Strike Poses Novels & Stories

Napatingin ako sa lalaki at nagsimula nanamang tumakbo ng makitang tumatakbo din ito. “Shit! Shit! Shit!” Sunod-sunod kong mura dahil sa sunod sunod rin niyang pinalipad ang mga hawak niyang maliliit na kutsilyo. What the hell is wrong with this man?! I’m not being gender biased, I just know he’s a man because of his presence. As I was about to go out using our backdoor, someone who’s outfit and presence is the same as the first shitty guy who entered our home came in and smashed my head using something that I didn't even saw.

Agad ko siyang sinampal nang maibaba niya ako. "Asshole!" Sigaw ko sa kaniya. Napalabi siya at napahawak sa kaniyang pisngi kung saan ko siya sinampal. Tumingin siya sakin. Umatras ako at napalunok. I didn't mean to hurt him physically. It was just out of impulse. Marahan siyang naglakad palapit sakin kaya napaatras ako hanggang sa napaupo ako sa kama dahil sa pag-atras ko. Napatingala ako at nakitang nakadungaw sakin si Storm. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa utak niya but he look pissed. Nagpakawala siya ng buntong hininga at dahan-dahan na umupo para magpantay kami. Magkapantay na kami at nakatitig lang sa isa't-isa.

sabi ko na may halong pang-aasar kay Strike. Nakaupo lang siya at walang emosyon na nagmamasid sa ibang naliligo sa pool. He's still wearing his white long sleeved polo and his black sleek and fitted slacks. Naka-black shoes pa nga siya. Ako naman ay nakapagpalit na— suot ko na ang kulay itim ko na swimsuit. Pero sa ngayon ay may pangtakip pa ako na puting manipis na parang robe. Nakayakapak na rin ako. Si Mamay rin ay ready na— nakasuot siya ng simpleng longsleeved rushguard at shorts. Gaya ko ay nakahanda na rin siyang lumangoy. Except sa hindi talaga ako marunong lumangoy. "If I knew earlier na ito ang trip niyo, I wouldn't f***ing dare to support you two,” mariing sabi ni Strike.

Ang mga almond niyang mga mata ay nanlisik dahilan para makaramdam ng takot ang mga taong nasa paligid niya. "Kung may makasakit sa akin, susuklian ko iyon ng sampung ulit," ngumisi siya "Kaya, hangga't nabubuhay ako, kahit tumakbo ka pa sa dulo ng mundo, siguradong pagbabayaran mo kung ano man ang ginawa mo sa'kin ngayon." Saglit na nakaramdam ng takot si Erica pero ang takot na iyon ay agad nitong isinantabi.

Hindi pa nila kami napapansin. “Now,” bulong ko. Mabilis. Tahimik. Isang hakbang pasulong si Valeria—isang strike sa leeg ng unang guard. Kasunod ang pag-agaw ni Sol sa baril ng ikalawa at isang mabilis na blow sa sikmura. Walang putok. Walang sigaw. Hinila namin sila sa gilid. “Clear,” sabi ni Charm. “Bilis,” sagot ko.

"Dahil pahihirapan natin ang maiwan niyang mga anak... Hahaha!" Ang tawa niyang iyon ang naging mitsa. Hindi ito galit, ito ay isang malamig na apoy na gumagapang sa aking mga ugat. Itinaas ko ang aking kamay. Ang Strike Team A ay tila mga estatwa sa dilim, naghihintay ng aking hudyat. Tatlo. Hinigpitan ko ang kapit sa aking tactical grip.Dalawa. Ibinaba ko ang aking safety.Isa.

“Ang sabi ng asawa mo ay dalhin kita kahit saan, basta hindi ka na sisikatan na humihinga bukas ng umaga." Right after saying that, he stepped on the accelerator, and the car sped, and the driver lost control. "Ihinto mo!" Pilit na tinutulak ni Adelaine ang pintuan sa tabi niya pero naka-lock iyon. Gustuhin man niyang tumakas ay huli na Ang lahat. The car quickly hit the guardrail, and the driver opened the door and jumped before falling off the cliff, while she flew off the road with the car and fell into the deep sea.