Don't Mind Me In Tagalog Novels & Stories

🥺 Don't think about me, I love you. “Sino naman ang baliw na ‘to?" Hindi niya maiwasang mapatanong sa kaniyang sarili ngunit hindi niya mapigilan ang mapangiti sa nabasa. Bakit nga ba siya kinikilig? Wala namang masama kung nag-reply ‘di ba? SMS To: +6399******89 Who you?🤨 Wala pang tatlong minuto ay nag-reply agad ito. SMS From: +6399******89

Seryoso niyang saad. [Translation: Don't betray me or else I will be the one to end your life.] “Don't worry. I won't.” Napatitig ako sa kanya tsaka napangisi. “Dahil bago mo pa malaman 'yon, sisiguraduhin kong naghihingalo ka na dahil sa ginawa mo sa ina ko.” Motherfucker. Pagsasalita ko sa lengguwaheng Filipino dahilan para hindi niya maintindihan.

"Liar," pabulong ngunit may diin niyang ganti. "Sumama ka sa palengke nang walang paalam, hindi ka makatingin nang diretso sa mga mata ko at ngayon ay ginagawa mo ang mga gawaing kailanman ay hindi mo ginagawa para lang huwag kitang lapitan. Don't play dumb with me, Adeline.” Ipinikit ko nang mahigpit ang aking mga mata dahil sa matinding kirot na naramdaman ko.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Alice's Point Of View. "Don't mind me, just fvcking drive!" sigaw niya sa akin, nakapikit pa rin siya at nakahawak sa dibdib niyang natamaan ng bala. "Tanga ka ba? Anong don't mind me? Paano kapag namatay ka diyan?" kinakabahang tanong ko sa kaniya, napansin ko naman ang pagdilat niya sandali at pagtingin sa akin.

Delos Reyes. "Sa susunod 'wag mo ipagmamalaki kung gaano ka kalaki kung mahina ka lang naman. Sa susunod, w‘ag mo kong pakikialaman kung ayaw mo mamatay," malamig na pagbabanta ng binata sabay alis.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

pangsesermon sa akin ni Chris. "I-i'm sorry sa sobrang pag-eenjoy namin ay nakalimutan ko na ang oras, s-sorry kung nag-alala pa kayo," wika ko habang nakatingin sa sahig dahil sa kaba at hiya na nararamdaman ko. "It's okay hija, sa susunod mag-paalam ka sa akin okay?" sabi sa akin ni Senyora at agad naman akong tumango.

pagmamakaawa niya "So, pag sa ibang lalaki ibibigay mo ang sarili mo. Ilan na ba ang nagdaan diyan siguro nahihiya kang malaman ko kung gaano na yan ka-" "Bastos!" Nagpumiglas siya saka ako sinampal. Malakas iyon halos mamanhid ang panga ko. "Bastos. Ako pa talaga..kung di kita inilayo roon baka hindi mo na makilala ang sarili mo kinabukasan. Or you usually do this thing.." Sasampalin niya ako ulit pero hinuli ko ang mga kamay niya. Ngayon wala na siyang kawala sa akin.

Nahihiya kong bulong sa pangalan niya at akmang aalis sa kaniyang hita ngunit pinigilan niya ako "What?"tanong niya sa akin habang nakanguso na parang Bata Nahihiya kong tinuro ang mva katulong sa harapan namin "Nakakahiya"bulong ko sa mababang boses kahit alam ko naman na hindi nila maiintindihan ang sinasabi kong mga Tagalog "Don't mind them"Aniya at pinatakan ng halik ang aking pisngi kayat mas Lalo akong namula