Sleeping Dinosaur In Mati Novels & Stories

Dinala namin si Brent sa ikalawang palapag. Pagkabukas ng p***o ng kanyang bagong silid ay halos mapaawang ang bibig ko. Napakaganda nito. Buong silid ay may tema ng dinosaurs. Kulay royal blue at sky blue ang mga dingding. May mga hand-painted na bundok, ulap, at prehistoric forest na tila buhay. May malaking bookshelf na hugis bulkan. May reading corner na may teepee tent.

Ilang sandali pa ay isang ngiti ang sumilay sa aking labi, siguro naman ay nakapag-isip isip na si Matt at hindi na niya ako iiwan pa diba pagkatapos ng nangyari sa aming dalawa? Nang makita ko ang ceiling ng silid ay napagtanto ko kaagad na hindi iyon pamilyar sa akin. Napalingin ako sa aking tabi, handa na sanang haplusin ang mukha ni Matt nang halos mapatalon ako sa gulat nang makita ko ang lalaking himbing na himbing sa pagtulog sa tabi ko. Walang iba kundi si Marcus, ang tito ni Matt!

Kinuha ni Matt ang kanyang towel at dumiretso na sa banyo para maligo. Nang matapos maligo ay nagsuot lang siya ng boxer short. Lakas loob siya na tumabi sa asawang natutulog. Ilang gabi na silang hindi nagtatabi sa pagtulog at namimiss na ni Matt ang kanyang asawa. Niyakap ni Matt ang asawang natutulog. Ngayong natutulog si Zeinab ay hindi ito makakatutol na yakapin ito ni Matt.

Dahil baka sa susunod ikamatay ko na o namin. "Of course, kami na ang bahala dito. You can sleep now," nakangiting tugon ko. Darn it! kumukulo nanaman ang tiyan ko! Nang umakyat na si Ziah sa hagdan ay halos sabay kaming tumakbo ni Matthew patungong comfort room. Mabuti na lang talaga at madaming comfort room dito. Dahil kung hindi ay baka magpatayan na kaming apat para lang makapasok sa loob.

"Miss Matias." Napatingin siya kay Demus na nasa matayog na hagdan paakyat sa second floor. Sinenyasan siya nitong sumunod at ganoon nga ang ginawa niya. Binuksan ni Demus ang pintuan ng isang silid at nauna itong pumasok. Naabutan niyang may kinuhang picture frame si Demus sa bedside table at itinago 'yon sa closet nito. Sayang at hindi niya nakita kung sino 'yon.

Sa sandaling iyon, lumitaw sina Quiomars at Matthias. May hawak na white bone sword si Matthias sa kanyang kamay. Ang espada ay tila ginawa mula sa vertebrae ng isang hayop. Kahit na ordinaryo ang hitsura, naglalaman ito ng nakakatakot na kapangyarihan.

Isang digital na diyos na nagmamanipula ng aming buhay. Nang mag-land kami sa platform... sinalubong kami ng mga robots at drones. Walang tao sa paligid... puro bakal at kuryente lang. Dinala kami sa main chamber kung saan nakita namin si Mateo. Nakaupo siya sa isang silya... may nakakabit na mga sensors sa kanyang ulo... pero mahimbing siyang natutulog. "Mateo!" sigaw ko habang patakbo akong lumalapit sa kanya pero hinarangan ako ng isang laser barrier.

"Lahat ng lalaking Asbren ay mahina sa pahanon ng kanilang mating season kayat sinasalakay nila ang tribong Waldong sa panahon ng asul na buwan tulad ngayon" kuwento ni Manang Semang habang tinutulungan si Ella. "Wala kaming masyadong alam sa ina ni Matt kung mortal ba o lobo rin pero isa lang ang malinaw. Si Matt ay isang lobong Asbren mula sa Tribong Waldong dahil sa mata nitong magkaiba ang kulay"

“Nakangiti siya sa akin bago ka dumating na may maingay na rattle na yan. You scared him.” Si Mattheus, na wala namang pakialam sa ongoing namin na battle, mas interesado sa mobile na nilagay ni Damian sa taas ng crib. Inaabot ng maliliit niyang kamay ang mga kulay na nakasabit at sumasayaw dahil sa hangin mula sa bintana. “You two are ridiculous,” tawa ni Helga. Kitang-kita kong nag-e-enjoy siya. “Two months old pa lang yan. Ang gusto lang niyan sa ngayon, someone will come with a clean diaper.”

Bukod sa maliit siya, nakabalot pa siya ng kumot at nakasuot ng sleeping hoodie na panda, binili ni Mateo. “Akala ko yung stuffed toy niya, siya pala,” saad ko at nilapitan si Viera. Bumuntong-hininga ako at hinalikan siya sa noo. “I’m sorry, wala ako nang mga oras na nahihirapan ka sa kanya.” Napatingin ako kay Mateo na nakasuot ng sleeping hoodie pero elephant. “No, pinili kong lumayo, at wala kang kasalanan sa parteng ’yon,” sagot ko.