Taekwondo Quotes Novels & Stories

Umiling si Victoria at sinabing, “Pagkatapos kong mag-twenty, espesyal akong nag-aral ng Taekwondo. Anuman ang iyong gawin, alam kong maraming pagsisikap, pawis, at pagtitiyaga, na hindi kayang tiisin ng mga ordinaryong tao, ay kailangan para sa tagumpay. "Alam ko na dahil kaya mong talunin ang mga propesyonal na manlalaban, dapat ay nagsikap ka sa pagsasanay." “Since kaya mong magtiyaga sa paggawa ng maayos. tiyak na hindi ka walang kwenta kundi isang natatanging tao.” Ibang liwanag ang tingin ni Jordan kay Victoria. Sa katunayan, si Jordan ay isang martial arts practitioner.

I said. "Sana lang talaga magkasundo ang dalawang iyon at hindi mag-away pareho pa namang nag-aral ng taekwondo ang dalawang iyon."Sabay tawa ng malakas ni Ambria. Kaya pati kaming tatlo dito ay na tawa na lang din.

Baka masaktan si Sanjela, di ba may duty pa siya mamaya? “Float like a butterfly, sting like a bee. Champions aren't made in the gyms. It's not about how hard they can hit, it's about how hard they can get hit and keep moving forward. Even they hated every minute of training, but they said, 'Don't quit,”kilzey said.

“Hindi ko kailangan ng baguhan para i-train ako.” Nawala ang ngiti ni Conroy. “Anong sinabi mo?” ‘Baguhan?’ Tumingin siya sa taong nasa likod niya at tumawa ang lalaki. “Babae, hindi mo pwedeng tawagin na baguhan ang may black belt sa Taekwondo. Bago ka lang ba?”

Dapat seryoso sila sa pagsasanay. Hirap na hirap si Reed na pigilan ang tawa hanggang sa sumakit ang tiyan niya. Huminga siya nang malalim at dahan-dahang ibinuga. Paulit-ulit niya itong ginawa. "Ang sinabi ko ay pugay, hindi maging kabayo." "Kuya Reed naman, sabi mo pugay eh." Nagnguso si Reinella bago tumayo. “Malay ko ba sa ganito. Ito nag unang beses kong dumalo sa training ng taekwondo!”

I shrugged my shoulders before following him. "Your clothes are too revealing." I rolled my eyes because of what he said. "Anong masama?" "Baka mabastos ka. Bar ang pupuntahan natin, dimwit." I pouted and shot a brow up. "Nakalimutan mo na yata? Black belter ako sa taekwondo. Kaya kong ipagtanggol ang sarili ko." He sighed. "Babae ka pa rin." "Hindi porket babae ako, hindi ko kayang alagaan ang sarili ko, okay?"

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Simpleng sagot ko para hindi na ito masyadong mag-alala. "Mabuti nalang talaga at sabay tayong nag-aral ng taekwondo, baka kung nagkataon na hindi ay deads na ang beauty ko." Tumango ako sa sinabi nito at tinapik ko ang balikat nito. Sa ganoong tagpo kami inabutan ng mga magulang ko.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Bukod sa aking magulang, ngayon lang ulit ako nakarinig sa isang tao na iniisip ang kaligtasan ko. "Kaya ko ang sarili ko. Para saan pa ang pagpapakahirap kong mag-aral ng taekwondo kung hindi ko ito gagamitin sa masamang tao." pagbibiro ko na lang. "Hanggang ngayon ang tigas pa rin ng ulo mo. Hindi ka pa rin marunong makinig." umiiling na sabi ni Marco. Hindi ko napigilan ngumiti dahil sa kaniyang sinabi. Sa aming tatlo ni Franco, ako ang pinakapasaway.