Sorry Tagalog Message Novels & Stories

Pero tanging message lang ang kayang isend. I can’t make a call tonight, the signal is poor. NAKAHINGA ng maluwag si Lara ng mabasa niya ng message ni Liam. But as time pass by hindi naging madali ang kanilang communication. Tanging message lang ang ipinapadala nito. But there’s a time na talagang bumiyahe si Liam ng two hours makarating lang sa proper town para makapag-video call sila. “Hey sweetie.”

singhal ko dito, at nakita ko naman sa mu'ka n'ya ang pagkunot ng noo. “I'm so sorry miss, hindi ko talaga sinasadyang mabangga ka, nagmamadali kasi ako” pagpapaliwanag nito sa akin na ikinairap ko at naglakad paalis. Nagulat din ako ng magsalita ito ng tagalog. “Tsk, stupid” sabay lagpas sa kan'ya. Narinig ko pa ang pag banggit n'ya ng sorry sa'kin pero hindi ko na 'yun pinansin.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Agad nawala ang ngiti niya ‘Oh no!’ Agad niyang binura ang message. ‘Hindi niya naman siguro nakita yun?’ Sa kasamaang palad, hindi niya inakala na nakatutok lagi sa phone niya si Hector. Kaya naman, nang i-send niya ang message ay malinaw niya yun na nakita. Hindi niya napigilan na tumawa bago mag-reply: [Maaga akong uuwi kung ganoon.]

“Mabuti pa siguro ay binyagan na natin ang condo ko. Doon na natin gawin ang kapalit na sinasabi mo. Game na ako. Basta, mag-message ako kung kailan. Medyo busy pa ako e.” “Anytime naman ay puwede ako, hihintayin ko na lang ang message ko. Sige na, matulog ka na, alam kong pagod ka. Congrats ulit, ha!” “Salamat, Sylas. See you soon.”

Hindi sumagot agad ang binata, ang mga mata ay naniningkit. “Nabasa ko ang notification, baka kako importante.” Inabot nito ang cellphone sa kanya. Pagkakuha ni Gab, agad niyang nakita sa screen ang isang notification, “Message deleted. Secure channel closed.” Nakahinga siya ng maluwag. Kailangan ng code bago mabasa ang mensahe. Matapos ang limang minutong hindi nabubuksan ang message, kusa itong mabubura. Mare-retrieve lamang kapag nagsend siya ng request.

Mukhang ito na ang araw na papalarin siyang makita iyon. Isang mensahe ang natanggap ni Luke noong matapos siya sa pamimili. Hindi gaanong marami ang kailangan sapagkat may mga naka-stock na sa fridge nina Logan. Sinilip ni Luke ang cell phone habang naglalakad. +639******** Luke? Si Rex ito. Are you free right now? :) 05: 54 PM Bumagal ang bawat hakbang ni Luke. Hawak ang supot sa kaliwang kamay, nagtipa siya ng maisasagot. ‘Ikaw pala! Sorry, hindi ako puwede ngayon. May pupuntahan akong importante.’

Nilapitan ko iyon at bumungad ang isang mensahe galing kay Via. Via: -nakalimutan mo iyong apron mo. Ibigay ko bukas. Salamat pala sa pagtulong mo sa akin at kay Andrea. Kung wala ka doon ay baka kung anong nangyari na sa amin. Salamat ulit ha. Sa huli noon ay isang smiley emoji. Nagtype agad ako. Kian: -No worries. Just make sure that you won't do that again alone.

Bastos talaga. "Kung nagagalit ka kaya ayaw mo umuwi dahil pinaalis kita kagabi, sorry! Ikaw kasi eh! Pipili ka na lang yung mayabang na stick-o boy pa!" may himig pamamagalit na sabi niya na bahagyang ikinangiti ko. First time niya magsorry sa akin sa mali niyang nagawa-- kahit di ko sure kung sincere ba siya.

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"