Ghost Wife Webtoon Novelas e Histórias

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.

Kaya habang may oras pa, kinuha na niya ang lahat ng bala—ang mga shares—para anytime na kailanganing protektahan si Zoe, wala nang hahadlang sa kaniya. Hindi pa rin lumingon si Zoe, pero palihim na siyang napangiti. "Ang ghost, hindi maniniwala." "Ghost doesn't believe it?" Inasar siya lalo ni Nathaniel nang makitang gumagalaw ang dulo ng tenga ni Zoe. "Pero ang puppy, naniniwala."

Natatawa ang pagod na dalaga. Dahil sa magandang senaryo ang nakikita ni Grace ay inabot niya ang kamera ng bunso. Nang tingan iyon ay napunit ang ngiti ng ginang. Naroon ang maraming litrato ni Dexter. Mga lihim na litrato. Halos lahat ay ang anak niyang lalake. Dahan-dahang napatingin si Grace kay Heather na nakangiting pinagmamasdan si Dexter na patakbong lumalayo.

Sabi ko ulit kaya binatukan na niya Ako. "Hoy, sumusobra ka na! Hindi kita pinalaki ng ganiyan ha?" At natawa lamang ako sa kaniya. "Bakit, Ikaw ba mama ko?" Saad niya. Jusko! Ang bata niyang umakto. Kung Wala lang akong pasensiya sa kaniya, kanina ko na Siya sinapak. "So, anong kwento, day! Bakit naging ghost ka sa loob ng Isang buwan. Ang Akala ko nga Patay ka na eh!" Sabi niya rito.

Naramdaman ko naman na niyakap niya ako pabalik dahilan para ang nanginginig kong sistema ay unti-unting kumalma. “Nanay, kasama ko na siya panaginip. Yung lalaki pero hindi ko makita ang mukha niya. Malabo, boses lang ang natandaan ko.” Pagke-kwento ko pero nakayakap lang siya sa akin habang ako ay nakahilig lang sa dibdib niya at ngayon ko lang napansin na hindi pambabae ang suot niya.

she says as she hugs them. (NEWS REPORT: The tribe of werewolves has been finally defeated. Nobody ends up making it and they are all killed by our tribe, the humans. The war between the werewolves and humans are now finish.) Samara became interested in the news after hearing it. She keep looking at the screen in the television and she knows something is wrong with this news. "Honey, turn off the television; we need to take pictures," her mother instructed her. She rushes up to her and hugs her tightly, her mom laugh at her because of this.

“U-Uncle? Uncle Fabio.” Lingid sa kaalaman ni Kayla na simula ng gabing yaon, magbabago ang takbo ng kan’yang buhay. *** The Forgotten Wife of Gavincci Written by: Serene Santelle Genre: Romance, Mafia

Hindi pa kami nakakarating sa kabilang kwarto ay napahinto na ako at takot ng pumasok sa loob. "Fuck you! Do something about this! Fuck! I can't see! I can't see!" Namilog ang mga mata ko at natuptop ko ang bibig. Para akong napako sa kinatatayuan at hindi ko nagawang sumunod sa kila Tita na pumasok na sa recovery room dahil sa nagwawalang pasyente nila. Hindi siya makakita. Hindi pa rin mag-sink in sa akin na ganito ang naging kapalaran nang mag-asawa. Si Crystal, namatay. Si Dustin, buhay. Pero walang paningin.

“Ni hindi man lang nila na-enjoy ang honeymoon phase nila. It’s so tragic.” “Yes, this is heartbreaking,” Kaori pretended to be affected. Pero ang totoo, kay Varo lang siya may pakialam. She even instigated the White Tiger to cremate Hyacinth’s remains. Para kapag nagkamalay na si Varo, wala na itong magagawa oras na malaman nito ang sinapit ng asawa. ‘It won’t be long until the whispers in the underworld reach my ears, I’m sure Hayoung is still alive,’ sa isip ni Kaori.

Ngunit mayroon pa palang nakaambang pasakit sa akin nang matapos ilibing si Ate. A week after her burial. Papa summoned me to his office, and I was shocked to see the Hidalgos. Wala si Alas. He's been missing in action for the past week. I understand why. He is bereaved and mourning the loss of a child and a fiancee. "P-Papa..." nanginig ang boses ko dahil sa walang emosyon n'yang mga mata. "Sit down." he motioned the seat in front of the Hidalgos. Tito Ace looked at me apologetically, while Tita looked at me with disgust and anger.