Sociopath Novels & Stories

Dahil siguro na mako-confused lang siya at ang mga tao, baka mabuking pa ang mga kasinungalingan ko. I wanted to imprison him here. I wanted to isolate him, to reign over him. I can't lose this upperhand, at mas lalong ayaw ko na bumalik ang totoo niyang memorya. Dahil kapag bumalik 'yon? Siguradong mapapatay niya ako. Sigurado ay hindi siya .agdadalawang isip na patayin ako. Because that was his true nature, a psychopath, a kiler, a murderer.

“Nakita mo naman kung paano ako nagkalat noon sa party ng mga Calvino. Gusto mo na naman ba akong mapahiya? Ni wala nga akong dalawang libo kaya nangutang pa ako sa ‘yo. Isa pa, wala naman akong koneksyon sa pamilya mo, ah? At lalong-lalo namang wala akong koneksyon sa ‘yo.” “Pagbigyan mo na ako, please?” Nakikiusap ang mga titig nitong nagsusumamo sa kanya. Inismiran niya ang lalaki. Hindi naman siya hilo para pumayag sa sinasabi nito. Mamaya mamamatay-tao pala ito, tapos hati-hatiin pa nito ang katawan niya dahil sa pagtanggi niya sa mga gusto nito. Marami pa namang psychopathic na mga stalker ngayon. Tapos mayaman pa itong si Cullen, paniguradong hinding-hindi ito mahuhuli ng bulok na sis

Lahat sila ay tumayo sa pagbabantay, ngunit iyon ay tila hindi ito nakakagambala sa kanya. Ang isang bagay na talagang mapanganib si Reaper ay ang katotohanan na siya ay baliw. Oo naman, nilalamig ako, ngunit dinadala iyon ng Reaper sa isang bagong antas. Siya ay isang sociopath at isang psychopath, lahat ay nakabalot sa isang medyo pangit at nakamamatay na busog. "Nandito ako para makita, Ava. Sa tingin mo bakit pa ako nandito? Para makita ang sorry mo?" Tanong niya na may kasamang palihis na ngiti.

“You've already returned, so you're accepting your responsibility here? Sabi niya sakin. “Yes I am”malamig Kong tugon sa kanya at nakita Kong napangisi siya alam Kong ito Ang matagal na niyang gusto Ang pamunuan ko ang kanyang nasasakupan. Ito dapat Ang magiging posisyon ng lalaking kapatid ko na biglang tumakas at Hindi na mahagilap matigas Ang isang Yun Hindi mo kayang controlin Ang ikot ng kanyang Mundo pag sinabi niyang Hindi niya gusto Hindi mo mapipilit mas demonyo pa Ang isang Yun Kaysa sakin. Isang psychopath Ang Ang kapatid ko Kaya Hindi ko alam Ang bawat takbo ng kanyang utak.

"Kaya siguro walang lumalapit sa 'yo dahil iba 'yung pagkakaintindi ng ibang tao sa sinasabi mo." Tumagilid ang ulo niya at kunot-noo akong tiningnan. "They lack of understanding. " Ergh. Ayokong sabihin sa kanya na may pagka SocioPath siya. Nabasa ko lang din 'yan sa isang libro, hilig ko kasi iyon para kahit papaano hindi naman ako ignorante sa mga bagay bagay. Humarap pa ako lalo sa kanya at itinaas ang hintuturo ko. "Katulad niyan. May nasasabi ka na magpaparamdam sa tao like you're insulting them."

Inisang lagok niya ang laman ng basong hawak. Nanlamig ang katawan ko. Wala sa loob na nayakap ko ang sarili. Tama ang sapantaha ko sa kanya. His kind is the rarest one. A psycho who is also a sociopath. Lev doesn't feel anything other than maybe rage and boredom. He doesn't feel remorse at kung tama ang naalala ko, their form of entertainment includes blood. Lots of it. To read something or someone like him is a different story but to have a one-on-one meeting is entirely a fuck up experience. Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya.

“Ang mga APD ay mga taong kagaya ko ay patuloy na nagpapakita ng walang pagpapahalaga sa tama at mali at binabalewala ang mga karapatan at damdamin ng iba. People with antisocial personality disorder tend to antagonize, manipulate or treat others harshly or with callous indifference. We show no guilt or remorse for our behavior. We often violate the law and becoming criminals. We may lie, behave violently or impulsively, and have problems with drug and alcohol use.” Huminga siya nang malalim. Napalunok. Alam ko, kahit papaano nakuha ko na ang interes niya para pakinggan ako and I am telling the truth. I am telling the damn truth.

I'm a sociopath. It was much lighter than being psychopath. Being a sociopath, I know that I'm struggling to maintain a job so as for now or should I say up until now, I'm still jobless. Though I do have bachelor's degree but I'm not interested to use it. I hate holidays. Having fun ignoring social norms and laws, or breaking rules, overstepping social boundaries. I even destroy someone's property. That's why pabalik-balik ako sa mental facility na ito.

They should kill me first bago nila magawan ng masama si Sophia at sisiguradohin ko na dadaan muna sila sa ibabaw ng bangkay ko. I don't want to lose this precious gem in front of me. She brings sunshine into my life and makes me happy everytime just by looking at her I'm contented. I don't what to do if I lost her. Kahit na masungit ito minsan sa akin hindi ko hahayaan na maagaw pa ito ng iba call me possessive or territorial, I don't care. Sophia is exclusively mine. She belongs to me. She's owned by Travis Agnello. And if someone is trying to get her from me see you in hell motherfucker.

Iniling ko ang ulo ko. "You really love him? Tsk. What a waste. He's a psychopath, Onyx do you want to know how much life has ended because of his obsession. An obsession to manipulate someone's life as if he owns it. He treated all of us as a chessboard where every move that we are going is depends on him. Para tayong manika sa paningin n'ya. He is not innocent like what you're thinking, babe. He is a dangerous one. A dangerous monster that can ruin a life." I smirked at Misha.