Utmost Passionate Chapter 1 Novels & Stories

Napapadalas na rin kasi ang pagsulyap ni Charles kay Scarlet magmula pa kaninang umaga at hindi ito nakaligtas sa matalas na paningin ni Ethan. Humakbang siya ng isa para harangan ang pagitan nina Scarlet at Charles. "Mauna ka nang bumaba roon at doon mo na ako hintayin," malamig na utos nito sa kaibigan. Anong nangyayari? Bakit pakiramdam ni Charles ay may kakaibigang tensyon na nanyayari sa kanilang tatalo ngayon? Bakit parang tunog possesive 'tong kaibigan niya? Nagseselos ba ito sa kanilang dalawa ni Scarlet?

I don't know if it's because of relief but the thing I knew my body got so heavy and my consciousness slowly fades. --- That night I dreamed of something unusual and sensual. I hear someone whispering to my ears but I couldn't understand it. Ramdam ko ang mainit na hanging binubuga nito which sent me a tingling sensation down to my nape. "Ah..." I let out a soft moan as he skillfully roam his fingers across my body. It was an unfamiliar feeling that I shouldn't dare to get acquainted. But the feeling of pain and pleasure was so intense that my body screams and unexpectedly craves for it.

Isang hagdang pababa ang bumungad sa kanila. ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️ Kathang-isip lamang po ito. Lahat po. I mean lahat. Pati mga characters maliban sa mga lugar. ♥️♥️♥️ Billionaire's Possession Chapter 15 Part 12.75

She tried her very hard kahit ramdam na niya ang pagkirot nang katawan niya sa bawat pag galaw nang kamay at paa niya,naibuga na niya ang pinaka huling hangin sa dibdib niya at makalunok na nang tubig but she still try until she finally reached the surfaced she gasp for air but her air passage was already blocked dahilan para hindi na siya makahinga kahit naka litaw na ang ulo niya. But before she can speak or move ay nagdidilim na ang paningin niya and she can see Austin's face. Like he was shocked that make him halt. '.. why are you looking me like that.. Austin..? Why..? ' At tuluyan nang nagdilim ang paningin niya. And her memories of Eight years ago flashes. ***end of chapter**

"Gusto kong bumuo ulit ng pangarap kasama ka, Alexus." Nangiti siya, saka marahang idinampi ang labi niya sa noo ko. Author's Note: Good morning! Chapter 220 ay last chapter na para sa kwento nina Luna at Alexus. Dito ko na lang idudugtong ang story ng kanilang anak na si Bella. Sa katapusan po ay magbibigay ako ng pasasalamat sa mga nagbigay ng gems. Secure na po ang nasa Top 5.

Sa gitna ng madilim na gabi, hindi napigilan ni Denum na mapangiti na hindi napansin ni Andy. ——————END OF CHAPTER 34—————— AUTHOR'S NOTE: Special thanks to Kaxé Manunulat for making the new cover photo of this story. Thank you very much!

Please scroll down medyo may problema sa pag published ng chapter kaya nasa baba ang CHAPTER 1 you can go back here to read the CHAPTER 2. Thank you for your understanding.😚 Nagkatinginan si Ally at ang lalaki, blanko ang expression nito. Mukhang hinihintay ang paliwanag ni Ally sa nangyayari kanina. Napayuko si Ally dahil nakaramdam siya ng hiya. Siya ang unang bumasag ng katahimikan.

And in a second he's already dip his sharf fangs into my flesh. The best New Year, ever! ••••••• Author's Note: Annyeong mga bampirang nakagluta! Sa wakas! Natapos ko rin ang chapter na ito. Jusko! I'm really having a hard time writing this makamundong scene. Hindi ko alam kung anong kinalabasan ng pagpapagal ko. Charot! This is a real putukan na. Charrrr~

Nasa baba po ang changes na nakaapekto po sa mga sumunod na Chapters. Sa Chapter 2 po nagsimula ang changes, kay Maliya's POV Pagdating namin sa mansyon, sinalubong agad kami ni Mrs. Argente—ang Old Madame kung tawagin ng lahat. Kita ang pananabik sa kaniyang mga mata, lalo na nang malaman niyang babae ang dinadala ko. Sa pamilya ng mga Argente, mula pa sa henerasyon ng Chairman ng Argente—ang lolo ni Lukas, na asawa ng old madame, pawang lalaki ang ipinapanganak. Kaya naman ang balitang babae ang magiging anak namin ni Lukas ay nagdulot ng labis na tuwa sa kanilang mag-asawa.

Mayroon kasi akong pambihirang katangahan na hindi ko madaling maalala ang tao base lang sa mukha pero kapag nakita ko siya na naglakad o nakita ang mannerism niya, tsaka ko siya nakikilala and this guy is… "Vice pres!" sigaw ko sa kanya, sakto naman na lumingon siya, nginisian niya lang ako at tumalikod na. Binatukan ko ang sarili ko. Nakakahiya ka talaga Joshel! Tsk. Bakit sa harapan pa ng student council vice president? --end of chapter 1.