Taekwondo Quotes Mga Nobela at Kwento

Hindi maiwasang itanong ni Aurora, “Master Wade, anong ibig mong sabihin sa pagbabago ng ruta? Ang ibig sabihin mo ba… na gusto mo akong mag-ensayo ng judo, taekwondo, o iba pa?” “Syempre hindi!” Ngumiti nang malalim si Charlie bago niya sinabi nang seryoso, “Kahit ito pa ang ating tradisyonal na martial arts ng ating bansa, taekwondo, Jeet Kune Do, Sanda, combat and fighting, boxing, lahat ito ay naka-focus sa parehong bagay. Kahit na patuloy mong iba-ibahin ang mga ito, mababago mo lang ang direksyon. Imposible na makagawa ka ng bagong ruta.”

Nag bow muna ako bilang tanda ng respeto bago lumabas ng area. "Wow! Sabi ko na nga ba, tatalunin mo lang si Joel nang ganoon kadali!" masayang sabi ng Sensei namin, habang tinatabig ang balikat ko. "Ayoko lang talaga ng mga taong mayabang sa harap ko na akala mo kung sinong pag aari na ang mundo. Bago pa lang sa karate pero ang laki na agad ng ulo," sagot ko habang tinatanggal ang obi o black belt ko. Natawa naman siya.

"You're clothes are filthy. Did you had a tumble in the dirt with my fiancé? Well, what would I expect from the likes of you? Bitch!" Lalo niyang hinigpitan ang pagkuyom sa kanyang mga kamay. Kaunti na lang talagang pipilipitin na niya ang leeg ng maldita hanggang sa hindi na ito makapagsalita. She could do that. She did not earn her 4th dan black belt in Taekwondo for nothing. But she knew her knowledge of self-defense must be used for the good and not for violence. And so she mustered all the composure she had left before talking.

Does she know I am a black belt in Taekwondo? "Tell your friend we don't have any businesses on your boyfriends." Tinalikuran ko na sila at nag walk out na. I don't waste my energy on someone who's not worthy of my time and energy.

Tanong ni Misa. "Nag-aaral ako ng taekwondo. Actually kapag tumama yung kamay mo sa taong makapal ang mukha, talagang masakit." Double meaning yun! Haha. "Ganun?" Sabi nya sabay inum ng wine. "Maiwan ko na kayo. May meeting pa ako bukas." Pagpapaalam ni tito at umalis na. Nakaka o.p dito. May pinag-uusapan sila na hindi ko naman maintindihan.

Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin sa kaniyang tinuran. “Ayos lang, beshie. I have my pepper spray with me and besides, I am a black belter in Tae Kwando. Haha!,” I gushed, rest assuring that it’s just fine. But, there’s a hint in my voice that I am joking when I told her that I am a black belter in Tae Kwando. “Gaga! Unang araw mo pa nga lang noon sa Tae Kwando class mo, bumigay ka na. Ni hindi ka nga nakatagal ng kahit man lang isang linggo sa klase,” tudyo sa akin ng aking kaibigan.

Every day, my underground room echoed with punches, shouts, and the sounds of strength. Instructors arrived—chosen by my father. Martial arts first: taekwondo, karate, judo. Then arnis and eskrima, weapons training. Each step, each movement, I grew stronger. But it wasn’t just physical. At night, memories returned—the broken vase, my mother’s cruel hands, her screams. Every tear I shed, I rose again. “Di na ako magiging mahina” One night, my instructor noticed my exhaustion. “Kazmiyah,” he said, holding my shoulder, “anger alone isn’t enough. It gives strength, yes, but if it’s all you have, it will destroy you.”

Tumaas ang isang kilay nito habang kausap niya. "Are you blackmailing me!?" Galit na singhal niya at kaagad na sinuntok niya ito pero mabilis nitong nasangga ang suntok na iyon. Gulat na napatitig siya sa mga mata nito. "Shocked? I am a black belter at taekwondo and wushu. But I am not here to show off, I just want names and you won't see me ever again."

"Kayang-kaya kong patumbahin ang scorpion na 'yon! Ano? Tara na!" Walang emosyon niya akong tiningnan. Ilang sandali pa ay ngumiti siya. Wait... papayag siyang tumulong ako? Sa wakas magagamit ko na rin mga bago kong natutunan sa taekwondo--- "Ayoko." "Ha?" "I said no. You need to stay at my back you can't---" "Ulitin mo 'yong 'AYOKO'". "A-Ahm, why?"

Nang makita akong umiiyak, kinakabahan niyang pinunasan ang aking mga luha gamit ang kanyang kamay. "Okay lang ako, hindi naman masakit." "Pero bakit hindi ka lumaban? Naalala ko na black belt ka sa taekwondo. Dapat madali lang ang harapin si Justin, na mahina, di ba?" tanong ko sa kalituhan. "Ang pagtanggap ng ilang tama ay walang anuman." Ang kanyang tingin ay nanatili sa aking mukha, ang kanyang boses ay mababa at magaspang. "Ang mga sakim ay palaging napaparusahan."