Novel & Cerita Old But Gold Meaning

The little maiden, with the blue eyes, and with Elder-blossoms in her hair, sat in the tree, nodded to both of them, and said, "To-day is the fiftieth anniversary!" And then she took two flowers out of her hair, and kissed them. First, they shone like silver, then like gold; and when they laid them on the heads of the old people, each flower became a golden crown. So there they both sat, like a king and a queen, under the fragrant tree, that looked exactly like an elder: the old man told his wife the story of "Old Nanny," as it had been told him when a boy. And it seemed to both of them it contained much that resembled their own history; and those parts that were like it pleased them best.

sarkastiko nitong sagot. "Oo sabihin na nating binili ko, sa maayos na paraan. Mahalagang tao, malaking halaga rin ang inilaan ko. At kaya ko namang binili, dahil alam kong higit pa sa ginto ang pinaglalaanan ko." "Ah ganon ba! Hindi isang bagay si Annie para bilhin mo ng yaman mo!" malakas na salita ni Edmon na tila nagagalit na sa mga naririnig niya mula sa akin.

Ang buong katawan ay nanginginig, namumuo rin ang pawis sa noo nito. "K-kin," Nauutal na sambit nito matapos makita ang kulay ginto niyang mga mata "P-paanon—" "Hindi na mahalaga kung paano, Gold. Dahil mamamatay ka na rin naman." Pagputol niya sa sasabihin nito at bago pa ito muling makapagsalita ay naputol niya na ang ulo nito Bumagsak sa lupa ang katawan ni gold habang tumalsik sa paanan ng mga bagong dating ang ulo nito.

“Para naman kay Uncle Golding, tantya ko na babalik ka sa estado ng thirty-eight o thirty-nine year old na tao.” “Para naman kay Nana, hula ko na babalik ang katawan mo sa estado noong eighteen years old ka.”

Hanggang sa tumawa siya—mas malakas kaysa kanina. "HAHAHAHA!" "Richard, Richard... hindi ka lang basta negosyante. Isa kang henyo. Isa kang Gold." Tumango-tango ang matanda. Halos mangilid ang luha sa mata. "Aabot ito ng bilyon. At hindi lang sa kita, kundi sa pangalan ng Gold Prime. Isa na namang imprenta ng pangalan mo sa kasaysayan ng kumpanya." Ngumiti si Richard, ngunit hindi umasta ng mayabang.

Nilampasan niya sila at namataan ang isang matandang lalaki na nasa panghuli na sinalubong siya. "Ѐ passato molto tempo, amico mio! (It's been a long time, my friend!)" Nakadipa ang mga brasong sinalubong siya ng isang matandang lalaki habang hawak ang itim nitong sungkod at may ngiti sa kanyang mga labi. A crooked smile escaped into Don Arturo's lips. The old man has a gold tooth in his mouth. Old habits don't die at all. This man's a gold-sucker, after all.

“Hoy, mag ingat ka sa tono mo,” Ang sabi ng may ari ng shop, halatang hindi siya natutuwa. Tumawa ang lalaki. “Pre, kung magbabayad ka ng ganung kalaking halaga para sa isang Goldmoon, marami akong ganun sa bahay.” Tumigil si Wilbur. Masyadong maganda ito para magkatotoo. “May Goldmoon ka ba talaga, sir?” Naghihinala pa rin si Wilbur. Tutal, ang antique industry ay puno ng mga scammer.

“Pero hija, itong gintong dala mo… mahigit isang daang taon na. Antique na ito. Sayang kung matutunaw lang.” Sandaling nag-isip ang matanda, saka nagmungkahi, “Ganito na lang. Bibigyan kita ng kapalit na ginto, kapareho ng timbang nitong dala mo. Itatabi ko muna itong lumang gold bar mo. Kapag may pera ka na, pwede mo itong tubusin.” Napaisip si Chloe, at na-realize niyang makatuwiran iyon. “Maraming salamat po, Manong,” taos-pusong sabi niya, sabay tango.

Isang malaking biro ang lahat. Muling ngumiti si Mr. Handel. “Kung gusto mo talaga, ipapadala ko sa’yo araw-araw.” Umiling si Karylle. “Hindi na. Ang mga ganitong bagay, maganda lang kapag sariwa. Kapag nalanta, nakakalungkot na tingnan.” Napataas ang kilay ni Mr. Handel. “Sabi nga nila, ‘The old doesn’t go, the new doesn’t come.’”