Sun Shine Quotes Novels & Stories

Tanong ko sa kanya. "Ngayon lang siguro yan ang naalala ko." Ani niya. "Alam mo ba sabi nila, kung sino daw ang kasama mo manuod ng sunset at sunrise ay siya daw ang taong nakatadhana sayo." Sambit ko saka nakangiting tumingin kung saan nakapwesto ang araw saka isinuot ang black shades.

Nakakatokot iyon, it feels like he is flying daggers by the way his eyes scrutinizes people. Mas lalong nahigit ko ang sarili kong hininga ng may biglang bumulong sa aking kanang tainga, "You look so scared of me, don't worry I won't bite, enjoy your days because it won't last long, Sunshine.The sun always sets," makahulugang sambit niya.

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Agad din siyang lumayo habang may ngiti pa din sa labi. "Hindi ko kayang mabuhay ng katulad mo pero I will make sure na sasamahan pa din kita kahit saan ka magpunta. I will stay with you even if the whole world's against us, Luna. You can't shine without my light anyways." "Kaya ko namang maghanap ng ibang sun." Dahil sa sinabi kong hindi niya nagustuhan, tumalim agad ang tingin niya sa akin.

How she loves morning sunshine! Hinayaan niyang damhin ng sarili ang init na pumapasok sa kanyang silid. Napangiti siya at naalala ang kanyang ina. She got her love of the sun from her. Palagi kasi niya siyang pinapasyal sa village noong bata pa ito para magpaaraw to get her needed vitamin D. Pero higit dito, mas naaalala niya ang palagi nitong winiwika sa kanya. “Don’t fear the sun, Lyv. The sun will be your constant reminder that no matter how cold and dark the night was, there will always be the promise of light and hope that would come after.”

Masuyo niya pa iyung hinalikan bago tumayo at niyakap ako ng mahigpit. "Thank you Sunshine! Ako na siguro ang pinaka-maswerteng tao sa mundo. Alam mo ba kung gaano ako kasaya tuwing gumigising sa umaga na ikaw ang una kong nasisilayan? Alam mo ba kung gaano ako kasaya noong mga panahon na nasa tabi kita palagi habang nagpapagaling ako dahil sa aksidente. Kung alam mo lang, ikaw ang nagbigay ng kulay sa buhay ko! Mahal na mahal kita at gusto ko ngayung araw ding ito, sabay tayong manumpa sa harap ng Diyos na magsasama at magmahalan habang buhay." madamdamin nitong wika sa akin. Lalong nag-uunahan sa pagpatak ang luha sa aking mga mata. Luha na simbolo ng kaligayahan.

dagdag ni Sunny, "hindi ko masyadong nakakausap kasi laging abala, pero tuwing sabay-sabay kaming kumakain, mabait naman siya at maaalalahanin." "Ma, Pa, huwag kayong mag-alala sa akin, ha? Maayos naman ang buhay ko dito." Bumuntong-hininga si Sunny, ngunit pilit na pinanatili ang tono ng kanyang boses na masaya. "Sige, kayo na muna ang bahala diyan. Bisitahin niyo po si Tito sa abroad, at sa susunod na linggo, uuwi ako para makita kayo."

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.

Sa ugali ni Adrian ay mahirap makuha ang puso nito kung nanatiling buhay sa isipan nito si Sunshine. "Ganito na lang, huwag ka munang masyadong pahalata na obsessed ka sa atensyon ni Adrian. Palipasin natin ang buwan at ilabas na natin ang bangkay nila." Naisip na solosyon ni Janice.