Short Mother's Love Quotes นิยาย & เรื่องราว

"April 11, 1940.” “Mother says love cannot fill a table. Father says affection is weakness — that women of our blood are meant to marry power, not hearts.” “But how can something so wrong feel like breathing?” Habang binabasa ni Mirae, parang naririnig niya ang panginginig ng tinig ng babaeng nagsulat. Ang lola ni Quen — isang babae na nakulong sa pagitan ng pangalan at puso.

“Thank you, Mom." She smiled, though there was a hint of sadness in her eyes. “Basta ipangako mo lang na iingatan mo ang sarili mo ro’n, ha? I know this is a difficult time, but we're here for you, no matter what. I love you, anak.” “I know, Mom. Love you, too.” -ˋˏ✄┈┈┈┈

Bulong ko sa kaniya habang nag iiyakan kami dito sa labas. "Life is too short para pag aksayahan ng oras ang mga walang kwentang bagay,,kaya naman naisip ko na mas makakabuti kong magiging masaya tayo at positibo sa lahat ng bagay." Tugon pa nito ng naka ngiti bago humarap kay Yaz." Kaya ikaw wag kang papayag na basta nalang utos-utusan ng anak ko,wag kang pa under sa kaniya." Ang biro pa nito." Alagaan mo ang anak ko,mahalin mo ng higit pa sa pagmamahal ko." Bilin pa nito. "Opo Mommy." Ang masayang tugon ni Yaz na muling nangilid ang luha sa mga mata. .......

Everytime na nag tatampo siya I always send him nuggets and say sorry. I think it's getting more unhealthy each day, I tried to fix it. I don't think we can fix it. [Love, please. Let's fix this, I can't lose you.] Mahinang sabi ni Syeblig through call. [Love, mas lalo lang natin masasaktan sarili natin if itutuloy pa rin natin 'to.] Pinipigilan ko ang luha ko habang sinasabi iyon sa kanya.

Yumakap siya sa akin ng mahigpit gayon din ako. "Mommy loves you so much." ©Hanamitchiunnie

Aunt Laura gently held both of my hands, squeezing them with warmth and care. Her eyes were soft, filled with something heavy — grief, maybe guilt, or both. “Hija,” she said quietly, her voice trembling, “I hope you’ll not hate your mother. She loves you. So much, more than you’ll ever know.”

Beside it there was a short and heartfelt message from them. Mama, ikaw po aming hero kasi po lahat ginagawa mo po para maging happy kami kaya love ka po namin. Hindi ka po namin iiwan kahit maging old na po ikaw. Aalagaan ka po namin kasi ayaw ka po namin may sakit. Love, Marsh and Mallow Nakangiti ako pero hindi ko napigilang lumuha. Hindi ko tuloy napigilang lumuhod para magpantay kaming tatlo.

" sagot ko din naman dito na ang tinutukoy ko ay ang tungkol sa anak nito. Ewan ko ba, habang nakikita kong umiiyak si Manang Maureen sa harapan ko, feeling ko nadudurog din ang puso ko sa awa dito. Kay hirap pala ng pinagdaanan nito sa nakalipas na mga taon. Imagine, nakulong ito sa napakahabang panahon tapos kailangan din nitong ipa-ampon ang anak para sa magandang kinabukasan ng bata. ' A mother's love for her child cannot be measured.' At iyun ang nakikita ko ngayun kay Manang Maureen habang lumuluha ito sa harapan ko ngayun.

"Mama..." "Kapag lumaki ka na, piliin mo 'yong taong sasamahan ka sa lahat. Hindi man pinalad sa yaman pero sapat na ang pipilitin niyang maging better person para sa'yo. Kaya kung makatagpo ka ng taong pipiliin ka sa araw-araw, huwag mo nang pakawalan. We, people are not perfect, Anak. But if that person truly loves you, he will do everything to avoid all the temptation..." Mama simple words build my perspective not to settle for less.

Nanghihina akong kumapit sa kanya bago narinig ko ang mahinang bulong niya mula sa likod ko ng tenga ko. "I love you so much hot Momma, so damn much." _______________________________