Stranger In Tagalog Novels & Stories

nataranta, sinusubukang kaladkarin siya sa likod ng van nanginginig ang kanyang nakalantad na balat sa malamig na hangin. Kahit na sa estadong kinaroroonan niya, nakikita ni Alex na napakaganda niya, at alam niyang kailangan niya itong tulungan, kaya humakbang siya paharap sa kanya at sumigaw, "Umalis ka na!" Lumingon din ang apat na kasama niya at sinimangutan si Alex. Inilabas ng isa sa kanila ang isang kutsilyo, at binantaan ang batang lalaki, "Winagayway ito." nagliwanag ang kanyang mga mata sa pag-asa, at tumawag siya, “Tulungan mo ako, pakiusap tulungan mo ako!” Hinawakan siya ng isa sa mga lalaki sa braso at sinabing, “Tumahimik ka! We're not done with you.” Nagpupumiglas siya pero m

Maski si Manang ay nakita kong namilog ang mga mata. "So tell me, paano kita hindi sisisihin? Una pa lamang, may ideya ka na panganib ang dala niya sa pamilya natin pero inilapit mo pa rin ako. Una pa lang, may ideya ka nang may motibo ang paglapit niya sa atin, pero ano'ng ginawa mo? Wala! You even put me as a bait to save your own daughter!"

Pero siya, di-hamak na stranger lang siya sa buhay ng best friend ko. Di bale, stranger din naman ako noong inagaw niya ako kay Sandro sa party. Siguro nga, nasa dugo lang talaga niya ang pagiging matulungin. Impressive. "Van, ano'ng masakit?" tanong ko. Nakahiga pa rin siya at walang tigil sa pag-iyak. Nanginginig na ako. Hindi ko alam kung kinakabahan ba ako o nilalamig lang.

Mabaho nga talaga, bakit ba hindi ko to naamoy kanina Nakakasuka "Let's go" saad niya pa sabay lakad paalis "Umm what do you mean let's go. Hello you're a stranger to me. Kaya bakit ako sasama sa'yo" saad ko naman sa kaniya kasi parang ang bilis ng mga pangyayari Huminto naman siya sa paglalakad at bumalik sa pwesto kung saan ako nakatayo

"H-hindi Naman Tayo nag-uusap talaga kahit dati pa dba?... K-kaya bakit big deal sayo Yung hindi ko pag-kausap s-sayo" Napayuko ako... Yahh..Tama yanna...yan nga Yung gawin mo...ipamukha mo sa sarili mo Kung ano kayo dati..... Stranger.....stranger lang ang kayo sa isat isat... His your kidnapper...and your the victim... Hanggang don lang dapat..... "Hin-di Naman talaga Tayo nag-uusap talaga kahit dati pa dba?..kaya bakit big deal sayo Yung hindi ko pag-kausap s-sayo?"

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"HUNTER.." nakita niya ang bata na naglalaro sa park, habang nagtetext si Santi. Hindi napansin ng lalaki na nalapitan na niya ang bata. "Yes? who are you? my mom Told me, don't talk to strangers." sabi ng bata. "Stranger? kita mo naman na magkakilala kaming daddy mo, hindi ba?"

I even me, i am wondering if ano ang pinagsasabi niya sa akin that time. "Nasaan po ba tayo? Ba't nandito ka sa Croatia?" dagdag ko pa. "No, we're not in Croatia, baby. Nandito tayo sa Hawaii." Sa sinabi niyang iyon ay napaawang ang labi ko dahil sa pagkakabigla. "Hawaii?" Tumango ito sa akin. "I don't understand..." sabi ko saka bahagyang sumandal sa hinihigaan. But that time, someone enters the door, and a man appears with a face of a stranger. Worried...and i guess kilala niya ako dahil agad niya akong niyakap sa aking pagkakahiga. Kasama niya si mom.

Talagang nakikita ko sa mga mata nila ang labis na pagkamangha. "What the fuck? Baka naman ang ibig sabihin ng lola mo na don't talk to strangers hindi 'yung huwag magpakilala sa strangers," iritado namang sabat ni ateng froggy at inirapan pa ako. Napa-krus naman ako ng braso dahil sa sinabi niya. Ano'ng pinagsasabi nito, eh samantalang iyon na rin ang ibig sabihin niyon? Iningles lang niya at pinasosyal.

Hindi ko alam kung saan nanggaling ang kumurot sa dibdib ko. Strangers? Talaga? Bahagya akong napangiti. Yung tipong hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis. "Oh?" Mahinahon kong sabi. "I guess..." Huminga muna ako bago ipinagpatuloy. "...we are strangers." Unti-unti siyang napatingin sa akin. Diretso at tahimik. Hindi ko mabasa ang nasa likod ng malamig niyang mga mata. Hindi rin ako umiwas.