Tagalog Message For Friend Novels & Stories

*Message* Bela: "Friend, nakita ko ang amo mo at ang girlfriend niya sa kabilang fast food restaurant kaninang tanghali. Ang ganda niya at ang gwapo pala talaga ang amo mo, friend!" Binasa ko pa ang pangalawang message niya sa akin. Bela: At alam mo ba na nakichika si Joyce sa kasintahan ng amo mo? May binigay raw ito, di ako sure kung ano. Naku, sinasabi ko sa'yo, friend, 'yang pinsan mo ha, inggitera at mahilig manira," chat ng kaibigan kong si Bela.

Mapapadalas ang pag-stalk ko sa kaniya. Kinuha ko ang phone ko. Friend na kami sa social media kaya puwede akong mag-message. Gusto ko lang siyang makausap kaya gagawa ako ng way para magpapansin. “Hello, good day. Salamat nga pala ulit sa pagpunta mo sa event ko. Nakalimutan ko atang magpasalamat kaya late na ako nakapag-message. Sana huwag kang magsawang pumunta sa mga pa-event namin, Cd.”

Tanong niya na medyo inis na kaya naman sumagot na ako kahit nagsisimula nang pumatak ang luha ko. "Hmmmm ewan ko kasi...nakaraan lang okay naman tayo...hmmmm sob*sob* hmmmm, when you offer the friendship, masakit pero sabi ko mas okay iyon, I don't know what exactly is in your mind, I act like a friend to you kaya nga hindi ko inasahan na susunduin mo ako eh, then you wil get mad at me and treat me this way...ano ba talaga? hmmmm sob*sob*hmmmm lahat ng gawin ko mali, lahat ng sabihin ko mali, I call you kasi masakit ang ulo mo tapos mali pa rin! You didn't even approve my work dahil inis ka, hmmmm ano ba talaga? hmmmm sob*sob*"

napanguso ni Javier at sumama ang tingin sa kaibigan. “Kahit kailan talaga napaka seryoso mo sa buhay, chill bro maaga kang tatanda niyan eh!” sabay tawa nito. Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa habang binabasa ang message ng kung sino. From: Unknown Number ‘I missed you! I’m back babe!’ Napaisip ako at kapagkuwan ay napasinghap sa sunod na mensahe nito. From: Unknown Number

Unti-unting nanlaki ang mata at bibig ko at halos sambitin ko na ang lahat ng santo dahil sa nakita ko. Kanina ‘Add Friend’ lang ‘yong nakalagay. Bakit ngayon ‘Request Sent’ na ‘yong nakalagay? Ano na? Ano ang nangyari? Gulat na gulat at hindi makapaniwala sa nadatnan sa aking screen. “Anong nangyari?” Pipindutin ko na sana ang cancel button nang biglang nag-appear na naman sa screen ko ang isang notification na SONNY LIZARES ACCEPTED YOUR FRIEND REQUEST!

I confirm his friend request. Tiningnan ko naman ang message ko at may message pala sa akin si Chris. Friend pala kami? Or just a message request? I tap it and it was a message request. I accept it. Tinanong niya ako kung bakit ako absent ngayon. Hindi ko alam kung anong i-re-reply kaya mas minabuti ko na lang na hindi na siya reply-an. "Bebs? May ka-chat ka bang iba?"

sagot niya. Ok goodevening my good friend hows your day?I asked him. I'm cool.Anak ng hindi rin mahangin 'to. Good Morning friend. Message uli ni Ace sakin,minsan nakakatamad nang sumagot sa mga messages niya na paulit-ulit lang,kaya kahit inis ako nagrereply nalang ako sa mga message niya. How are you my friend?Sorry for late reply.Ang sagot ko sa kanya.

" dagdag ko pa "Ah, okay...sige...tungkol sa issue na iyan, hindi ako makikialam. Ang pakialam ko lang aya ang friendship natin at tungkol kay Lolo na alam kong gusto ka din makausap. Ano ba iyan, sige na, pagbigyan mo na ang matanda. Matagal na din niyang gusto kang makita at makausap kaya lang, nahihiya naman siyang dalawin ka sa hasyenda Fuentes." seryosong bigkas nito

sa sobrang higpit ng yakap niya ay parang masasakal na ako. "Tss? Sa nonchalant kong to? Mukha bang magkakaroon ako ng kaibigan doon? Baka ikaw pa nga ang magkaroon ng bagong kaibigan." "Oy, no no kaya. I don't want other friends than you." "Hay hay, sige na sige. Basta mag message kana lang sakin pag nakarating kayo doon." "Copy, boss!" 'Hys, I'll definitely miss this girl.'

Ano bang ginawa ko? "Ano? We're friends so dapat nagrereact ka sa mga post ko, nag-heart sa stories ko o nagrereply sa messages ko kahit hindi importante kasi friends na tayo." Nakangising niyang sinabi, sunod-sunod na halos wala akong maintindihan. "Sobrang tuwa mo ah?" Sarkastiko kong tanong. "Syempre..." pabitin niyang sagot saka ngumisi ulit.