Call Me Mayor Novels & Stories

Natigil siya sa pagsasalita nang biglang bumukas ang pinto ng opisina niya. “Mayor, manood po kayo ng balita! Hindi po kayo maniniwala sa maririnig at makikita niyo!” humahangos na sambit ng isa sa mga tauhan ng alkalde. “Tell me, what’s in it? Wala ako sa mood manood ng TV ngayon,” ani mayor.

For a few seconds, I just stared at the reports on my desk. My hand slowly closed into a fist. I won't tolerate any of this. Not in my city. Not under my watch. I stood up abruptly. The chair scraped against the floor. The guards outside immediately straightened when I opened the door. “Santino,” I called sharply. “Yes, Mayor," kalmado nitong tugon sa akin. Pinaglandas ko ang aking dila sa pang-ibaba kong labi bago bumaling sa kanya. "Ihanda mo ang sasakyan at magsama ka ng isa kasi aalis tayo," tanging usal ko at tumango siya bilang sagot.

Ito’y ngiti ng isang lalaking unti-unting nahuhulog. At si Katey? Kahit anong pilit niyang itago, ramdam niya rin. Pero hindi pa panahon. Hindi siya pwedeng matisod ng damdamin sa gitna ng panganib. Bago pa sila makapagsalita ulit, biglang tumunog ang cellphone ni Katey. Isang anonymous text: “Kung gusto mong mabuhay ang mayor, wag kayong sumali sa press conference bukas.”

May karanasan naman ako sa pagiging sekretarya, kaya agad akong nagdesisyon na mag-apply. Kinabukasan, maaga akong pumunta sa munisipyo. Naka-blouse akong puti, fitted pencil skirt, at simple pero eleganteng takong. Sa reception, pinaupo muna ako habang chine-check ang pangalan ko. Ilang minuto lang ang lumipas, tinawag ako ng isang staff. "Diretso ka po sa opisina ng Mayor para sa interview." Medyo nagulat ako. Mayor agad? Akala ko may HR muna o panel. Pero sumunod na lang ako.

hindi ko natapos ang aking sinasabi ng bigla akong hawakan sa balikat ng nakabangga ko at tawagan ako sa aking pangalan. "Wait wait wait...Jenny is that you, Jenny Dela Cruz right? " Malawak na ngiting naka tingin sa akin si Mayor kennedy. Napamura ako ng di oras sa nakita. "Hello po Mayor, pasensiya na po at nagmamadali kasi ako," awkward kong pahayag sa kanya at aalis na sana pero ang h*******k na mayor tinawag pa lalo ang mga kaibigan niyang abnormal kaya napunta sa amin ang kanilang atensiyon. Wala na akong kawala kaya tumingin ako sa kanila at napangiti ng pilit.

Yumuko ang lalaki para humingi ng tawad. “Mayor!” sigaw ng isang body guard papunta sa pwesto nila. “Ano pong nangyari?” “Nothing,” agad na sagot ng lalaking nakatuxedo. “Sorry I forgot to introduce myself.” Nilahad ng lalaki ang kaniyang kamay. “My name is Carl Montemayor, Mayor of this City.” Hindi tinanggap ni Iza ang kamay na iyon bagkus ay agad nyang tinanong ang lalaki. “Humingi na ba kayo ng dispensa sa anak ko at sa kaniya?” turo nya kay Lily.

I rolled my eyes. "Akala mo lang 'yon. Bye na. Malapit na kami." Hindi ko na siya hinintay na sumagot at pinatay na ang tawag. "Sino 'yon?" Kallum asked with his low voice. I glanced at him for only a second dahil hindi ko talaga siya matagalan ng tingin. "Friend ko. He's the mayor of the city we're going to. Sa kaniyang project ang pupuntahan natin."

Mukhang kanina pa tinitignan ni Mayor ang kilos ko. “Hindi ko siya makontak. Maybe I can just take a cab para makauwi ako!” sabi ko na lang pero umiling naman si Mayor “Just wait here Thea. Mahirap na after what happened! Pasasamahan ko kayo sa security ko kapag pauwi na kayo! I don’t want to take any chances!” matigas na tanggi ni Mayor Wala naman akong nagawa kung hindi ang sumunod. Tinawagan ko uli ang number ni Lucian pero hindi ko pa rin ito matawagan.

Unti-unti ng bumabalik ang lahat sa isip niya pero niyugyog siya ni Mayor Arthur kaya medyo naputol ang pag-iisip niya. “Gagawin mo ba, Isa? Or shall I call you Penelope? What the hell is your real name, by the way?” tanong pa ni Mayor na hanggang ngayon ay hindi pa rin siya pinapakalawan “Gagawin ko! Basta pakawalan mo lang si Troy, nakikiusap ako!” nakikiusap ang tinig niya dahil gusto niyang makita ni Mayor Arthur that she is helpless Kailangang makapwesto na ang mga back-up niya at habang wala pa ang senyales na hinihintay niya, kailangang sakyan niya muna ang kabaliwan ni Mayor.

Pagkatapos ay kumain agad ako at nagpahinga ulit. Mamayang Gabi pa naman gaganapin 'yong birthday ng Mommy ni Zaiden. Wala kasi akong trabaho tuwing sabado kaya sure akong makaka punta ako. Tumunog 'yong cellphone ko. Nakita kong tumatawag sakin si Sarah kaya naman agad kong sinagot 'yon. "Hello, Sarah?" "Callie! Excited na ako mamaya!" sabik na sabik niyang sabi.