Sociopath Novels & Stories

Ilang taon niya akong sinusubaybayan, gabi-gabi kung magpadala ng mga nakapangingilabot na regalo sa aking dressing room, at hindi mabilang na beses na nahuli ng aking security team ang mga dummy accounts na ginagamit niya upang i-stalk ang bawat galaw ko sa aking social media. Sa industriyang ginagalawan ko, mabilis kumalat ang chismis, at ang mga babala tungkol kay Anthony ay hindi biro. Maraming kasamahan ko sa showbiz ang lihim na nagpaalala sa akin na ang taong ito ay isang lulong—isang ad*k na hindi lang sa ipinagbabawal na gamot, kundi ad*k sa kapangyarihan at kontrol. Siya ay isang possessive psychopath. Kapag may nagustuhan daw si Anthony, gagawin niya ang lahat ng karahasan makuha

H******n siya ni Zeus, iniyakap siya at bumulong, "Mahal, pasensya na, hindi ko minsan mapigilan ang sarili ko. Alam mo naman kung bakit hindi ba? ayoko pero hindi ko kayang pigilan, ang hirap kontrolin." Baka nga may sakit siya. Noong nakulong si Maureen, nagkaroon siya ng schizophrenia. Matagal bago siya gumaling sa sakit na iyon, at ngayon, para naman siyang psychopath. Hindi niya alam kung bakit siya nagkakaganito. Tinanong siya ni Maureen, "Bakit nangyayari 'to? May problema ba sa pag-iisip mo?"

mahabang kwento ni Daemon kung kaya’t napakuyom ang kamao ni Maddox. “Napakasama nila! Pero Hubby, uulitin ko, hindi mo kasalanan ang lahat ng nangyari sa atin. Si Nicole at Kevyn ay mga psychopaths wherein ang mahalaga lang sa kanila ay pansariling interes at kagustuhan. They have a lack of conscience, manipulative and exploitative. Sila ang dapat na sisihin sa lahat ng nangyari sa atin, Hubby…” paliwanag ni Maddox sa asawa at mas hinigpitan ang hawak sa kamay ni Daemon.

“Really? For your info Mr. Bismuth Da Silva… I’m not your friend, even your brothers, oh—let me rephrase that! Hahaha I don’t have ANY friends! No one will be my friend because friendship is bullshit! Got that?” “J-ja… (Yes)” “Think before you speak Bismuth. I’m not a superhero to save you because I’ll be the one who will kill you. Remember that.” “Forlat (Sorry) “ Kapag sinabi ko pa naman, tinotoo ko. That is me. I’m a bitch, demon and all other terms of a bad person. I killed so many people but I don’t feel anything. Maybe the right term is… I’m happy to see dying people, pleasing me and killing them with my hands.

Dahil sa nabored ako ay napagpasyahan kong maglakad-lakad muna dito sa loob. Wala ba siyang maid ni isa? Sabagay, sino ba naman magtatagal sa kanya – isang maling hakbang mulang ay tigok ka na sa kamay niya, and knowing Kane, wala itong awa sa kahit kanino.. He's cold, heartless, powerful man and he's literally a psycho.. Killing people br*tally is just for fun to him.

dagdag ni Mama Cynthia, “kaya niya ring burahin ang ibang bagay. Mas malaki. Mas delikado. Mas personal.” Kinagat ko ang labi ko. “P-Pero bakit? Bakit niya ginagawa lahat ‘to? Ano ba talagang gusto niya?” “Kapangyarihan,” sagot niya. “Control. Inggit. As a psychopath, hindi lang pagpatay ang nais niya, kung hindi bagay na kapag nasimulan niya ay gusto niyang tapusin.” Napasinghap ako. “Inggit?”

He has the guts to show up dahil alam niyang hindi ko siya kayang isumbong kay Bil. So why is he here? Anong kailangan niya sa akin? “Why are you here?” “If you want to get Fatima, I’ll help you. Isa lang naman ang problema natin hindi ba? Si Bil?” Bigla akong nagka-interes sa sinabi niya. Paano ko makukuha si Fatima sa kuya niya? “Noon pa man, pansin ko ng mahalaga kay Bil si Fatima,” ang sabi ni Axcl. “But something strange I found about him. He’s a psychopath, isn’t he?”

‘Nagawan ng paraan ng abogado ng defendant ang mapaghiwalay ang pag uugali ng defendant sa ugali niya sa isa pa niyang personalidad na hindi niya kaya ma-kontrol. Lalo na’t isa itong krimen na kinasasangkutan ng dissociative identity disorder, at makikita talaga sa diagnosis na binigay ng hospital na nangyari ang krimen habang nagkakaroon ng pangalawang personalidad ang defendant. Kaya, kung magkasunod nangyari ang mga kondisyon, hindi magiging responsable ang defendant sa krimen!

Ayaw nitong tawagin siya sa pangalan niyang Patricio. He wasn’t intimidated. Napangisi siya dito. He run his stares from his long dishevelled hair, which you’d think hadn’t been combed in a decade. Then their intense stares met. Nagsukatan sila ng tingin. Pero hindi siya nagpatalo. Nobody has ever been able to scare or shake him. But of course, he knows what he was doing. He has a purpose why he was here at the Agrianthropos City. He swallowed his pride because it is needed. He wanted an allies to acheive his goal; his vengeance to the devil who brought his family to their tragic demise. He was a mafia boss. A leader who was named with many cacodemonic titles which even made him showed more

I mumbled he sighed exasperatedly and sat on one of the benches placed on the the hospital's hallway. "I thought he's a criminal? Wouldn't be better if he would just die instead? Base on your stories before Mr. C isn't just a contemporary mafia boss he's more of a psychopath." Napahawak s'ya sa kanyang sentido at marahan 'yong minasahe. Iminulat n'ya ang mata saka ako seryosong tiningnan. Tinapik n'ya ang bakanteng upuan sa tabi n'ya.