Novel & Cerita Sistership Quotes

) Dapat ko na siya kalimutan ng tuluyan dumaan lang talaga siya sa buhay ko para pasayahin ako. "Mei cuo, jiejie, jiu xiang ni he jiejie Odessa zaozao jiehun shi fang women ziyou yiyang." wika ni Ophelia inaawat na siya ng kapatid namin halata sa boses niya ang kalasingan. (That's right, sister, just like when you and sister Odessa set us free when we got married early.) "Women si geren dou xiwang kan dao ni xiang women yiyang xingfu, women bushi rang ni xingfu de ren, dan qita ren hui." wika ni Ophelia.

May kumupkop ba sa kaniya at kung may matatawag ba siyang pamilya ngayon? Kumawala na naman ang luhang pinipigilan ko ng dahil sa mga kaisipang iyon. "What if something happened to her while she's away from her home? I can't imagine my sister trying to face this world with no one except herself. Kailangan ko siyang makitaa Justine! Buhay o patay kailangan ko siyang makita!" umiiyak at pasigaw kong sambit

narinig ko ang bahagyang pagtawa nito dahil sa sinabi ko. "There's a lot of way for you to get his attention come one your not Ambrosio for nothing you can do it sis! Get him by hook or crook i'll be at your side! We are the Ambrosio sister who can get what she want!" We both laugh at what she said. We had fun going out together, for us we are not just a sister but a best friend and partners in crime. I don't mind if I don't have friends the important is I have a sister like Celestia.

“Brother.” “Anong kailangan mo?” “Whoa. Di pa ba sapat na kasama mo ang asawa mo for the whole week.” “Fuck you Shin.” sa naiinis ako! “Ahem. Parang di ata maganda ang gising natin. Alam mo Jeff, according 1sa research ko, pwede pa kayong gumawa ng milagro ni Sister-in-Law kahit buntis na siya.” At masasapak ko si Shin kung malapit lang siya dito.

bungad na tanong sa kanila ni Yanice. "Kayo, nag-aaya kayo na gagala na wala kame," tampo naman ni Nathalie. "Beh, girls only nga lang ni," pagpapaintindi ni Veronica sa kanya. "Bakit hindi niyo ba kame sisteret?" taas kilay na sambit ni Nathalie habang nakapamewang. "Hindi tayo naging klaro sa gc na dapat pala walang l***t at itlog," malokong sabi naman ni Pia.

"Ay, puwede ba, Sister Gabriela? Bawas-bawasan n'yo po ang pagdadasal! Masyado ka nang mabait, baka kunin ka na ni Lord!" Gusto kong matawa sa sinabi ni Andi, pero pinipigilan ko ang sarili ko dahil halatang imbyerna na si Gabby rito. Panay iling na nga lang ito na parang sinusukuan na ang kaibigan namin na masadlak sa lusak ng kasalanan. "Wala nang martyr ngayon, Eli girl. Tayong mga babae, hindi tayo dapat nagpapaapi sa mga lalaking iyan. Kung kaya nilang magloko, kaya rin natin!"

natatawang saad niya at idiniin pa ang "sister." Tingnan lang talaga natin kung hanggang saan 'yang kaplastikan mo kapag ako na bumuga ng apoy. ROOOOOOOAARR! "Well, Ma'am, you already said that you got the life that you want. Why don't you just continue pretending that you don't know me and just leave me alone? Tsaka ano ba ang pag-meetingan natin ngayon? Kung may proposal po kayo para kay Sir Sandro, ibigay niyo na lang po or sabihan niyo ako agad. Sister-sister pa, eh wala naman akong kapatid na bruha," nakangiting sabi ko at ibinulong ko lang yung huli kong sinabi. Syempre, sa una lang talaga 'yan mamaya palakas na nang palakas.

"Sige na nga, buhay niyo naman 'yan kaya hindi na ako magtsitsismis. Baka mainis ka pa sa akin at magmukha akong pakialamerang matanda na ayaw makitang masaya ang iba. Gaya ng lagi kong sinasabi, ang Era Sisters ay hinding-hindi magkakahiwalay. Manaka-naka man tayong magkita, lagi naman tayong magkasama sa isip. Kung kailangan mo ng tulong, magsabi ka lang, tutulungan kita." sukong sabi nito,

She deserves it. Buhay ang kinuha niya kaya buhay niya rin ang siningil ko. Killing my sister was just business, a harsh reality I had accepted. The numbness had become a loyal companion, shielding me from the ghosts of my past. The Fœdus affiliation demanded a certain indifference, a coldness that ran in my veins.

"Sa tingin niyo ba ay habang buhay niyong maitatago sa akin ang katotohanan? Maliit lang ang mundo, malalaman at malalaman ko din ang totoo." Pinilit ni Sister Shiela na pigilan ang sarili na magsalita. Wala siyang magawa kundi ang mahabag na lamang sa kaharap. Matagal na niya gustong sabihin ang totoo rito. Pero paano ang mga bata sa ampunan? Matanda na siya ngayon. Ang mga bata na narito ang tinuturing niya na pinakamahalaga sa kanya, kaya mas pipiliin niya ang manahimik na lang.