Ghost Wife Webtoon Novels & Stories

Hindi niya kayang sundin ‘yon. Hanggang sa dumating ang araw na bigla na lang siyang na-ghost. --- Walang kahit anong text. Walang tawag. Walang paliwanag. Walang paalam. At doon nabuo ang galit at sakit sa puso ni Moon. Hindi man lang siya binigyan ng kahit kaunting paliwanag. Hindi sila naging totoong mag-jowa, oo. Pero may naramdaman sila. Alam niya 'yon.

Natatawa ang pagod na dalaga. Dahil sa magandang senaryo ang nakikita ni Grace ay inabot niya ang kamera ng bunso. Nang tingan iyon ay napunit ang ngiti ng ginang. Naroon ang maraming litrato ni Dexter. Mga lihim na litrato. Halos lahat ay ang anak niyang lalake. Dahan-dahang napatingin si Grace kay Heather na nakangiting pinagmamasdan si Dexter na patakbong lumalayo.

Sabi ko ulit kaya binatukan na niya Ako. "Hoy, sumusobra ka na! Hindi kita pinalaki ng ganiyan ha?" At natawa lamang ako sa kaniya. "Bakit, Ikaw ba mama ko?" Saad niya. Jusko! Ang bata niyang umakto. Kung Wala lang akong pasensiya sa kaniya, kanina ko na Siya sinapak. "So, anong kwento, day! Bakit naging ghost ka sa loob ng Isang buwan. Ang Akala ko nga Patay ka na eh!" Sabi niya rito.

pang-aasar na naman niyang muli kaya napapadyak ako at natawa na naman siya. “Ayan ka na naman, Nay. Hindi naman siya yung dahilan eh. Masaya lang po ako kasi hindi na ako nanaginip ng masama kada gigising ako,” pagke-kwento ko na ikinatango naman niya. Kita ko rin ang pagbuntong hininga niya.

she says as she hugs them. (NEWS REPORT: The tribe of werewolves has been finally defeated. Nobody ends up making it and they are all killed by our tribe, the humans. The war between the werewolves and humans are now finish.) Samara became interested in the news after hearing it. She keep looking at the screen in the television and she knows something is wrong with this news. "Honey, turn off the television; we need to take pictures," her mother instructed her. She rushes up to her and hugs her tightly, her mom laugh at her because of this.

Hindi pa kami nakakarating sa kabilang kwarto ay napahinto na ako at takot ng pumasok sa loob. "Fuck you! Do something about this! Fuck! I can't see! I can't see!" Namilog ang mga mata ko at natuptop ko ang bibig. Para akong napako sa kinatatayuan at hindi ko nagawang sumunod sa kila Tita na pumasok na sa recovery room dahil sa nagwawalang pasyente nila. Hindi siya makakita. Hindi pa rin mag-sink in sa akin na ganito ang naging kapalaran nang mag-asawa. Si Crystal, namatay. Si Dustin, buhay. Pero walang paningin.

Ngunit mayroon pa palang nakaambang pasakit sa akin nang matapos ilibing si Ate. A week after her burial. Papa summoned me to his office, and I was shocked to see the Hidalgos. Wala si Alas. He's been missing in action for the past week. I understand why. He is bereaved and mourning the loss of a child and a fiancee. "P-Papa..." nanginig ang boses ko dahil sa walang emosyon n'yang mga mata. "Sit down." he motioned the seat in front of the Hidalgos. Tito Ace looked at me apologetically, while Tita looked at me with disgust and anger.

Pagpasok ko, tumama agad sa akin ang nostalgia, ang lumang sofa, ang study table na puno pa rin ng paint stains, at ang maliit na cabinet na tinago ko para sa mga importanteng gamit noong wala pa akong pambayad ng mas malaki. Nandoon lahat. Kasama ang black card. Ako mismo ang naglagay no’n sa secret drawer, at ngayong kailangan ko ng pondo… kailangan ko ring gumalaw nang mabilis. Binuksan ko ang phone at agad tinawagan si Gwen. “C-Celeste…” she answered shakily, halatang nahihirapan. “I heard about the news. Are you okay? Where are you?”

Kung weird si Grey sa kaniya, mas nawi-weirduhan siya kay Rem ngayon. Napabuntong hininga nalang siya nang maalala na pati si Trooper at boss niya ay weird din ngayong araw. Ibababa na sana niya ang phone niya nang bigla itong umilaw ulit and an unknown number message her. "Stop entertaining someone, baby. I missed you." Napakurap-kurap si Wommie sa text message na iyon at alam niyang galing iyon kay Mr. Whore.

Pawisan siya at mararahas ang paghinga. “What’s this ‘no one dies because of seeing a beautiful ghost,’ huh?” kunot na kunot niyang sinabi. I rolled my eyes despite the tears. “Kapag ako naging multo, I will be a beautiful ghost. Kaya walang mamamatay sa inyo kapag minulto ko kayo!” He shook his head, but there was already amusement on his face. “If you become a ghost, you will turn into an ugly and nasty ghost. Ganyan ang mga nangyayari sa mga spoiled brat,” he said sarcastically.