Romans & histoires Si Dok At Si Mam

Speaking of? "kilala mo ang lalaking kasama ni sam sa hotel noon sofia?" Biglaang tanong ko. Kumunot ang noo ko ng makita kong kinabahan ito. Hinintay ko ang sagot nito. "kilala mo sofia?" tanong din ni mama. Nakita ko kong paano namutla si sofia. Kumunot ulit ang noo ko at mataman itong tiningnan "a-ahh y-yes, hindi ko naman alam na magiging kabit siya ni sam e, see? totoong meron silang relasyon dahil sinama niya pa"

Dumiritso naman ako papasok sa kwarto ko. Nagdial ako ng number at hindi naman nagtagal ay sumagot na ito. "Pwede po ba tayong magkita?" tanong ko ng sinagot ang tawag. "Pasensya na anak. Wala ako ngayon dyan. Nasa byahe ako papuntang singapore. Anong problema ba?" nag aalala tanong ni Mama sa kabilang linya. Si Mama, my biological mother.

Ilang segundo ang lumipas bago niya narinig ang boses na hindi niya inaasahang tatawag sa kanya. “Hello po. Ako po si Sierra.” Nawala ang tensiyon sa mukha ni Cassian. Kusang lumambot ang kanyang tinig. “Hello, Sierra.” Hindi kaagad sumagot ang bata. “May nangyari ba?” tanong niya. “Nasaan ang mommy mo? May kasama ka bang matanda?” “Nasa shower po si Mommy. Nandito lang po ako sa room.”

“Daddy is going to forgive you. Go on… beg for my mercy with that mouth.” Mabagal na gumalaw si Sierra sa una hanggang sa dahan-dahang bumilis nang makapag-adjust na siya sa laki nito. She gagged but kept going, saliva dripping down her chin. Gusto niyang iparamdam dito ang pagsisi at pagmamahal.

suggestion naman ni mama parehas naman na maganda "Thrustcarlet at-" "Putang ina mo talaga lumayas ka nga dito bago pa kita masapak" inis na sabi ko kay marc na tawa lang ang sinagot mukha ba akong nakikipag lokohan habang nag iisip kung anong ipapangalan sa mga anak. "What if Sienna and Sierra." napatingin ang lahat kay tress dahil sa suggestion niya "Mas maganda pa napaka talino talaga ng apo ko." papuri na naman ni mam sa apo niya.

Sino si Papa? "Oh, sorry... I-it's okay, alam kong hindi mo pa kayang pag-usapan ang tungkol sa daddy mo." Bumalik na s'ya sa panonood at hindi na muli nagsalita pa. May hindi rin pagkakaintindihan si Sierra at ng kaniyang ama? Hindi ko maiwasang isipin na magkapareho lamang kami ng kalagayan. Hindi rin maayos ang pakikitungo namin ni ama sa isa't isa, lalo na nang mamatay si Kuya Conrado...

Mukhang mapapasabak ang pasensya ko ngayong gabi. "Hindi naman po mahirap turuan si Sierra. Mabilis naman pong matuto," sagot naman nitong katabi ko at ng akmang kukuhanin na niya ang kanin ay mabilis ko itong inabot sa kanya. "Mabuti naman kung ganon, ay anak may nirentahan pa lang kaming coffee shop sa tapat ng munisipyo natin." Masayang balita sa akin ni Mama na sinundan naman ni Papa.

“Kung nag aalala ka at natatakot, well then, let me tell you. You should not. Dahil unang una, hindi ka mag isa. I am here. And… well, that… old woman.” Napakunot noo ako. “Old woman?” turan ko. Hindi siya umimik at nag iwas lang ng tingin. “Yeah. I mean… my… damn. My… mother.” Habang sinasabi ni SJ ang mga iyon, lalo na ang ‘my mother’ ay tila naiilang siya na hindi maintindihan. Para bang hirap na hirap siyang banggitin ang mga iyon. Bakit naman kaya?

sabi ni mama "Anong mga pangalan nila ma?" sabi ko "Si devdev, luca, venven." sabi ni mama at ngumiti "Luca?" tanong ko ulit, tumango lang si mama Luca? Parehas sila ng pangalan ni Luca yung sa Singapore. Baka ako talaga si mia pero Khalifa nga lang jokehhahahahaahha. "Saan na sila ngayon ma?" tanong ko kay mama "Hindi ko alam, basta umalis na sila sa tinitirhan nila noon." sabi ni mama

Nagtatanong siya ng "Nasaan ang bata", hindi "Nasaan si Christopher". Ang realization ay tumama sa akin na parang isang toneladang brick. Kahit siya ay hindi naniniwala na si Christopher ang kanyang anak.