa pagmamahal niya sa kanyang asawa.

(Going Please Stay! Why does goodbye sound so cliché? I’m singin’ in the rain for you While you’re under skies so blue GPS! (Going Please Stay!) Love’s a road I still replay If you’re lost, then find your way Back to me… (back to me…) 🎧 Outro (Reia, whispering): "I dropped a pin where you left me..." Muli, narinig namin ang lakas ng palakpak ng mga tao maging ang hiyaw. Nagsimula muli ang susunod na kanta namin, ang TAYA.