Short Sad Love Quotes の小説・ストーリー

Everytime na nag tatampo siya I always send him nuggets and say sorry. I think it's getting more unhealthy each day, I tried to fix it. I don't think we can fix it. [Love, please. Let's fix this, I can't lose you.] Mahinang sabi ni Syeblig through call. [Love, mas lalo lang natin masasaktan sarili natin if itutuloy pa rin natin 'to.] Pinipigilan ko ang luha ko habang sinasabi iyon sa kanya.

sarkastiko niyang saad. Nailing na lang ako. Mukhang hindi niya talaga matatanggap na seryoso siyang tao at nuknukan ng sense of humor naman yong isa kaya nakakatuwang kasama. "Para sa akin ay nakakatawa naman talaga si Lovimer pero ikaw ang mas nakaka-inlove, Ash. Kaya nga ikaw ang minahal ko, diba? Kaya ikaw ang papakasalan ko. Kapag selos ka nang selos..."

saad ko at nagkibit balikat. "Why you don't like anyone, you know?" tanong nito at ginaya ang naging reaksyon ko kanina. Pinatulos ko ang nguso ko habang nag-iisip ng sagot dito. " Just because," nasabi ko na lang. "You are boring, your hobby is boring, your love life is boring," saad nito habang maarting iginagalaw ang ulo. "You are just seven and you act like as if you know something about love," komento ko dito at pinag-cross ang mga paa ko bago prenteng sumandal sa kinauupuan ko.

Napatingin ako sa kaniya habang subo ang isang kutsara ng icecream. "We clicked so fast. Fall in love so fast. Kahit sabihin na sobrang bilis, sobrang tinamaan ako." "But love works that way, right? Bibiglain ka na lang. Malalaman mo lang kapag sobrang hulog ka na, tapos kapag nahulog ka pa, minsan hindi ka na makaahon. That's love. Unpredicted. Minsan mabilis, minsan mabagal. Madalas, nakakalito."

"Hindi ko rin alam, nalilito rin ako Marion, pero isa lang ang alam ko. Mahal kita kaya ako sumipot dito..." Parang hinaplos ng malamig na kamay ang puso niya sa tinuran nito. Tila nalusaw lahat ng sama ng loob niya kay Shin. Isang sabi lang nito ng sorry at I love you ay parang okay na lahat. "Mahal din kita. Pero hindi ko kayang mag-isa 'to..." naiiyak na sabi niya. Napayuko si Shin.

"WE'RE Only twenty" saad ng isa sa mga kaibigan ni Zarah na si Trina nang nasa campus sila. "Second year college pa lang tayo para magkapakaserious sa love. I don't even know what love is." dagdag pa nito. "Love is blind," nakangiting komento niya. "Love can make us do some pretty odd things. Love is full of mystery," sabi niyang tila pinaghugutan ang sariling experience.

Ni hindi ko man lang napansin na palubog na ang araw at mag gagabi na. "As they heal their broken hearts and savor the time that they didn't have, they both believe on a single quote. Promises are meant to be sealed as broken hearts are meant to heal." Tumuon ang atensyon ko sa sign na nakalagay at ang sulat na nasa ilalim nito. May naka carve pang initials na nasa loob ng puso. Pumikit ako at huminga ng malalim. If there's a lesson I learned, true love knows how to wait. Kahit gaano pa katagal basta mahal mo, mag-aantay ka.

hirap na hirap na pagkukwento nito kaya sumabay rin sa pag agos ng mga luha niya ang akin. "Simula kahapon, I notice your sad eyes, 'yung tipong ngumingiti ka tapos ang mga mata mo ay nangungulila. Parehas nga tayong nangungulila Ath eh, Ikaw nalulungkot ka kasi wala siya rito but me I always feel like you're here but your soul is somewhere else. " napapaos na sambit nito saka yumuko ng bahagya at pinagtiim ang bagang. " Its hard to love someone who love someone else. You have to ingnore the pain and swallow your pride. Just to be a friend. But somehow in the end its all worth it cause friendship last

Dugyot? "Shut the fuck up!" singhal ko sa kaniya. "Kita mo ng namomroblema ako sa lintik na 'love' na iyan, dadagdagan mo pa! Mahahanap mo rin ang katapat mo, pag nangyari 'yon, mas matindi pa ang mararanasan mo kaysa sa akin."

Na kahit ano’ng mangyari sa araw namin, pangit o maganda, mahal pa rin namin ang isa’t isa. Na kahit pagod na sa maghapon, hindi sasapit ang alas-dose ng madaling-araw na hindi namin kinumusta ang isa’t isa. “Can you promise to love me still even when you’re mad?” Mababa ang boses niya at bahagyang nabasag. “I promise.”