My Boyfriend Novels & Stories

pabiro ko sabi sa kaniya ang cute ng reaksyon nito mahigpit na umiling. "Wala po siya boyfriend," "Alam mo po ba ang ibig sabihin ng boyfriend?" tanong ko sabay magaan na kinurot ang pisngi n'ya. "Kaibigan po na boy. Like tayo po. Boyfriend na po kita right?" sabi nito kinahalakhak ko sabay natampal ko pa ang noo ko. Lalo na humagikhik ito ang saya ko sobra. Ngayon ko lang ulit ito naramdaman labis akong masaya.

bulong niyang sagot. “Saan nga pala ang boyfriend mo?” “Huh?” nawala cya bigla.. iniisip nya kung sino ang ibig nitong sabihing boyfriend. “Yung boyfriend mo... si Earth. ‘Di ka nya sinamahan? Nagsasawa na ba siya sa’yo? Gusto mo, ako na lang maging boyfriend mo. Hindi ako magsasawa sa’yo,” biro nito. “Hmp!” Gusto sana niyang kiligin pero pinigilan niya. Pinagbigyan na nga nya sa lunch tapos uutuin lang cya.

Kaya ngayong medyo nagkaluwag-luwag na ay parang gusto ko yung idea na magkaroon at maranasan na ring makipagrelasyon at hindi yung mga biru-biruan lang. "May boyfriend ka na, Ma’am?" diretsahang tanong niya. "Wala… wala pa," matipid kong sagot "E, kung walang boyfriend, girlfriend sigurado, meron ano?" Nagulat ako sa sinabi niyang iyon. “Tingin mo sa akin tomboy? Grabe ka naman. Wala lang boyfriend, tomboy agad?” “Ano nga? Wala pa o wala na?”

Ramdam na ramdam ko ang mainit niyang hininga. "I am still your boyfriend, you never said we're over right?

Naramdaman ko naman ang paggalaw niya at nakita ko ang naging pagsulyap niya sa akin. "What?" takang tanong ko sa kanya. "Why are you so silent?" takang tanong niya sa akin. Ang makita siyang ganito ay talagang hindi kapani-paniwala. We are cuddling right now and he just declared in front of me that his my boyfriend. Idagdag mo pa ang naging halikan naming dalawa kanina. Pakiramdam ko tuloy ay para bang panaginip lamang ang lahat ng ito.

3rdyear college to be exact. And...Frich Yuan Guerrero is my boyfriend.. We know that I'm a brokenhearted before. But when Yuan came he wake me up and bring me back to life. Yung mga oras na pakiramdam ko mag isa nalang ako. Sinasamahan niya ko. Nung mga panahong naiyak ako. He's always there to wiped away my tears. When I feel so much depression he hug me tight and cheer me up. He makes me smile for how many times. He makes me laughs for so many ways. He make me fall when he already did.

Huminga ako ng malalim at umiling. Epekto siguro 'to ng mga kaklase ko. Halos lahat sila, may boyfriend na. Sa mga romance story na nababasa ko, masaya magkaroon ng boyfriend kasi may kakampi ka sa lahat ng bagay. Gusto ko na ring magkaroon no'n. Pero wala namang nanliligaw sa akin. Wala rin akong crush sa school. At si Kael, gusto niya raw ako. Pwede ko ba siyang maging boyfriend?

Hindi ko ma-pin-point kung ano iyon. “Yes, he is my boyfriend. Dalawang taon na kami at going three years next month,” sabi ko. Nginitian ko pa siya. “Masaya ako para sa iyo, Amanda. Redentor is a loving guy.” Tumango ako at tipid na ngumiti. Pinakawalan mo ang lalaking tapat na umibig sa iyo. Sinaisip ko na lang. “Yes, he is such a loving boyfriend. Maswerte ako sa kanya. That’s why I love him so much,” sabi ko.

Ginalit mo ang boyfriend mo. Bumitaw ako sa pagkakahawak sa kanya. Diretso ko siyang tiningnan sa mga mata pero natalo lang ako. Sa huli, ako rin ang umiwas ng tingin dahil nakaramdam nanaman ako ng pagkailang sa mga titig niya. Paano mo nagagawa sa akin ito, Theo. "Oo na. C-cute ka na."

We kissed and this time, it is more than heartfelt. “I`m your boyfriend then,” Bulong niya sa akin.