Tagalog Spg Story 소설 & 이야기

while waiting for an update) Title: TAMING THE DANGEROUS CEO THE DEVILISH BILLIONAIRE Thank you so much! Want to hear your review! THANKS A LOT! (By the way: If you can understand tagalog, I have so lot of Tagalog Novel for you to read. Please visit my profile where you can see my works. Thank you so much!)

Maging ang bulong ni Abbigail at Robi ay narinig ko. "Ang programang ito ay rated spg, striktong patnubay at gabay ng magulang ang kailangan.." Ginawa pa kaming pelikula ah! Loko! "Hayys.. umaatake ang mga daga habang hindi naka bantay ang lion." Bulong naman ni Robi. Daga? Sino ang daga si Gideon? Ang gwapo naman po niyang daga huhu "Hope."

Dagdag na kuwento SERYE (Bonus Story) UMAGA ng sabado ay may natuklasan na namang bangkay ng tao sa di gaanong kalayuan mula sa amin, agad akong bumangon at tinawagan ang aking kaibigan na si Tonton upang mapuntahan namin ang nasabing bangkay. Pagdating namin doon ay pungkulan ang mga taong nakikiusyoso, naroon na ang mga taong barangay at mga pulis upang mag imbestiga.

Narindi ang lahat ng nakarinig sa aming panig dahil s’ya ang pinakaayaw naming magsalita sa buong klase. Sumagot naman si Cara na naartehan sa kaniya, “Utak mo baduy, spelling nga ng Baybayin at Alphabets hindi mo pa alam sino ang ‘di nag-upgrade ang utak?” Biglaang nagtawanan ang buong klase sa sinabi ni Cara pero hindi dapat kami magpatalo. “Really? Hindi ko raw alam spelling. Ikaw nga, simpleng history lang ng Pilipinas… hindi mo pa alam,” tugon ni Angelica.

I needed the caffeine to boost my courage so that if I ever get scolded, I can handle it. When I got back to my desk, a folder with a post-it was already sitting on my table. “Deck. Revise. Meeting in 1 hour. —TG” TG. Tirso Gotiangco. Just the initials are enough to give me chills. I sat down and set the coffee down. And in my rush to fix the mouse, I bumped the mug. Straight onto the keyboard. The warm coffee spilled directly onto the files, the desk, and my hand. “Shiiît!” I whispered, frantically pulling papers away. But it was too late, they were soaked.

I laughed at her because she looked really pissed at me. "Of course, I remember him. How did you know he was coming back to the Philippines?" I asked. From frowning, her face shone brightly again. Her eyes were like shining stars as she spoke again with a broad smile. "Well, it's like this. Sir Keiner ordered me earlier to get his files from the computer lab for the Founder's Day celebration. Then, I heard about the biggest project of the university right now – the new architectural building. And the designer of that entire building will be none other than Architect Terrence La Cuesta!” she beamed with so much excitement in her voice.

Caution: Pahibalo: Babala: Ang chapter na ito ay hindi angkop sa mga bata at makitid ang utak, kaya kung narrow minded ka, alis na po. Hindi naman tayo "st*pid" diba? vv kumbaga, para hindi maintindihan na spg story ito. 18+ lang pwedi magbasa. Gigil niyo ako e. Sarap niyo tirahin ng missionary with hard fucking thrust. Hahaha

“Ma’am, boyfriend niyo po? Naku, sobrang guwapo naman! Sa wakas at may dinala ka rin dito.” Mahina akong tumawa. “Boyfriend? ‘Di ah. Alaga ko ‘yan.” “Alaga?” Taka siyang tumitig sa akin. “Oo, Ate. At simula ngayon dito na siya titira kaya paki-ready ang isang guest room.” Lagpak ang panga na natulala ang matandang dalaga sa akin. “A-ano po?” “You heard me, Ate Sabel.” I grinned at her before walking back to Jimin and Pearl. Nasa sahig na parehas ang dalawa at busy sa paghaharutan.“By the way, nariyan na ba ang mga pinsan ko?”

Hinubad ko ang nakapatong na cardigan sa katawan at inihagis iyon sa buhanginan bago tuluyang nagtampisaw sa dagat. The water is clean and clear. Halos wala ring alon ng umagang iyon kaya’t mabilis akong nakalangoy sa mas malalim na parte. I was professionally taught how to dive and swim kaya hindi ako takot na sumuong sa kailaliman ng dagat. Pero nang makita ang barrier na nilagay ng beach ay hindi na ako sumubok na lumayo pang tuluyan.

Tawanan na naman. Habang nakatingin ako sa kanila sa ilalim ng papalubog na araw ng Antipolo, habang umiingay ang paligid namin dahil sa samu’t saring kwento ng panalo at pagkatalo—napangiti ako kasi minsan, hindi pala tungkol sa medals at hindi rin tungkol sa rankings kundi tungkol sa katotohanang kahit ilang beses kang mapagod, bumagsak, o masaktan—bumabalik ka pa rin. Long Story Short, I survived.