Novel & Cerita Mother Mary Short Quotes

Napabuntong hininga ako sa kaniyang sinabi. “Kakakain niyo lang ni Matthew ah, gutom na agad kayo?” namamanghang tanong ko sa kanila. “Yes, mommy, eh.” “Hindi ka na nasanay sa anak mo, Sofia. Eh matatakaw talaga ‘yan, nagmana sa iyo,” natatawang sambit ni John sa akin. “Gago! Pansin kong hindi kayo nagpapansinan ni Mary, may problema ba kayo? L.Q.?” ngising tanong ko sa kaniya.

Kumpara sa kinikita ng mga kapatid ko, barya lang ang suweldo ko. "Kung buhay lang ang Leticia ko, hinding-hindi niya gagawin ang ginagawa mo. Talulla, sinasayang mo lang ang buhay mo sa walang kwentang bagay! Tatanda ka na naman bukas, pero tingnan mo naman ang sarili mo, wala ka pa ring silbi, you are barely moving. Ano bang plano mo sa buhay, ha? Tumunganga at maghintay ng himala?" Patuloy na sermon ni Mama sa akin. Daig pa niya ang albularyo na nagtataboy ng masamang ispirito.

“Mare, pakiusap lang, huwag mong pabayaan ang sarili mo. Iyan ang pinakamalaking pagkakamali ng maraming ina—iniisip na sapat na ang magmahal. Pero kailangan mo ring mahalin ang sarili mo.” Tumango si Cherry, bagama’t hindi siya nakikita ng kaibigan. “Salamat, Marites. Hindi mo alam kung gaano kahalaga sa akin ang mga sinasabi mo.” Biglang nagsalita si Mike, “Mama…” sabay ngiti. Sinundan iyon ng sabay-sabay na tawa nina Mikee at Mikaela. “Hay naku, Mare! Ang cute-cute nila! Sabik na akong makita ang mga inaanak ko!” ani Marites.

nagtaas ng kilay si Anthony sa sinabing iyon ni Mary. "no, she can't." biglang nasabi n'ya kaya gulat naman na napatingin ang apat na magkakaibigan sakanya ng may pagtataka sa mga mukha dahil sa sinabi n'ya. "I mean, she can't because she's too innocent for that. She's not that kind of woman, she's reserved and conservative—kind off." laking pasalamat n'ya ng hindi siya nautal while trying to explain his sudden reply.

At niyakap ko ang ilang bagay na yun, at napangiti ako, at may pumasok sa kwarto ko, si tita Rose pala. "You know what, sabi ni ate Mary sa akin, sobrang blessed sya na may anak sya na katulad mo, chandria ,sobrang saya nya daw nung dumating ka sa buhay nila ni kuya natoy, pero masakit sa part nila na, binawi ka din, sobrang miss kana daw nila, at hinihiling nila, na someday, na magkita kita na kayo"sabi ni tita rose sa akin

pagmamayabang na sabi ni Matthew. “Maganda rin po ang mommy ko,” sabi naman ni Matthias. “Ay, tiyak na maganda ang mommy mo. Mabait ba ang mommy mo. Matthias?” “Opo, mabait po siya. Hindi po niya kami pinapalo at sinisigawan,” biglang tumulo ang luha nito. “O, bakit naman bigla kang umiyak?” “Wala po, na-miss ko lang po si Mommy at si Thea,” pinahid kaagad ang luha nito sa mata.

Pero may mga pagkakataong hindi sapat ang simpleng pagyakap at pagsabi ng "okay lang." Kailangan niya ng space. Tahimik na lugar. At oras. At ngayon, natutunan ko iyon nang masakit. Pero mas masakit ang sinabi ni Matthew. "That's your job as her mother." Napayuko ako. Hindi ba trabaho rin niya bilang ama? Hindi ko naman hinihingi na siya ang mag-ayos ng lahat. Gusto ko lang sana na maintindihan niya.

sagot ko na lang para hindi na niya bigyan ng big deal ang suot kong short at fitted na t-shirt. Pero kapagkuwan ay ngumisi siya sa akin. “She’s really weird!” sabi ko sa sarili. “Tayo na. 5 Kilometers ang ating quota ngayon,” imporma niya nang makalapit ako. Nanlaki na naman ang aking mga mata. “Wala dapat akong marinig na reklamo!” singhal ni Mother Celestine bago pa man ako makareklamo. Napabuntonghininga na lamang ako. Talagang sinasaid niya ako.

#MTDC52: Stay Pt.2 My mother has always been like this. Before, she always told me that in difficult times, I have to look for the bright side of life. That there is so much to be happy about rather than focusing on the negativities life will throw to me. And for the last few years, I kept her word in my mind and heart. Pero ngayon… hindi ko alam kung magagamit ko pa ba iyong mga sinabi niya noon.

Nakangiti ang mga itong sumalubong sa akin "Maligayang pagbabalik Sir Luther... Hindi niyo po yata kasama ngayun si Abby?" nakangiting wika ni Mother Mary Ann. Ngumiti lang ako dito at iniabot ang hawak kong sobre. Wala akong balak na sabihin sa mga ito na wala na si Abby. "Pasensya na po kayo Mother Mary Ann, masyado lang po akong abala nitong mga nakaraang araw." sagot ko dito sa mother superior.