Stay Gold Poem Mga Nobela at Kwento

natatawang pahayag nito. "Tsk tsk tsk...ganon talaga kapag wala ng pera. Hindi ko naman naalala ang mga to," sabi ko. "Ang dami nitong gold bar mo...baka naman," pahayag niya. Natawa ako sa narinig at umiling sa kaniya. "As if naman wala kang ganyan, If I know mas marami pa sayo kaysa sa akin. Huwag kang ano diyan, kilala kita. Baka nga one fourth lang nito sayo," sabi ko.

"Yung isang singsing ho roon, pinakamura na ang bente mil, tapos pagkanipis-nipis lang. Grabe ho talaga!" "24 karat kasi ang mga gold doon, Jam. Malambot 'yung singsing na sinasabi mo. Pwede naman nila 'yung patigasan sa atin bago iuwi, nasa kanila na kung isusuot nila nang malambot o hindi." "Malambot ho pala ang mga totoong gold?" gulat kong tanong. "Yes... kapag mas mataas ang karat, mas lumalambot ang gold."

Tagumpay siya sa planong kunin ang loob ng Ginang sa pamamagitan lamang nito. “You're so thoughtful, making you spend so much is quite touching. Jago knows I like gold, but he's never given me one. Kaya ko namang bumili, pero mas masaya pa rin kung matatanggap ko bilang regalo. At ang pangarap kong iyon ay binigyan ng katuparan ng maganda kong manugang. Maraming salamat, hija…”

Ayaw niyang mag isip ng hindi maganda, ayaw niyang basta sumuko, pero iba ang dating sa kanya ng usapan ng mag ina. Akala niya, ipaglalaban siya ni Sunshine. Akala niya, ipaglalaban nito ang kagustuhan nitong mahalin siya, pero.. umasa lang siya. Sino nga ba naman siyang hindi kasing yaman ng mga ito? Kung sa isang ginto, ang mga ito ay gold bar at siya ay gold dust lang.

Ang buong katawan ay nanginginig, namumuo rin ang pawis sa noo nito. "K-kin," Nauutal na sambit nito matapos makita ang kulay ginto niyang mga mata "P-paanon—" "Hindi na mahalaga kung paano, Gold. Dahil mamamatay ka na rin naman." Pagputol niya sa sasabihin nito at bago pa ito muling makapagsalita ay naputol niya na ang ulo nito Bumagsak sa lupa ang katawan ni gold habang tumalsik sa paanan ng mga bagong dating ang ulo nito.

"Gold ako Caleb Lexus! Gold! I don't settle for less. I know my worth now." "Weee? Patingin nga ng gold? " matalim ko siyang tiningnan. " Ay abaw! gold gid man. Amo na ang gold nga indi gid mapakinabangan sang iban." Kumurap kurap si gago kaya lalong tumingkad ang kulay asul niyang mata. At sa tuwing ginagawa niya yun lalo kong nakikita ang kapatid niya sa kanya. What the hell Yllena?

"Ang talino mo! At oo, nandito ako para sa isang importanteng usapin. Nalaman ko na twenty thousand lang ang sahod ninyo kada buwan at napakababa nito para sa isang magaling na manlalaban na kagaya mo!" Bahagyang ngumiti si Young Master Gold at iniunat ang kanyang kaliwang palad, "Fifty thousand! Paano kung bayaran kayo ng Gold family ng fifty thousand kada buwan? Umalis na kayo sa trabaho ninyo at magtrabaho kayo para sa'min!" "Young Master Gold, kalimutan na natin ang sinabi mo ngayon lang. Fifty thousand? Hindi kami interesado!" Diretsong tinanggihan ni Orchid ang alok nang hindi nagpapakita ng pag-aalinlangan.

pagsisinungaling pa niya upang isipin ni Fitz na hindi siya pinalaking maluho ng kaniyang mga magulang pero ang totoo ay pakitang tao niya lamang iyon. Kunwari ay nalungkot si Fitz sa kaniyang narinig. "Jewelries, especially gold is a good investment. It's not an expense in the first place. For me, for us, it's an asset. An asset that you can use in the future if some unpredictable events happen. What I also love about gold is that, its value appreciates yearly. Parang lupa, tumataas ang halaga kada taon. Ang pinagkaiba lang ng dalawa, mas liquid ang alahas dahil mas madali itong ibenta o isangla kumpara sa lupa. Mas mahal kasi ang lupa pero it's also a wise investment. It's our mindset kaya

Nilingon n'ya ito at matalim na tinapunan ng tingin. "Huwag mo akong idamay sa ka miserablihan ng buhay mo dahil sa makitid mong utak Gold. If I were you, aalisin ko na ang mga agiw at alikabok sa utak ko para naman makapag-isip ako ng maayos at matino!" pabalang na sagot n'ya kay Gold bago sumampa sa kan'yang helicopter at pinaandar agad ito.

Lumingon ako para makita ang taong kinaiinisan ko sa balat ng lupa. Hindi ko ito pinansin at tinalikuran na lang pero sadyang m*****a ito para pigilan ako. Tiningnan ko ang kamay nitong nakahawak sa braso ko at gusto kong mapangiwi sa sakit dahil sa kuko nitong matutulis. Pero hindi ko pinahalata ayaw ko namang isipin niya na lamang siya. Ano siya Gold? "What do you want, Ms. I don't know whoever you are?" Ani ko rito at winaksi ang kamay nitong nakahawak sa braso ko.