Slavery In The Philippines Mga Nobela at Kwento

Tumingin naman sa kaniya si Pickett at nangunot ang noo. "Go on," saad nito. Tumango naman si Valerie rito at nagpatuloy. "It is said they are selling these children to become their slaves, a sex slaves, and the worse part is..." Tinignan ni Valerie ang mga kasamahan niya at nakita niyang madidilim ang mga mukha nito. Kahit ang palaging kalmado na si Cain ay magkasalubong ang mga kilay nito.

"You're not a damsel in distress and I'm not the handsome prince who comes to save you. Just fulfill the agreement you signed, and you will be free from me." Agreement? Ano naman kayang agreement iyon? Iyon ang kailangan kong malaman. "After the marriage, I will let you do whatever you want," sabi pa nito na ikinasaya ko. "Will you let me return to the Philippines?" Nangunot ang noo nito. "What is there about the Philippines that makes you want to go back there? A man?" Mabilis akong umiling. "I just want a simple life. That's all."

She used me to do her revenge. That old woman who controlled me since birth, who turned me into a puppet. She thought she owned me. But not anymore. I’m done being her pawn. "Ang lalim naman ng iniisip mo." She said while wiping her mouth after she sucked my dick. I'd just look at her. We're here inside my card beside the dark street. We just stopped by, cause she's so horny. For almost two years here in the Philippines, it is still hard for me to understand tagalog, because I grew up in America.

"Anyway, I didn’t really kidnap her—I told you I had her. I even said we were going to the Philippines. You just didn’t bother to stop me." "You call that informing me? Kinuha mo siya na walang pahintulot at naglaho kayo na parang bula. Hindi mo alam kung gaano ako na saktan? Muntik na akong masiraan ng bait sa pag-aalala na baka may mangyaring madama sa kanya." "Sorry, wala akong ibang choice. Kung hindi ko ginawa 'yon ay sana wala kayo ngayon dito."

“Tss. Don't underestimate me Zhia. Ano ang ginagawa ng sala, at di doon matulog si Luis?” “Si Luis isasakripisyo mo?! Haist di na ako magtataka. Ang taas ng pride mo. Di ko alam kung pilipino ba ang ninuno mo. Dahil sa pagkaalam ko ng Pilipino, mga hospitable. Uunahin pa nila ang bisita, kaysa sa kanilang mga sarili. Ilalabas yung mamahaling baso at pingan para sa bisita. Ibibigay ang kwarto, para sa bisita. Papaunahin sa hapag kainan ang mga bisita kumain.” “Reason why Filipinos are still in third world country. Ibahin mo ako Zhia.” Napabuntong hininga na lamang ako.

“Hindi ako kasing –” “I’m planning nto bring her to America,” Dad interrupted me. Mas lalong kumulo ang dugo ko sa kaniya. Umawang ang labi ko at nilingon si Lucas. Bakas din sa kaniyang mukha ang gulat. “Mercy killing is illegal dito sa Pilipinas.”

Natuwa naman ako. "They know a lot about things. I didn't spend much time with the others in the missions. And they benefited from drugs by serving our Boss. Some of them are addicted. I want some of them to be held accountable, they will face the law of the Philippines and not the law of a foreign country." matapos ko itong sabihin ay nag- flash sa aking memorya ang mga pangyayari noon.

Muli akong natawa pero kasabay nun ang pagtulo ng luha sa aking mata. "When we back to the Philippines I thought my life will be destroyed here, because that night when he forced me to have sex with him. Hindi na talaga nagbago ang pananaw ko sa taong iyon. Kaya akala ko muling magpapatuloy ang kababuyan niya once na umuwi kami dito sa pilipinas kaya nga nagtangka akong tumakas." Muli akong natawa.

Bumuti na raw ang lagay. Hanggang ngayon, nasa isip ko pa rin ang huli niyang mga sinabi kanina. If I could just escape... At muli nabuhay ang sama ng loob ko kay Tatay. Naisip niya kaya kung gaano kahirap itong sitwasyong pinilit niya akong ipasok? Naatim niya na ipagamit ang katawan ko sa taong hindi ko naman gusto? Yes, this was slavery. Because 'they' would use my body for their personal happiness. I don't want to be touched by the man I never wished to love.

Kahit mukha akong Kastila, hindi nila ako sinusungitan o binabackstab lalo pa't sinakop ng mga Kastila ang bansa namin. Sa ilang taon kong pamamalagi rito, nakita kong mababait ang mga Kastila sa mga Pilipino kumpara sa Pilipinas na mapang-api. Therefore, people tend to abuse their power because they know that they can. So they will if they want. Kapag alam nilang kayang-kaya nila tayo, doon sila mang-aapi. Dito kasi, parang magkakapantay ang mga tao. Magkakaibigan ang mga Pilipino at Kastila. Minsan nga ay may narinig ako sa daan na nag-uusap-usap, grupo ng mga Kastila at Pilipino. Pinagpaplanuhan nila ang tungkol sa magaganap na himagsikan sa Pilipinas. Ang iba, dito pa nag-aral para lang