Sorry Tagalog Message Mga Nobela at Kwento

Message requests 𝘔𝘦𝘴𝘴𝘦𝘨𝘦 𝘳𝘦𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵 FROM: Calvin Peter Hi, ako toh yung klassmate mo at yung kasama mo sa McDonalds kanina. Yung may kasamang apat m lalaki yung sina, Maxs, Cleo, Fran at si Chael tanda mo kanina? ako yun. Sabi nya sa message gusto kong matawa dahil sinabi nya talaga yung nangyari kanina para lang matandaan ko sya. TO: Calvin Peter

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

Parang duduguin na ang aking ilong e. Message sent. Segundo lang at may mensahe na ito. Isang Haha emojis. Nakita kong typing ito ulit. >>Okay fine. Sorry lang at nasanay ako sa pagsasalita. By the way, can I know your name?

Marahan naman itong tumango, ang mga mata ay nasa sahig. “S-sorry,” mahina ang boses nitong sambit. “May gusto ka bang sabihin sa akin?” aniya. Mabilis naman itong umiling. “Wala.” Tumango-tango siya, sabay abot dito ng tuwalya. “Tuyuin mo ang sarili mo. Sorry kung pinaliguan kita, hindi kasi kita ma-control kanina. Wala ka ba talagang gustong sabihin?”

Isang oras na yatang walang tigil sa pagpasok ng mga messages na galing sa kanya. LOVE: Where are you? LOVE: I'm sorry love. LOVE: I love you LOVE: Love, nasaan kana ba? LOVE: Bakit hindi kita makontak? LOVE: Wala ka bang balak na kausapin ako? LOVE: Love, madaling araw na. Bakit hindi ka pa umuwi? LOVE: Galit na galit ka ba talaga sa akin? LOVE: Wala lang naman 'yun. ‘Wag kana magalit. Sorry na love, i love you.

reply nito sa message " Sige na... magpahinga ka na...May pasok pa ako mamaya." iyon Ang huli Kong reply Kay Miguel nang Oras na iyon. Pero siya ay may pahabol pa itong message. " Sige bye... muwah..." napailing na Lang ako sa huli nitong message. Pero Hindi ko itinatanggi na kinikilig ako sa mga message nito.

Ang mensahe, halo ng Filipino at English, ay halatang awkward sa Filipino, pero elegante sa English. Ang kabuuang message ay: "Alice, nalaman kong wala kang pamilya o kaibigan dito sa Pilipinas. Sakto namang nakita ko ito sa daan, kaya dinala ko na para may kasama ka. Siyempre, ang pinakaimportante ay nandito na rin ako sa Pilipinas, pero pangmatagalang bakasyon lang ito, at pumayag na rin si mama. Simula ngayon, ako na ang magiging assistant mo sa pag-unlad mo rito sa Pilipinas!"

Biglang bumalik sa screen. Napakurap siya. Sinubukan niya ulit. Wala. Huminga siya nang malalim at nag-type ng message. “Theo, kailangan kitang makausap. Importante. Tungkol sa atin. Please.” Pinindot niya ang send. Ilang segundo siyang naghintay. Pagkatapos, lumabas ang maliit na notification. Unable to send. Parang may tumapak sa dibdib niya.

“I-I’m really, really sorry!” Tila may mainit na kamay na humahaplos sa kaniyang puso sa mga oras na iyon. Lahat ng galit at sakit ay naglaho, napalitan ng pagkahabag para sa nag-iisang lalaki na mahal niya. Damang-dama niya ang paghihirap ng kalooban nito. “I . . . I’m sorry, too, Rafi . . . W-wala akong kaalam-alam sa mabigat na pinagdadaanan mo. S-sarili ko lang ang iniisip ko . . .”

00 Note: Refund for the extra night and deposit. Thank you. Pinindot ni Celine ang "Send." Ngunit sa halip na "Success," isang kulay abong babala ang lumitaw sa screen: "Message sent, but rejected by the recipient." Nanigas si Celine. Sinubukan niyang mag-send ng regular na text message, ngunit isang pulang tandang pananong ang lumitaw sa tabi ng kanyang mensahe.