Tagalog Ng Strawberry Novels & Stories

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

"Saan kayo nanggaling?" Nakita ko kung paanong muntikan nang mapatalon sa gulat si Strawberry. Gumala ang paningin niya sa dilim para mahanap ako, at nang magtagpo ang mga mata namin, napansin ko ang pamumula ng mga mata niya. Nilapag ko ang baso ng alak at lumapit sa kanila. Titig na titig sa akin si Strawberry gamit ang malungkot na mga mata, habang si Rico ay walang emosyon ang mukha.

takang-takang tanong ng dalaga sakanya. "Hindi ko alam eh. Ng makita ko 'to sa ref kanina para akong natakam kaya kinain ko, nakalimutan kong hindi pala ako mahilig dito. It actually tastes so good." aniya sa kaibigan na nakangiti pa. "Talaga?" anito na ikinatango-tango lang ng dalaga at sumubo ulit ng isang strawberry tapos sumayaw-sayaw pa. Napapailing nalang sakanya si Ali.

tanong ko sabay nakataas ang kilay. He smirked. “Somewhere in this place. Horses. Fresh air. Maybe some strawberries, kung swerte tayo.” Napatawa ako, half surprised. “Horses? Strawberries? Really? Kailan nagkaroon ng strawberries dito sa Tagaytay? Hindi ba’t sa bagyo lang iyon?” “Somewhere else, yes,” sagot niya, sabay haplos sa pisngi ko. “Besides, I want to see you smile somewhere else, not just in this room.”

tanong ni Franz sabay halik sa labi ko. “Idiot! Hindi Ikaw ang dahilan kun'di dahil kay Anton mabuti na lang at sumama siya sa'yo ngayon." “Mine! Nagseselos ako." “Then don't be dahil ayaw kong bumili ng strawberry na fresh at kapag sinabing fresh Ikaw mismo ang pipitas no'n at saan ba matatagpuan ang fresh strawberry Mine?" “Sa Baguio? Teka lang bakit ka bibili ng Strawberry?"

sabi ko, “food trip naman po!” Dinala namin sila sa isang sikat na spot para matikman nila ang strawberry taho. “Strawberry na taho?” ulit ni Papa Kirr na halatang nagtataka. “Taho is taho. Bakit may strawberry?” “Just try it po,” sabi ni Kuki, inaabot sa kanya ang isang cup. Maingat niya itong tinikman. At ilang segundo lang ay namilog ang singkit nitong mata.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

kwento nito. "Sige puntahan natin, para manguwa tayo ng strawberry, dalhan natin si Mama pati na sina Mommy't Daddy," excited na sagot n'ya habang panay kain n'ya, hindi tuloy n'ya namalayan naubos na pala n'ya ang pancake at mga strawberry.

Hindi ko alam kung disappointed ba siya sa'kin o ano. Masyadong mahilig si Ali sa strawberry kaya alam niya kung paano mamili ng magandang pipitasin. Masyado kasi siyang pihikan. Ewan ko ba d'yan. Malaki raw pinagkaibahan ng lasa ng red na strawberry kaysa doon sa strawberry na may halo raw na kulay yellow. Maarte masyado ‘yan, e. Napatawa naman ako ng may kalakasan dahil sa reaksyon niya. “Totoo nga! Hanggang ngayon, nahihirapan pa rin ako.” Pag-amin ko.