Si Dok At Si Mam 소설 & 이야기

Speaking of? "kilala mo ang lalaking kasama ni sam sa hotel noon sofia?" Biglaang tanong ko. Kumunot ang noo ko ng makita kong kinabahan ito. Hinintay ko ang sagot nito. "kilala mo sofia?" tanong din ni mama. Nakita ko kong paano namutla si sofia. Kumunot ulit ang noo ko at mataman itong tiningnan "a-ahh y-yes, hindi ko naman alam na magiging kabit siya ni sam e, see? totoong meron silang relasyon dahil sinama niya pa"

suggestion naman ni mama parehas naman na maganda "Thrustcarlet at-" "Putang ina mo talaga lumayas ka nga dito bago pa kita masapak" inis na sabi ko kay marc na tawa lang ang sinagot mukha ba akong nakikipag lokohan habang nag iisip kung anong ipapangalan sa mga anak. "What if Sienna and Sierra." napatingin ang lahat kay tress dahil sa suggestion niya "Mas maganda pa napaka talino talaga ng apo ko." papuri na naman ni mam sa apo niya.

Sino si Papa? "Oh, sorry... I-it's okay, alam kong hindi mo pa kayang pag-usapan ang tungkol sa daddy mo." Bumalik na s'ya sa panonood at hindi na muli nagsalita pa. May hindi rin pagkakaintindihan si Sierra at ng kaniyang ama? Hindi ko maiwasang isipin na magkapareho lamang kami ng kalagayan. Hindi rin maayos ang pakikitungo namin ni ama sa isa't isa, lalo na nang mamatay si Kuya Conrado...

Mukhang mapapasabak ang pasensya ko ngayong gabi. "Hindi naman po mahirap turuan si Sierra. Mabilis naman pong matuto," sagot naman nitong katabi ko at ng akmang kukuhanin na niya ang kanin ay mabilis ko itong inabot sa kanya. "Mabuti naman kung ganon, ay anak may nirentahan pa lang kaming coffee shop sa tapat ng munisipyo natin." Masayang balita sa akin ni Mama na sinundan naman ni Papa.

“Kung nag aalala ka at natatakot, well then, let me tell you. You should not. Dahil unang una, hindi ka mag isa. I am here. And… well, that… old woman.” Napakunot noo ako. “Old woman?” turan ko. Hindi siya umimik at nag iwas lang ng tingin. “Yeah. I mean… my… damn. My… mother.” Habang sinasabi ni SJ ang mga iyon, lalo na ang ‘my mother’ ay tila naiilang siya na hindi maintindihan. Para bang hirap na hirap siyang banggitin ang mga iyon. Bakit naman kaya?

sabi ni mama "Anong mga pangalan nila ma?" sabi ko "Si devdev, luca, venven." sabi ni mama at ngumiti "Luca?" tanong ko ulit, tumango lang si mama Luca? Parehas sila ng pangalan ni Luca yung sa Singapore. Baka ako talaga si mia pero Khalifa nga lang jokehhahahahaahha. "Saan na sila ngayon ma?" tanong ko kay mama "Hindi ko alam, basta umalis na sila sa tinitirhan nila noon." sabi ni mama

mariing paalala ni dad. "You know what Saji? Do'n tayo sa sala. Nangangamoy kaharutan--" "Ya!” sita agad ni mommy sa akin kaya matamis ko siyang nginitian. "Love you mom," saad ko at mabilis na sinenyasan si Saji na agad ring sumunod sa akin.

Nagtatanong siya ng "Nasaan ang bata", hindi "Nasaan si Christopher". Ang realization ay tumama sa akin na parang isang toneladang brick. Kahit siya ay hindi naniniwala na si Christopher ang kanyang anak.

At sasabihin kong, "Yung bar na malapit sa University." Panlalakihan ako ni mama ng mata at sasabihin niyang, "Dis oras ng gabi?" Tapos hindi niya ako papayagan at bubungangaan niya ako. Magagalit siya at tatakpan ko ang tainga ko sa ingay niya o kaya magkukulong na lang sa kuwarto para 'di ko siya marinig. Sa huli, hindi ako makakasama. Masisira ako kay Zach. Hindi niya ako kakausapin. Mawawalan na ako ng (poging) kaibigan.

mahabang sabi ni Daddylo. "sige apo una kana mamimiss ka namin" naiiyak na sabi ni Mommyla habang hindi pinansin si Daddylo na kalabit ng kalabit sa kanya. "sige po babye po i love you po" sabi ko sakanila kaya timigil naman sila sa pag-aaway at tumingin sakin "sige apo i love you too apo" sabay nilang sabi bago bumalik sa pang-aasaran