Just Call My Name And I'll Be There の小説・ストーリー

I dialed his number at dagli naman itong sinagot ang tawag ko. "Hey ryker i have something to tell you" "What is it?" "I can't tell you over the phone. Lets meet" "Okay baby just send me the location" i hope he can understand me about this case. Sya na lang ang pag asa ko. I hope he will trust me i know its dangerous for me but i'll do my best to win this case. I won't let other innocent people to be betray by their own governor that they choose to be they leader.

Sumingkit ang mga mata ko ng may mahagip ang camera. "Stop" I dialled my phone and call someone who can do the job well. "Track NYZ 1898 plate number. Someone is kidnap, Elisha."

“Okay… paano ba dapat?” Lumapit ako ng kaunti, sapat lang para maramdaman kong nandyan siya hindi sobra, hindi kulang. “Basic lang muna. Tawagan mo ako sa pangalan ko. Kumilos tayo na parang… komportable at matagal na natin kilala ang isa’t isa.” “Javier,” sambit niya, medyo alanganin pero malinaw. May kung anong gumalaw sa dibdib ko. “Cyanne.”

namamaos ang boses niya na pagtawag sa pangalan ko. Why does it feel so special when he's calling my name? God, Ean, nababaliw ka na.

“Anong nangyari, Sir? Bakit? Nasaan siya? Anong ospital?” “I’ll send you the name and address. I don’t have the full details yet. Kakatawag lang ng hospital kay Mommy at hindi ko rin siya makausap ng maayos over the phone dahil sa pag-iyak. I’ll call you again once I get there.” Tumango lang ako kahit hindi niya ako nakikita. "Sige po. Thank you. Papunta na rin ako."

“Hindi ko naman uulitin—” “Next time,” putol niya, “call me.” Tumahimik ako doon. Hindi ko alam kung paano ko ide-digest ‘yon. Hindi ko alam kung utos ba ‘yon, concern ba, o kung weird form of… caring. Pero bago pa ako makasagot, tumayo siya. “Be quick” sabi niya. “Ihahatid kita sa unit mo.” Napakurap ako. “Ha? Hindi na, I can walk—”

'Yung isa naman ay may nakalagay na HE tapos may date na nakalagay. "Calling card ko 'yang isa. Kung may kailangan ka, huwag kang mahiya na tawagan ako. I'm considering you as my friend kaya huwag kang mahiya. 'Yung isa naman, VIP ticket iyan para sa next naming meet and greet. Ibigay mo lang iyan sa staff na makikita mo at ihahatid ka na niya sa venue." Tumango-tango ako at tiningnan siya.

Kahit hindi pa man niya ako tanggap atleast nilinaw nito iyon at hindi magiging plastik lang ang pakikitungo nito. "And your name?" "Reallan po." "Good Reallan. Sana makakapagsimula tayo na kilalanin ang isat isa. Tawagin mo ako ng tita Clarise." "Salamat po." Muli ay pasasalamat ko. Hindi ko naman hahangarin na tawagi din itong mama kung hindi pa naman kami magkasundo kaya mabuti na rin iyon para sa paggalang ko dito.

I was waiting for him to call me by my name or something but it didn't happen. Paalis na sila. Gusto ko sila pigilan. I don't want to waste this chance. Hindi ko alam kung paano ko sila makikita ulit. Alam kong may gig sila mamaya sa Nukefield pero hindi ko alam paano ako makanonood do'n dahil sila ang nagbigay ng ticket sa akin no'n. "T-Thy!" I called. Tumigil silang lahat at lumingon sa akin. Kumunot ang noo ni Thy pero ngumisi rin pagtapos. I miss that!

Nasa contacts ko yung pangalan niya. Justin. Hindi ko matawagan. Hindi ko kaya. Pero habang iniisip ko si Mama na nasa ICU… At yung batang dinadala ko… Unti-unti kong pinikit ang mga mata ko saka huminga ng malalim. Then, I slowly pressed the call.