Taekwondo Quotes Novels & Stories

"Pangarap ko po talaga yun Tito." "Ewan ko ba dyan Kumpadre, nag enroll pa yan sa taekwondo. Akala siguro hindi namin malalaman." "Well kumpadre, sa tingin ko naman ay maganda na nag aaral sya ng taekwondo. Para sa self defense nya. Pero sa pag pupulis, masyadong delikado yun." Napayuko na lang ako. "Ikaw ba Stan, papayagan mo ba si Alex?"

Does she know I am a black belt in Taekwondo? "Tell your friend we don't have any businesses on your boyfriends." Tinalikuran ko na sila at nag walk out na. I don't waste my energy on someone who's not worthy of my time and energy.

Nang makita akong umiiyak, kinakabahan niyang pinunasan ang aking mga luha gamit ang kanyang kamay. "Okay lang ako, hindi naman masakit." "Pero bakit hindi ka lumaban? Naalala ko na black belt ka sa taekwondo. Dapat madali lang ang harapin si Justin, na mahina, di ba?" tanong ko sa kalituhan. "Ang pagtanggap ng ilang tama ay walang anuman." Ang kanyang tingin ay nanatili sa aking mukha, ang kanyang boses ay mababa at magaspang. "Ang mga sakim ay palaging napaparusahan." Nabigla ako sandali.

"Uulitin ko po, kung ayaw niyo sa ate ko, ibalik niyo siya sa amin. Kaya ko siyang suportahan, pero hindi niyo siya pwedeng saktan. Ngayong pagkakataon na ‘to, dahil nakalaban ang ate ko, hindi na ako maghahanap ng away. Pero kung mauulit pa 'to, huwag niyo akong sisihin kung maging bastos na ako." "At nga pala, alam niyo naman sigurong nag-aral ako ng Taekwando? Mas magaling akong lumaban kaysa sa ate ko. Kaya kung tingin niyo kakayanin ni Karlos ang suntok ko, edi bale wala na lang 'tong mga sinabi ko." Kapag naglakas-loob akong turuan ng leksyon si Karlos, hindi ako titigil hangga’t hindi siya nakaratay sa kama ng kalahating taon!

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

Siniguro kong malakas iyon kahit pa sobrang sakit din ang hatid nito sa kamay ko. Kung meron man akong ipinagpapasalamat sa mga bagay na ipinagpilitan ni Dad na gawin ko, iyon ay ang pagti-train ko ng martial arts at taekwando. Dahil dalawang beses ko na ito nagamit sa manyakis na lalaking ito. "You're nothing but a disgusting pervert! Wala kang karapatang manghawak ng babaeng hindi mo pagmamay-ari! Don't you dare touch me again!" galaiti kong sigaw.

Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin sa kaniyang tinuran. “Ayos lang, beshie. I have my pepper spray with me and besides, I am a black belter in Tae Kwando. Haha!,” I gushed, rest assuring that it’s just fine. But, there’s a hint in my voice that I am joking when I told her that I am a black belter in Tae Kwando. “Gaga! Unang araw mo pa nga lang noon sa Tae Kwando class mo, bumigay ka na. Ni hindi ka nga nakatagal ng kahit man lang isang linggo sa klase,” tudyo sa akin ng aking kaibigan.

Every day, my underground room echoed with punches, shouts, and the sounds of strength. Instructors arrived—chosen by my father. Martial arts first: taekwondo, karate, judo. Then arnis and eskrima, weapons training. Each step, each movement, I grew stronger. But it wasn’t just physical. At night, memories returned—the broken vase, my mother’s cruel hands, her screams. Every tear I shed, I rose again. “Di na ako magiging mahina” One night, my instructor noticed my exhaustion. “Kazmiyah,” he said, holding my shoulder, “anger alone isn’t enough. It gives strength, yes, but if it’s all you have, it will destroy you.”

"Shocked? I am a black belter at taekwondo and wushu. But I am not here to show off, I just want names and you won't see me ever again." Siya naman ang napataas ang isang kilay. "You are so dumb for thinking that I will give those names to you." Sambit niya at saka siya tumalikod pero bago pa siya makalayo ay nagsalita itong muli na talagang nagpatigil sa mundo niya.