Sunrise And Sunset Quotes 소설 & 이야기

"Sa paglubog ng araw, ang liwanag ay naglalaho. Katulad ng mga ngiting sa kalungkutan natatago." Si Maureen Cruz ay isang masayahin na tao. Kahit na lumaki siya na hindi nakukuha ang lahat ng kanyang ninanais ay hindi iyon naging dahilan upang hindi yakapin at bigyan ng halaga ang buhay na mayroon siya. Primarya lamang ang kanyang natapos, at hindi na siya nakapag-aral pa dahil sa kahirapan. Gayunpaman, ginamit niya ang lahat ng kanyang mga pinagdaanan upang lumaban ng patas sa hamon ng buhay. Hanggang saan siya susubukin at dadalhin ng kanyang matapang na personalidad kung pag-ibig na ang sumukat sa kanyang dignidad? Mapanindigan kaya niya ang pag-ibig na itinanim nito sa kanyang puso at diwa? Hanggang kailan? Tunghayan ang k’wentong pag-ibig ng isang babaeng magtuturo, kung gaano kaganda ang buhay mula sa likod ng takipsilim. DISCLAIMER: No part of this book may be reproduced in any form or by any means without the author's consent. Please obtain permission. Names, Characters, Places and Incidents are products of the author's imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual events or locales or persons, living or dead, is entirely coincidental. ️ WARNING ️ It may contain mature scenes and words. Read at your own risk.

“Let’s get divorce, Gale.” Nahinto sa pagsasalita si Sunset dahil sa sinabi ng asawa. Sandaling hindi niya maiproseso ang sinabi nito. Nablangko ang kanyang isipan habang nakatingin sa seryosong mukha ni Lucian. “Let’s get divorce.” Sa pangalawang pagkakataong ulitin iyon ni Lucian, tila bombang sumabog sa kanya ang anunsyo ng asawa. Pagkalito ang sumunod niyang naramdaman nang iritableng inilayo ng asawa ang pagkakadikit ng hubad nilang katawan na para bang may nakakahawa siyang sakit na dumapo lamang pagkatapos nilang magniig. Ganoon na lang ba iyon, pagkatapos siya nitong makuha, ang tingin na sa kanya ay isang basura? “Hindi magandang biro iyan, Lucian—” “You don’t want to? Magkakaroon ka ng sariling buhay. Limang taon na ang kinuha ko sa ‘yo, dagdagan ko pa ba ang pang-aabala ko?” Tumayo mula sa pagkakahiga ang asawa niya. Ang nakatalikod na matipuno nitong katawan ay tinakpan ng roba. Kaagad namang naibalot ni Sunset ang hubad na katawan sa puting kumot. “M-may problema ba tayo, Lucian?” naguguluhan niya pa ring tanong sa asawa. “Kung may mali sa akin, susubukan kong baguhin. May nagawa ba akong ikinagalit mo? H-huwag mo lang akong iwan kase hindi ko kakayanin…” “Babalik na si Eveth dito sa Pilipinas.” Hinilot nito ang sentido na para bang naiinis na sa pagdadrama niya. “Masasaktan siya kapag nalaman niyang nandyan ka pa." “Naiintindihan ko…” “Saan ka pupunta?” gulat na tanong ng asawa nang makita siya nitong nagbibihis. “Saan ka sabi pupunta?” “Hindi mo ba nakikita?” May kalituhan na tumingin sa kanya si Lucian. Hindi nito inaasahan ang magiging reaksyon niya. “Ano bang akala mo, magmamakaawa ako?” natawa nang bahagya si Sunset bago mabaling ang tingin sa tseke na nasa ibabaw ng side table. “Akala ko namamalikmata lang ako kanina. Hindi ko lubos maisip na limang milyon lang pala ang halaga ko!”

"I'm trying to keep in my mind that I want you to stay away. But my heart reacted otherwise, it wants you to stay, Theo." *** Having a DID condition, Hope Quinn used to just let her other personalities beat her. She doesn't have to fight anymore, because she knows that her life is already ruined. Even herself, she can't control. Because like a flower without water, like a sunrise without sun, and like a world without light, is the definition of her life. So meaningless! Not until, Theo Ares came. Theo became so persistent with Hope, telling his romantic feelings that she always rejected him. But then, the man didn't give up. Until Hope could do nothing but let him like a defeated queen.

Isang gabing pagkakamali, isang gabing pilit niyang kinalimutan, isang gabing hindi niya akalaing magbubunga. At isang lalaking akala niya ay hindi niya na makikita pa muli. Five years ago, Ayesha Martin celebrated her mother’s wedding and her college graduation with a night she barely remembers — a night that changed her life forever. Waking up beside a stranger, she left before sunrise, determined to erase the memory. But she couldn’t erase the consequence. After five years, dumating ang CEO ng kompanyang pinagtatrabahuan ni Ayesha. Ang lalaking hindi niya aakalain na araw-araw niyang magiging kaaway at ang lalaking hindi niya akalain na ama ng kaniyang anak. Paano kapag nalaman ni Kian na ang babaeng kinamumuhian niya ay ang babaeng nakasama niya ng isang gabi sa Las Vegas? At malaman na nagbunga ang isang gabing pagsasama nila? Mananaig ba ang dugo at responsibilidad o ituturing niya itong isang malaking pagkakamali ng buhay niya lalo na at hindi niya akalain na ang stepsister na isinusumpa niya ay si Ayesha pala na ina ng kaniyang anak?