Sun Shine Quotes Novels & Stories

If I don’t, it won’t just be me who gets hurt, but also the people who matter to me. “Tulala ka na naman,” ani Sunshine. Madalas niya akong nahuhuli na malayo ang iniisip nitong mga nakaraang araw. “Salamat ulit sa pag-papatuloy ninyo sa akin. Talagang na-appreciate ko ang kabutihang-loob ninyo.” “Hinde ko na mabilang kung ilang ulit mo na ‘yan nasabi,” sagot ni Sunshine. “Siyempre, Cristine — pwede mo bang ikuwento kung ano talaga ang nangyari sa’yo?”

" Humanga si Jack sa isinagot ni Sunshine. Hindi niya akalaing pati pananaw nito sa buhay ay nagbago na rin. "At higit sa lahat," dagdag pa ni Sunshine habang pinipisil ang maumbok niyang tiyan, "natutunan kong hindi lahat ng bagay ay dapat planado. Minsan, kailangan mo ring sumabay sa agos, at yakapin ang mga hindi inaasahan. Hindi kasi lahat ng pangarap mo ,matutupad, minsan, iba ang itinadhana, sa siyang nakatakda."

“Titigilan mo ba ako o hindi?” “Ay hala! Dinadala mo nga ang anak ni Boss Sungit. Ang sungit mo na sa akin, habang noong nakita mo ako sa unang pagkakataon gustong-gusto mo yung autograph ko. Ang pagtangi mo isa lang ang ibig sabihin… May nangyari nga. Naku talaga, Ahahaha. Kung taga media ako sus trending sana ako nito. Di aakalain ng lahat na may isang babae dyan na nasungkit ang puso nang kilala kong napakasungit.” “Hindi ah.”

Tumabi si Zin kay Yenna at napatingin naman si Yenna kay Zin. "You're my sun, Zin. Kahit ilang beses ka lumubog aantayin ko parin ang pag angat mo." Bulong nito habang naka ngiti na naka titig kay Zin. "Kahit mahirap kang tignan okay lang, basta ramdam ko ang init mong taglay na nag bibigay buhay." Sabi niya na natatawa. "What's that?peom?" Natatawang tanong ni Zin at pareho silang natawa. At pareho rin na sabay na tumahimik at tumingin sa sunset.

naiiyak na sabi ni Sunshine. Bumuga siya ng hangin sabay hawak sa kanyang sintido. "Patawarin mo ako kung wala akong magawa. Kahit anong pilit ko naalalahanin ang lahat, wala talaga akong maalala. Huwag kang malungkot dahil pinipilit ko naman. Ginagawa ko ang lahat para maalala ka. Palagi akong tumitingin sa pictures nating dalawa para maalala ka."

"Maybe... because you don't look at me the way everyone else does." Habang nagmamaneho siya, hindi na ganoon ka-cold ang aura niya. Tumingin siya saglit sa akin at napansin kong medyo namumula ang pisngi ko. "You should smile more," bigla niyang sabi. "Hindi bagay sa'yo ang mukhang pagod palagi." "Wow, compliment ba 'yon? Or just another way of saying mukha akong zombie?" biro ko, pero may halong hiya.

Today, we were making that bond official, promising each other forever. Then, Elio started his vows. "In you, I found my sunshine, even on the cloudiest days," he started, his voice warm and steady, filled with emotion. “Through every storm we've faced, your love has been my warmth, my light. Just as the rain nourishes the earth, every challenge we overcome only strengthens my love for you. Today, I vow to stand by you through all of life’s weather, as your shelter in the rain and your brightest day. I promise to cherish you, to love you deeply, and to never let the rain dim our sunshine.”

"I, I, I, I-I've been runnin' through this strange life Chasin' all them green lights Throwin' out the shade for a little bit of sunshine. Hit me with them good vibes Pictures on my phone like Everything is so fine A little bit of sunshine... A little bit of sunshine... A little bit of sunshine..." 🎶

sagot naman niya. "Yeah, like I always message you..." binitin niya ang sasabihin nito at siya na ang nagpatuloy. "Babe, rise and shine. The sunrise is shining, hurry up, get up. Good morning sunshine, my sunrise, my beautiful babe. I already memorized it, babe," natatawang sabi ni Hershey. Sabay pa kaming tumawa. "Kilalang-kilala mo na talaga ako babe," natatawang saad ni Ralph.

Muli niyang ibinalik ang tingin sa kanilang harapan. As time passes by, pababa ng pababa ang araw. And it's getting even more beautiful. Ibinalik rin ni Kiel ang tingin nito sa kanilang harapan. Ilang minutong namagitan sa kanila ang katahimikan. "My uncle once said that sunsets is like life". Biglang basag ng binata sa katahimikan. Napalingon siya rito. "How come?" She asked. "Life is as beautiful as the sunsets. You got to have the chance to enjoy it and you got to witness the beauty of it. But, no matter how beautiful they are, both still signify the ends' “. He asnwered.