Don't Mind Me In Tagalog Novels & Stories

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Alice's Point Of View. "Don't mind me, just fvcking drive!" sigaw niya sa akin, nakapikit pa rin siya at nakahawak sa dibdib niyang natamaan ng bala. "Tanga ka ba? Anong don't mind me? Paano kapag namatay ka diyan?" kinakabahang tanong ko sa kaniya, napansin ko naman ang pagdilat niya sandali at pagtingin sa akin.

Delos Reyes. "Sa susunod 'wag mo ipagmamalaki kung gaano ka kalaki kung mahina ka lang naman. Sa susunod, w‘ag mo kong pakikialaman kung ayaw mo mamatay," malamig na pagbabanta ng binata sabay alis.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

pangsesermon sa akin ni Chris. "I-i'm sorry sa sobrang pag-eenjoy namin ay nakalimutan ko na ang oras, s-sorry kung nag-alala pa kayo," wika ko habang nakatingin sa sahig dahil sa kaba at hiya na nararamdaman ko. "It's okay hija, sa susunod mag-paalam ka sa akin okay?" sabi sa akin ni Senyora at agad naman akong tumango.

pagmamakaawa niya "So, pag sa ibang lalaki ibibigay mo ang sarili mo. Ilan na ba ang nagdaan diyan siguro nahihiya kang malaman ko kung gaano na yan ka-" "Bastos!" Nagpumiglas siya saka ako sinampal. Malakas iyon halos mamanhid ang panga ko. "Bastos. Ako pa talaga..kung di kita inilayo roon baka hindi mo na makilala ang sarili mo kinabukasan. Or you usually do this thing.." Sasampalin niya ako ulit pero hinuli ko ang mga kamay niya. Ngayon wala na siyang kawala sa akin.

Nahihiya kong bulong sa pangalan niya at akmang aalis sa kaniyang hita ngunit pinigilan niya ako "What?"tanong niya sa akin habang nakanguso na parang Bata Nahihiya kong tinuro ang mva katulong sa harapan namin "Nakakahiya"bulong ko sa mababang boses kahit alam ko naman na hindi nila maiintindihan ang sinasabi kong mga Tagalog "Don't mind them"Aniya at pinatakan ng halik ang aking pisngi kayat mas Lalo akong namula

Pinindot niya ang answer button at tinapat sa tainga. "Hello, Gabby," tila nanggagaling sa malalim na balon ang boses ni Miguel. "Bakit?" parang lumundag ang puso niya nang marinig ang boses ng binata. "I really miss you right now. I can’t sleep because it hurts knowing you’re mad at me. Balak ko sanang intayin ka makalabas kanina sa comfortroom pero alam kong galit ka," ang boses ng binata ay nagsusumamo sa kanya.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.