Stolen Shot Novels & Stories

then a question emerge through her mind where did he got that gunshot on his stomach. "My lord, dyaan ko nakita ang bumaril sa iyo mula sa rooftop isa sa mga tauhan ni Mr. Bloody, gumamit sila ng sniper mula sa malayo kaya hindi natin siya na-detect agad, pero huwag kang mag-alala sinusubukan namin siyang mahuli," inporma ng kanyang mga tauhan at tumango lang siya tsaka ipinagpatuloy ang paggamot sa kanyang sugat sa tiyan saka kinuha ang phone niya nang may tumatawag.

" Mga siraulo, ni isa sakanila, wala kayong napuruhan man lang? " Nagkakamot sa batok ang isang lalakeng may tattoo sa pisngi. " Mukhang wala. Hindi niyo naman nabanggit na marunong pala gumamit ng armas 'yong asawa ni Lombardi. Na-tiyempuhan kaming naglalagay ng bala sa shotgun, kaya di kami naka-ganti agad sa pagpapaputok niya saamin. Ending, nabutasan kami ng gulong. "

— Pagdating namin sa docks, sinalubong kami agad ng amoy ng dagat, dugo, at sunog na bakal. Madilim. Abandoned. Pero may bakas ng laban. Bodies. Tatlong lalaki ang nakahandusay sa semento. Mga mata nilang dilat pa sa takot. Lumapit ako sa isa. Single bullet wound. Clean. Efficient. Torren. Napapikit ako saglit. Fuck. Parang naririnig ko siya. “Always make the first shot count.” Mabilis akong napamulat.

tumatawang saad nito nang mag-open ito ng twitter account. Tama nga ito, instant sikat nga siya. Buti walang nakapagvideo rin nung sa daan sila. Hindi lang iyon, may stolen shot na kuha sa kaniya ang nakapost sa twitter na ang sama ng caption laban sa kaniya. For goodness sake, napakaganda niya sa stolen shot na iyon, parang nagmodel lang siya ng buhok at damit. Bwesit! Nagtakip siya ng unan sa mukha at pinilit na kalimutan ang nakakahiyang pangyayari sa buhay niya. Babawiin na lang niya ang kaniyang ganda bukas.

Hindi ko tinanggal ang mga mata ko kay Lazaro na mapaglaro ang ngiti habang nakatingin sa likuran ko na para bang wala lang ang pera na ilalabas niya kung sakali na itataas pa niya ang bid. Halos mapadasal na ako sa lahat ng santo nang magsimulang magbilang ang auctioneer. "Mapapatay talaga kita kapag hindi ka pa tumigil," pabulong na sambit ko habang nakatingin sa mga mata niya. "In three... Anyone?" pagpupumilit pa rin ng auctioneer na para bang hindi pa nakukuntento sa daang bilyon na makukuha niya. "Two? The bidding is still open!"

nagbabantang saad niya. "Damn it! You cunning bitch! Just tell me how much and send me your bank account. I have no time to meet you, I am busy as heck!" "I don't beleive you, may oras ka nga para samahang mag-shopping 'yong babae mo. Sorry Tristan but I don't like your money, kung hindi ka darating sa oras at sa lugar na isesend ko tatawagan ko si Ma'am Tamarra at ia-upload ko sa social media ang picture na nakuhanan ko kahapon. And one more thing, huwag mo kong pagbalakan ng hindi maganda. Alam kong kaya mo kong ipatumba pero kahit gawin mo 'yon I already scheduled posting your picture para kahit may mangyari sa akin eh malaman ng buong mundo na manloloko ka. See you later! Bye!"

Silvano nang marinig ko ang boses niya. Nag-iwas ako ng tingin, “pasensya na po, sir. Ngayon ko lang po kasi napagmasdan nang matagal ang mga magulang mo.” Saad ko. Tumango siya, “it’s fine. My mother’s abroad right now. And my father’s long gone. He was shot by someone…” aniya at hindi na pinagpatuloy ang gusto pang idagdag. “It was his enemy’s gunman.”

Bawat pinto, tinitingnan ko kung may bintana pero wala! Sa dulong shower area ako pumasok. Hindi na ako uulit na pupunta sa ganitong oras. Hinubad ko ang polo dress ko. Basa pati ang spare phone ko! Sinubukan ko itong buhayin, pero wala. Napasukan ng tubig. Saglit akong nagbanlaw. Tanging panloob nalang ang hindi ko inaalis at ipinatong ko ang rob na nakuha ko. Kasunod ay pinulupot ko ang tuwa—

Cariena’s POV . I can feel the warm water around my skin, which feels refreshing. It feels like I'm floating out of space. Walang iniisip, blanko ang utak. I had a few bruises that I got from the escape. I could still hear the people's screams when I fired the shotgun at my target. Huh, that was not even half of the money that Diego would get, but I stole that from him. I don't care if it's going to cost less. I want him dead.

Magkahawak kamay silang lumabas sa unit hanggang sa marating nila ang parking lot. Pinaandar agad ni Kenzo ang sasakyan at siya naman ay kumuha lang ng mga pictures, sinigurado niya rin na may stolen shot si Kenzo habang nagda-drive. Humagikgik siya nang makita ang guwapong mukha nito sa picture. Napaka-photogenic nito kahit stolen pa, kaya ang daming umaagaw rito.